Mada je u Zagrebu tokom proslave Božića po julijanskom kalendaru, 7. januara, prilikom čitanja Božićne poslanice patrijarha Irineja i arhijereja Srpske pravoslavne crkve izostavljen deo koji se tiče teškog položaja Srba u Hrvatskoj, a za cenzuru se optužuje mitropolit zagrebačko-ljubljanski Jovan Pavlović, poslanica se zahvaljujući državnoj Hrvatskoj radio-televiziji ipak u celosti čula širom Hrvatske i njene dijaspore. Jer, prazničnu liturgiju, koju je u Vinkovcima služio patrijarhov izaslanik vikarni episkop Jovan Ćulibrk, gde je pročitana necenzurisana poslanica, HRT je direktno prenosila i preko satelita. A kako „Vesti“ saznaju svešteničke autocenzure, kada se radi o poslanici, bilo je ne samo u Mitropoliji zagrebačko-ljubljanskoj, već i u pojedinim crkvama dalmatinske, slavonske i gornjokarlovačke eparhije SPC. NE

Mučenje u javnim istupima i uvjeravanje svjetske javnosti o antifašizmu u građanskom ratu nazvanom domovinskim, od strane najviših hrvatskih državnih dužnosnika naprosto je neshvatljivo U Hrvatskoj, po završetku građanskog rata devedesetih, dotadašnji SUBNOR , Savez udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata je prekršten. Dobio je ime Savez antifašističkih boraca i antifašista ili skraćeno SABA. Nameće se zaključak, da su u samom nazivu, lijevo od veznika borci protiv fašizma u Drugom svjetskom ratu, a desno su antifašisti, samo antifašisti, bez borbenog atributa. Nije mi bilo jasno to pokrštavanje, kao uostalom ni ono moje 1942. godine, u katoličanstvo. Ali, vremenom čitajući raznoliki “tisak” i slušajući razne emisije o minulom ratu, morao sam zaključiti da su

Hrvatska država je u nekoliko prethodnih ratova, svu moju rodbinu pobila, protjerala, raselila ili je ista umrla poslije „Oluje“ u Hrvatskoj te je moj status u BIH onako, onako… 1. VLADI REPUBLIKE HRVATSKE 2. VLADI REPUBLIKE SRBIJE 3. VLADI REPUBLIKE SRPSKE 4. VISOKOM PREDSTAVNIKU U BIH 5. PREDSJEDNIKU SNV U ZAGREBU 6. DEMOKRATSKIM AMBASADAMA 7. PODžUPANU Sisačko moslavačke županije, g. B. Rkmanu 8. Službi za gospodarstvo, Odjelu za stambeno zbrinjavanje… Petrinja 8. SVEKOLIKOJ JAVNOSTI Poštovani predsjednici, predstavnici, ambasadori, draga demokratijo! Svjestan toga da je ovo još jedno moje „nijemo“ pismo, ipak ga pišem i Vama šaljem. Moram, pa moram. Ne mogu ćutati zbog nepravde, pa bar ovaj usamljen glas ostao.

Ko danas zaboravlja jedinstvene interese sveukupnog Srpstva, taj ili robuje nekim vremenom prevaziđenim ili aktuelnim ideologijama, ili, možda i nesvesno, pomaže zakletim neprijateljima srpskog naroda  Povodom  nedavnog objavljivanja knjige  „Istorija Srba u Ugarskoj 1790–1918“, sa autorom ovog kapitalnog dela istoričarem i akademikom Vasilijem Krestićem razgovaramo o aktuelnim pitanjima srpske istoriografije, kao i o nekim  važnim problemima  društvenog i političkog života savremene Srbije, te šireg globalnog konteksta kojim je on određen i uslovljen. Pitanjem: „Da li proslava, obeležavanje, ili obnova ratne atmosfere Sarajevskog atentata i Prvog svetskog rata?“ akademik Milorad Ekmečić nas upozorava na važnost razumevanja i razlikovanja tih pojmova. Njegov odgovor je – niti slavimo, niti obeležavamo, nego gledamo kako

Ćirilica U smjeni godina hrvatska tragikomedija lako bi se mogla pretvoriti u – tragediju, s Efraimom Zuroffom i Dokumentacionim centrima u Los Anđelesu i u Jerusalimu, ili bez njih. Kada se jednom sjedne u krivi voz – tuđmanizam – sve stanice su krive i na kraju taj voz završava, a gdje drugdje, nego na slijepom kolosijeku. Piše: Ljubo Ruben Weiss Za knjige i publicističke radove te djelovanje Efraima Zuroffa čuo sam devedesetih godina prošlog vijeka od predstavnika jednog izdavača iz Njemačke koji je posjetio moju knjižaru u Beču (Ahriman Verlag) , „Unerwuenschte Buecher zum Faschismus“ (nepoželjne knjige o fašizmu) u kojoj seriji je objavljena 1996. pod naslovom Efraim Zuroff: BERUF –

Nedavno je na stranicama ovog sajta (26.12.2013) objavljena vest da se predsednik države Tomislav Nikolić sastao sa delegacijom Društva za podizanje memorijalnog centra srpskim žrtvama genocida u 20. veku. Predsednik Nikolić je dao bezrezervnu podršku kako za izgradnju Memorijalnog centra, tako i za borbu protiv revizije istorije i događaja vezanih za početak Prvog svetskog rata. Svaka čast.     Dan ranije je premijer Ivica Dačić ubeđivao direktora centra „Simon Vizental“ Efraima Zurofa da u Srbiji nema nacističkih zločinaca. Kada je u nastavku vesti sledilo kako je Zurof najavio da će u martu naredne godine u Srbiji početi kampanja centra „Simon Vizental“ pod nazivom „Poslednja šansa“, od koje se očekuje da

Istoričar govori za Novosti o moralnoj bedi srpske nauke, duhovnom izumiranju, važnosti tradicije i moći uverenja: Voleli bismo našu prošlost samo da je dovoljno poznajemo. Omalovažavanje srpske baštine počinje od 1918.    – Za duhovno izumiranje Srba odgovorne su generacije srpskih istoričara koje su kukavički prihvatile da se nikom ne zameraju i ne bave svojim poslom. Sve zarad lične udobnosti i privilegija. Najprivilegovaniji se još uvek bave srpskom srednjovekovnom istorijom kao u Jugoslaviji, štrpkaju sporedne teme i izbegavaju po svaku cenu proučavanje i postavljanje novih pitanja o državi koju je još Konstantin Porfirogenit u 10. veku zvao današnjim imenom – Srbija. Susedni narodi slične veličine, Bugari i Hrvati, svake godine

Dušan Bastašić i Milenko Jahura za SRNU povodom „mise za poglavnika“ Rimokatolička crkva u Hrvatskoj otvoreno podržava ideologiju i manifestacije ustaštva na razne načine, a osim služenja mise ustaškom poglavniku Anti Pavečliću, pod svojim krovovima je ugostila nedavno i organizatore peticije protiv ćirilice u Hrvatskoj, izjavio je Srni predsjednik Udruženja „Jadovno 1941.“ Dušan Bastašić. Fotografija preuzeta sa portala INDEX.HR – Protest povodom mise poglavniku „Četiri godine zaredom niko od katoličkih sveštenika nije se pojavio kod Šaranove jame na Velebitu, da uz pravoslavnog sveštenika i jevrejskog rabina, moli za duše nevinih žrtava, među kojima je bilo i Hrvata“, podsjeća Bastašić. On kaže da zabrinjava mlako reagovanje hrvatskog državnog vrha, koji se

Zbog protivsrpske politike Srbi su o Mažuraniću govorili: „Dobar pesnik, da je čovek taki“. Posle ovog, samo ovlašnog osvrta na hrvatsku komponentu u srpskoj istoriji, mislim da se može reći da je nismo dobro naučili a i što smo znali trudili smo se da zaboravimo, da sve podredimo tzv. bratstvu i jedinstvu. Ono što čini crvenu nit moje knjige, što se provlači od njene prve do poslednje stranice jest odnos između Srba iz Ugarske sa Srbima iz Kneževine, odnosno Kraljevine Srbije. Time sam hteo da pokažem da je nacionalna svest kod Srba i osećanje duhovnog jedinstva kod njih, i s jedne i s druge strane Save i Dunava, tokom čitavog

Tragedija jevrejskog naroda jedna je od najvećih u istoriji. Ali, da budem potpuno iskren, Holokaust u bivšoj Jugoslaviji bio je propratna predstava za mnogo veće masovno ubistvo Srba. NAJPOZNATIJA svetska operacija hvatanja preživelih nacista iz Drugog svetskog rata, „Poslednja šansa“, počeće i u Srbiji, najavio je čuveni lovac na naciste i direktor Centra „Simon Vizental“ Efraim Zurof. Čovek koji je neke od najpoznatijih zločinaca priveo pravdi, među kojima i komandanta logora Jasenovac i Stara Gradiška Dinka Šakića. Posle toga njegova glava je ucenjena na 25.000 dolara. * Očekujete li da ćete naći nekog nacistu u Srbiji?!- Zapravo ne znamo šta ćemo naći u Srbiji. Ideja je da otkrijemo naciste za

Zamjenik karlovačkog župana Siniša Ljubojević i zamjenik gradonačelnika Ogulina Mićo Zatezalo ukazali su na teške posljedice nedavno požara restorana na jezeru Sabljaci u okviru Hrvatskog olimpijskog centra na Bjelolasici, ali i ponovili da se u srpska sela na širem području Ogulina ništa ne ulaže. – Posljedica požara bit će pojačane migracije stanovnika Jasenka, jer su mnogi i nakon paljenja prvog restorana odjavili usluge iznajmljivanja skijaške opreme, vožnje saonicama i kočijama i proizvodnje domaće hrane, rekao je za Novosti Siniša Ljubojević, dodavši da je 10 do 20 porodica iznajmljivalo smještaj koga na samoj Bjelolasici u vrijeme pune sezone nije bilo dovoljno. – Osim toga, četrdesetak ljudi s tog područja radilo je na

Časnik Hrvatske vojske i dobrovoljac Domovinskog rata, Milan Levar, životom je platio što je sredinom 90-tih javno progovorio o likvidaciji svojih sugrađana, gospićkih Srba, ali i Hrvata, 1991. godine. Levar je surađivao s Haškim sudom, ali nije želio biti zaštićeni svjedok. Javno je ukazivao na zločine, a život mu se pretvorio u niz strašnih prijetnji, da bi, na koncu, bio ubijen podmetnutom bombom u dvorištu vlastite kuće.     Njegovu suprugu Vesnu i sina Leona većina Gospićana i danas doživljava kao obitelj izdajice, a ne heroja. „Kad u novinama ili na televiziji bude tema Levar, kad se to spomene, i danas osjećam drugačiju atmosferu kad izađem van“, opisuje supruga ubijenog hrvatskog branitelja Milana Levara. „Kada

Konačno počelo pravljenje baza podataka sa imenima Srba izginulih u ratovima u dvadesetom veku. Ne postoji evidencija groblja ni tačni podaci o broju poginulih ratnika do 1918. godine. IAKO je srpski narod u 20. veku pretrpeo ogromne civilne i vojne žrtve, one ni do danas nisu pobrojane. Na sastanku 28 predstavnika kulturnih i naučnih institucija, nevladinih organizacija i udruženja iz Srbije i Republike Srpske dogovoren je konkretan plan rada na pravljenju jedinstvene baze podataka sa imenima i prezimenima, do kojih se može doći, svih stradalnika u ratovima koji su u prošlom veku destkovali Srbe: dva balkanska, dva svetska, jednom jugoslovenskom – građanskom i NATO agresiji.  – Veličina jednog naroda ogleda se i

Posle petnaestogodišnje enigme i dileme stiglo je zvanično saopštenje iz Međunarodnog suda pravde (MSP) u Hagu da će se pred ovim sudom voditi postupak po obostranim tužbama Hrvatske i Srbije za genocid. Usmena rasprava trebalo bi da počne 3. marta 2014. godine. Strane u sporu bi u ovoj usmenoj raspravi iskoristile vreme u trajanju od mesec dana. Treba podsetiti da je Hrvatska 2. jula 1999. godine podnela zahtev pred MSP za pokretanje tužbe protiv povrede odredbi Konvencije o sprečavanju i kažnjavanju zločina genocida protiv tadašnje SR Jugoslavije, a 2001. godine dostavila je i obrazloženje tužbe, tzv. Memorijal. Nakon što se ovaj sud 2008. godine izjasnio nadležnim u ovom predmetu, Srbija

Moderni tzv. antifašizam, i moderni samozvani antifašisti i antifašistice u BiH, prilično dobro se služe fašističkim metodama u svojoj borbi.   Piše: Boris Radaković U Dejtonskoj tvorevini smo svjedoci neprestanog nabacivanja fašističke etikete na sve neistomišljenike od strane jedne malobrojne interesne grupe, uz već široko rašireno federalno otimanje antifašističkih tekovina srpskom narodu, te sveinstitucionalno lijepljenje fašističkih i genocidnih etiketa istom. Ovdje se prevashodno bavimo ovom prvom grupacijom. Njihove glavne osobine su histerično neprihvatanje drugačijeg mišljenja, propagiranje mržnje prema svakome ko se drži konzervativnih vrijednosti, netrpeljivost prema religioznim ljudima i religiji uopšte, nazivanje fašistom svakog onoga ko im suprostavi drugačije ideje, itd. Pod antifašističkom borbom podrazumjevaju samo onu komunističkog partizanskog pokreta, dok