Novi autorski projekat autorke RTS- a Slađane Zarić, „Dijanina deca“ posvećen je ženi koja je sprovela najveću akciju spasavanja dece u Drugom svetskom ratu. Osim dokumentarnog filma koji će biti emitovan na RTS- u, u Domu vojske u Beogradu toku je i istoimena multimedijalna izložba. Dijana Budisavljević, Austrijanka udata za srpskog hirurga Julija Budisavljevića, spasla je od sigurne smrti više od 7.500 srpskih devojčica i dečaka iz koncentracionog logora Jasenovac u Nezavisnoj državi Hrvatskoj. U sistemu logora Jasenovac ubijeno je oko 20.000 srpske, jevrejske i romske dece. „Zajedno sa Ministarstvom odbrane i RTS- om odlučila sam da napravimo sveobuhvatan projekat, da to ne bude samo dokumentarni film, već da to

U Banjaluci će danas i u srijedu biti održana Sedma međunarodna konferencija o Jasenovcu posvećena naučnim i stručnim pogledima na genocid koji je nad Srbima, Jevrejima i Romima u Drugom svjetskom ratu počinila Nezavisna Država Hrvatska. Organizator ove konferencije je Udruženje Jasenovac-Donja Gradina i Međunarodna komisija za utvrđivanje istine o Jasenovcu. Sedma međunarodna konferencija o Jasenovcu biće održana u vrijeme učestalih pokušaja da se sistem koncentracionog logora Jasenovac potisne u zaborav i da se broj žrtava minimizira, a logor preimenuje u radni logor i, povlačenjem raznih neprimjerenih paralela, redefiniše sam pojam genocida. Učesnici Konferencije razmotriće i pojavu radikalnih ideologija u kontekstu globalnih procesa, saopšteno je iz Udruženja Jasenovac-Donja Gradina. Konferenciju

Ko se Boga ne boji i ljudi ne stidi, taj može veličati najgore zločine kao pobede. Pre neku godinu (beogradski Kurir, 11. decembar 2006, 5), mogli smo od Stipe Mesića saznati da su “u Drugom svjetskom ratu Hrvati dva puta pobijedili i mi nemamo razloga nikom se ispričavati… Mi smo dva puta pobijedili, a svi drugi samo jednom. Mi smo pobijedili 10. travnja (10. aprila 1941. godine, na čelu s Antom Pavelićem – IP), kad su nam sile osovine priznale Hrvatsku, i pobijedili smo poslije rata (uz Josipa Broza – IP), jer smo se našli… opet s pobjednicima”. I pogrešio je, dakako, budući da su Hrvati izvojevali mnogo više pobeda,

Izložba posvećena Dijani Budisavljević koja je za vreme Nezavisne države Hrvatske (NDH) spasla oko 7.500 srpske dece iz ustaškog koncentracionog logora, otvorena je u Domu vojske Srbije. Dijana Budisavljević (1891-1978), Austrijanka devojačkog prezimena Obekser, udala se za Julija Budisavljevića sa kojim je od 1919. živela u Zagrebu. Posle operacije nemačkih i snaga NDH u Bosanskoj Krajini i na Kozari leta 1942. otpočela je akcije spasavanja oko 10.000 srpskih mališana iz ustaških logora. Nekad je najteže biti čovek – Priča o Dijani Budisavljević je ujedno priča o ljudima koji su najtežim vremenima uspeli da budu ljudi, koji su bili ono što je nekada najteže, biti čovek – kaže za Tanjug Slađana

Nažalost, sve više i češće čujem na medijima, ali i od običnih ljudi u svakodnevnom govoru, kako o Kosovskom boju govore kao o mitu. Poneko tu doda i onaj nesrećni deo koji nam se već gotovo dve decenije nameće i ponavlja – da se mitova, kao nečeg anahronog, prevaziđenog, morallo odreći. Za vlastito dobro, jel’te. U jednom delu intervjua koji sam dala portalu iz Republike Srpske Slavija.ba (http://slavija.rs.ba/2017/12/22/intervju-kisa-dorado/) govorila sam, između ostalog, i o onom što se poslednjih godina naziva ‘Kosovskim mitom’: Srbi su jedan od retkih zavetnih naroda – Kosovski zavet je, pored krsne slave, ono što je zajedničko svim Srbima ma gde živeli i bez obzira u kojim krajevima i koliko

Brojni desničarski portali u Hrvatskoj prenose vijest da Srbija namjerava da finansira film o ustaškom koncentracionom logoru Jasenovac i ocjenjuju da je namjera Beograda da, kako navode, „zadrži kolektivnu krivicu na Hrvatima“. Hrvatski desničarski portali i javne ličnosti iz tog političkog diskursa tvrde da Srbi žele da „očuvaju mit o 700.000 ubijenih Srba“ u Jasenovcu. U tekstovima provijava kritika teze o „genocidu“ u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj i koristi se termin „navodna genocidnost“. Vijest da Srbija želi film o stradanjima u ustaškom logoru u kome bi učestvovale internacionalne filmske zvijezde dočekana je u ovim krugovima kao još jedno srpsko nastojanje da se Hrvati kolektivno optuže za zločine. U Hrvatskoj je, inače,

„Na Blajburgu bi se trebale čuti reči kajanja, jer je katolička crkva, predvođena Stepincem, podupirala ustaške genocidne radnje. Jer da nije bilo ustaškog terora, ne bi bilo ni blajburških žrtava“, piše hrvatski novinar Drago Pilsel koji je odrastao je u porodici ustaških emigranata u čiju je kuću u Argentini dolazio porodični prijatelj Ante Pavelić, poglavnik NDH. Pilsnel (56) je kao mladić u Argentini bio zadojen ustaškom ideologijom, ali je posle jednog razgovora sa sveštenikom Horheom Bergoljom, kojeg danas znamo kao papu Franju, postao angažovani antifašista. Pilsel je prvi ukazivao na zločine nad Srbima u akiciji „Oluja“ i koji se u znak solidarnosti prema tim žrtvama jedno vreme potpisivao srpskim imenom Jovan. Pilsel je