Istorija Srba je vječita istorija stradanja i to je istorijska sudbina srpskog naroda, rekao je dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči Darko Đogo u Starom Brodu kod Višegrada gdje je obilježeno 75 godina od ustaškog pokolja više od 6.000 Srba Sarajevsko-romanijske regije koji su pokušali da pređu rijeku Drinu i potraže spas u Srbiji. „Mi smo ovdje da bi se sjećali, jer čovjek umire dva puta. Jednom kada ode pred lice Božije, a drugi put ukoliko ga ljudi zavborave. Pred licem Božijim svaki čovjek živi vječno, ali pred licem svog roda oci su oni koji određuju ko smo mi“, istakao je Đogo. On je dodao da su Srbi ljudi koji pamte,

Ovde se nisu samo krile žrtve, ovde su se prvenstveno krili zločinci, rečeno je u Starom Brodu, gde su ustaške legije Jure Francetića u proleće 1942. godine, 22. marta, na Mladence, pobile i u Drinu bacile oko 6.000 Srba, civila, žena i dece. Punih pola veka o ovom nečuvenom zločinu se nije ni pričalo ni pisalo, pa su zločinci ostali nepoznati i niko od njih nikad nije odgovarao za svoja zlodela. U ustaškom pokolju u susednom selu Miloševićima ubijeno je oko 1.000 žena i dece. Preživelo ih je samo nekoliko, a među njima i tada 11-godišnji Risto Borovčanin iz Sokoca, koji je pao među leševe i tako ostao živ. –

„Ubijali su narod, pa se umore od ubijanja. Zamijene se, nastave klati drugi, a oni prvi se odmaraju. Kolju, nabijaju na bajonete. Moju sestru od tri godine zgrabi ustaša i baci je na onaj nož na pušci, probode je, i baci je u Drinu. Drina je proguta. Piše: Zoran Janković Moga oca goni ustaša oko drvenig kola, on bježi, ako ga stigne, zaklaće ga. Jaaa… moja rano ljuta…“ priča starina Miloš Bašević. Pitamo ga koliko ima godina. „Dvaes’ deveto sam godište, pa ti, eto, računaj kol’ko mi je“ kaže Miloš i poslije stanke nastavlja: „Kako sam ja bjež’o ustaša me je gađ’o onom bajonetom da me ubode, nije me stig’o,