U martu 1945. godine, čovek koji je bio svedok ljudskoj patnji, iskopao je deo smrznute zemlje kako bi izvadio tajno zakopanu drvenu kutiju sa negativima. Henrik Ros je bio službeni fotograf geta Lođ u Poljskoj, koji su napravili nacisti za vreme rata. On je krijući se uspeo da uslika sve užase geta, i prikaže patnju i užase, koje su ljudi tada preživeli. U prvoj polovini 1940. u Lođ su zatvorili na hiljade Jevreja. Ros je bio jedan od njih. Pre okupacije je radio kao sportski fotograf, a nakon zatvaranja je počeo da radi po getu. Morao je po naređenju nacista da fotografiše dokumenta ljudi, takođe i da pravi propagandne slike

  (Odlomci iz knjige “Kolonizacija Hrvata na srpskoj zemlji u Sremu, Slavoniji i Baranji” Jovana Pejina, Sremske novine, Sremska Mitrovica, 1992. Napomena: ovaj prilog najvećim delom odnosi se na naseljavanje Slovenaca na imanja ubijenih Srba u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj i proteranih iz nje, jer je manje poznato da su Slovenci početkom Drugog svetskog rata primani i živeli na području uže Srbije) Kroatizacija Slavonije i Srema trebalo je da se izvrši što pre, te su bili dobrodošli i Slovenci proterani iz nemačke okupacione zone. Zbog toga kotarski prestojnik u Iloku 11. VII 1941. se obratio Zagrebu i zatražio da na području kojim on upravlja treba naseliti 2.500 Slovenaca, pored kojih će

Kada bi pitali prosečnog Nemca zna li koliko je Jevreja ubijeno u holokaustu, a da se dobije odgovor oko 600.000, šta bi to govorilo o političkoj kulturi Nemačke? Odgovora na ovo pitanje nema, jer u Nemačkoj je razvijena svest o zločinima njihovih najbližih predaka. Ono što je prethodilo tim zločinima je Hitlerovo rasplamsavanje strasti da bi se u nemačkom narodu osetio strah od neprijatelja – Jevreja i Roma, što je trajalo čitavu deceniju pre II svetskog rata. To je, dakle, bio uzrok. Krivica je u politici i te se politike Nemačka odrekla, jer je za svoj nacizam bila kažnjena. Šta govori o političkoj kulturi Hrvatske kada prosečan Hrvat kaže da