Tokom Akcije Diane Budisavljević (tako se zvao poduhvat), vodila se detaljna kartoteka sa svim dostupnim podacima o deci koja su izvedena iz logora. U noći između 21. i 22. aprila 1945. godine, preživjeli zatvorenici Jasenovca, najužasnijeg logora smrti koji je postojao tokom Drugog svjetskog rata, odlučili su se na proboj jer je bilo jasno da ih čeka nož ili metak. Od preko hiljadu učesnika proboja, preživjelo je nešto više od stotinu. Danas ni njih ni one koji su imali manje sreće od njih, te skončali na stravičan način, ne može zapasti stubac u medijima, a da ne budu iskorišteni za nečiji interes. Broje im se krvna zrnca, dovode se u

Hrvatski režiser Jakov Sedlar, autor falsifikata „Jasenovac – istina“, u kome je iznio niz istorijskih laži u pokušaju da rehabilituje ustaški režim, postao je posebni savjetnik za kulturu rektora Univerziteta u Zagrebu Damira Borasa. Sedlar je žestoko kritikovan i tužen zbog falsifikata koje je koristio u radu na filmu o koncentracionom logoru Jasenovac. Na Sedlarov rad burno su reagovali brojni stručnjaci – istoričari, predstavnici srpske i romske zajednice u Hrvatskoj, kao i Centar „Simon Vizental“, koji se bavi nacističkim zločinima. Taj centar upozorio je da Sedlar svojim filmom „sramotno želi da promijeni istoriju Nezavisne Države Hrvatske i da negira razmjere užasnih zločina počinjenih u koncentracionom logoru Jasenovac“. Krivičnu prijavu protiv