U OŠ „Bubanjski heroji“ iz Niša održano je drugu godinu za redom potresno predavanje čika Vlade Jovanovića (predsednik Udruženja zatočenika i njihovih potomak), jedinog živog logoraša iz Južne Srbije koji je preživeo starahote logora Crveni krst, Banjica i zloglasnog logora Mathauzen. Predavanje (nesvakidašnji čas istorije) organizovao je profesor istorije Đorđe Bojanić. Logor Crveni Krst je jedinstven  po pokušaju masovnog bekstva 105 zatvorenika, 12. februara 1942. – kaže Jovanović, koji je, dve godine kasnije, i sam doživeo logorašku sudbinu, zarobljen je bio bez ikakvog razloga… te iz Niša bio deportovan na Banjicu pa u zloglasni logor Mauthauzen. Sećam se kako su ti mučenici, promrzli, ranjeni, gladni i pocepani, bežali po selima, a jedna manja grupa došla je

U martu 1945. godine, čovek koji je bio svedok ljudskoj patnji, iskopao je deo smrznute zemlje kako bi izvadio tajno zakopanu drvenu kutiju sa negativima. Henrik Ros je bio službeni fotograf geta Lođ u Poljskoj, koji su napravili nacisti za vreme rata. On je krijući se uspeo da uslika sve užase geta, i prikaže patnju i užase, koje su ljudi tada preživeli. U prvoj polovini 1940. u Lođ su zatvorili na hiljade Jevreja. Ros je bio jedan od njih. Pre okupacije je radio kao sportski fotograf, a nakon zatvaranja je počeo da radi po getu. Morao je po naređenju nacista da fotografiše dokumenta ljudi, takođe i da pravi propagandne slike

  (Odlomci iz knjige “Kolonizacija Hrvata na srpskoj zemlji u Sremu, Slavoniji i Baranji” Jovana Pejina, Sremske novine, Sremska Mitrovica, 1992. Napomena: ovaj prilog najvećim delom odnosi se na naseljavanje Slovenaca na imanja ubijenih Srba u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj i proteranih iz nje, jer je manje poznato da su Slovenci početkom Drugog svetskog rata primani i živeli na području uže Srbije) Kroatizacija Slavonije i Srema trebalo je da se izvrši što pre, te su bili dobrodošli i Slovenci proterani iz nemačke okupacione zone. Zbog toga kotarski prestojnik u Iloku 11. VII 1941. se obratio Zagrebu i zatražio da na području kojim on upravlja treba naseliti 2.500 Slovenaca, pored kojih će

Kada bi pitali prosečnog Nemca zna li koliko je Jevreja ubijeno u holokaustu, a da se dobije odgovor oko 600.000, šta bi to govorilo o političkoj kulturi Nemačke? Odgovora na ovo pitanje nema, jer u Nemačkoj je razvijena svest o zločinima njihovih najbližih predaka. Ono što je prethodilo tim zločinima je Hitlerovo rasplamsavanje strasti da bi se u nemačkom narodu osetio strah od neprijatelja – Jevreja i Roma, što je trajalo čitavu deceniju pre II svetskog rata. To je, dakle, bio uzrok. Krivica je u politici i te se politike Nemačka odrekla, jer je za svoj nacizam bila kažnjena. Šta govori o političkoj kulturi Hrvatske kada prosečan Hrvat kaže da

Borba za prevlast nad suvoborskim platoom Ravna gora, kao „mestom sećanja“, traje od 1941. do danas, a posledice su katastrofalne. Planinska sela preživela su mnoge ratove, bune i ustanke, ali ne i dugotrajan mir u SFRJ, a iz nacionalnog sećanja je izbrisan podatak da je Kolubarska bitka dobijena na Suvoboru, kažu foto-reporter Saša Savović i istoričar Miloš Timotijević, autori monografije „Ravna gora“. Oni su opisali prirodu, naselja i stanovništvo planinskih predela koji su od kraja Drugog svetskog rata do devedestih bili ideološki osuđeni na nerazvijenost. – Istočno od mesta zvanog Damnjanov kamen na Ravnoj gori, na lepoj zaravni u blizini izvora, svojevremeno je trebalo da se podigne planinarski dom, ali

Fočanski Centar za kulturu i informisanje i Opštinski odbor Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva „Prosvjeta“ objavili su poetsku rukovet „Pred sjenima srpskih mučenika“ u kojoj su sabrane 33 pjesme o stradanju srpskog naroda u 20. vijeku. Priređivač zbirke, profesor srpskog jezika iz Foče Rade Lalović, čije su tri pjesme zastupljene u knjizi, naveo je u predgovoru da ova rukovet doprinosi kulturi sjećanja i poštovanja nedužnih žrtava. „Jedini cilj rukoveti je da nas vječno podsjeća na nevino stradale pretke i da nas opominje i obavezuje da potomcima predamo sadašnjost u kojoj neki novi pjesnici neće nalaziti motive za poeziju sličnu ovoj. Put nedužnih ka slobodi ima i svoje putokaze od Šumarica

Direktor Centra „Simon Vizental“ Efraim Zurof: Hrvatski političari se plaše da nedvosmisleno osude ustaške zločine. Nedić, saradnik nacista, ne treba da bude rehabilitovan. I dalje su na slobodi stotine nacista I dalje su na slobodi stotine, ako ne i hiljade nacista, ali problem je u tome što se ne zna ko od njih može biti priveden pravdi. Većina osumnjičenih je u svojim devedesetim godinama i procesi protiv njih su trka s vremenom. Međutim, u mnogim zemljama nema političke volje da se oni procesuiraju. Ovo otkriva, za „Novosti“, Efraim Zurof, predsednik jerusalimskog Centra „Simon Vizental“ i najveći živi svetski lovac na naciste, i objašnjava: – U Norveškoj i Švedskoj mnogi zbog

Pomoćnik ministra rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Duško Milunović prisustvovao je danas u Vukosavcima, kod Lopara, obilježavanju 75 godina od pogibije pripadnika štaba Prvog majevičkog narodnooslobodilačkog partizanskog odreda. „Vlada Republike Srpske je, preko Odbora za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova, ustanovila niz događaja od republičkog, regionalnog i lokalnog značaja iz Narodnooslobodilačkog rata /NOR/“, rekao je Milunović. On je dodao da su preduzeti i određeni koraci ka unapređenju položaja SUBNOR-a Republike Srpske, tako da je u prošloj godini SUBNOR dobio status od javnog interesa za Republiku, a time je omogućeno njegovo djelovanje i stabilno finansiranje u narednom periodu. On je naveo da ovaj odbor prati i tragični događaj koji se desio

Ono što se u vreme Drugog svetskog rata zvalo hrvatskom državom, tzv. NDH bila je deo nacifašističkog „novog poretka“ Ono što se u vreme Drugog svetskog rata zvalo hrvatskom državom, tzv. NDH bila je deo nacifašističkog „novog poretka“, sledbenik i pokorni vazal nacističke Nemačke i fašističke Italije. Kako joj je bilo dozvoljeno da „proguta“ BiH, mirno je prepustila najveći deo obale i svojih ostrva Italiji, prihvatila mađarsku okupaciju dela teritorije, uvela – ne pod pritiskom, nego iz uverenja – rasne zakone po uzoru na nacističke iz Nirnberga, te proširila progon „drugih i drugačijih“ i na Srbe i Rome. I bila je po nečemu jedinstvena. Širom okupirane Evrope, naravno i u

Partizansko groblje u Mostaru ponovo se našlo na meti vandala. Radnici mostarskog komunalnog preduzeća Parkovi rekli su za Kliks da su jutros zatekli nova devastiranja ovog spomenika. Partizansko groblje ponovo je uništavano lomljenjem spomeničkih obilježja i novim grafitima. Sve to izgleda kao odgovor vandala na najavljeno obilježavanje Dana oslobođenja Mostara od fašizma. 2014. godine je, prilikom obilježavanja godišnjice oslobođenja od fašizma zapaljen ulaz na groblje, dok je 2015. godine jedan antifašista pogođen flašom. Radnici Parkova su rekli da je policija obaviještena o novom vandalizmu, ali iz MUP-a HNK nisu mogli dati više informacija. Partizansko spomen-groblje u Mostaru bilo je jedan od simbola Mostara i među najljepšim spomenicima na području bivše Jugoslavije.