Zasad nepoznati vandali su jutros oko 04.00 časa zapalili spomen-vagon na ulazu u kraljevačko groblje rodoljuba streljanih 14. oktobra 1941. godine. Vagon je jedan od simbola 14. oktobra, kada su nemačke okupacione snage na ledini pored Fabrike vagona streljali oko 3.000 fabričkih radnika, ali i ostalih građana Kraljeva i drugih mesta tadašnje Jugoslavije. Groblje streljanih u Kraljevu, kao i spomen-vagon, decenijama su neograđeni i česta su meta vandala koji skrnave čitav prostor preko puta železničke i autobuske stanice gde se groblje streljanih rodoljuba nalazi. Uviđaj su izvršili pripadnici Policijske uprave u Kraljevu. Istraga je u toku. Izvor: RTS

U Prijedoru je obilježena 121. godišnjica rođenja i 75. godišnjica smrti narodnog heroja sa Kozare, Mladena Stojanovića. Brojne delegacije položile su vijence ispred spomenika doktoru Mladenu Stojanoviću u centru Prijedora. Legendarni komandant sa Kozare ubijen je 1942. godine u selu Jošavka kod Banjaluke. Ime Mladena Stojanovića, zauvijek će biti jedno od najvažnijih u prijedorskoj istoriji. Prijedorčani su ponosni jer iz njihovih krajeva potiče ovaj proslavljeni revolucionar, patriota, ljekar, humanista i borac za slobodu. “Učili smo da je Mladen Stojanović podigao ustanak na području Prijedora i da je stradao je 1942 godine u selu Jošavka”, ističe naučeno Stefan Panić, učenik iz Prijedora. Nikolina Galić, učenica iz Prijedora istakla je da je Mladen

Tradicionalni istorijski čas održan je u Prijedoru povodom 121 godine od rođenja i 75 godina od pogibije narodnog heroja doktora Mladena Stojanovića, a brojne delegacije položile su vijence na spomenik legendarnog partizanskog komandanta. Pomoćnik ministra rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Duško Milunović istakao je da ovaj istorijski čas ima veliki značaj, jer se odaje pošta jednom od najvećih sinova srpskog naroda na ovom prostoru. “On je bio veliki borac za ljudska prava i slobodu koji je uspio da okupi narod Kozare i Potkozarja i simbol slobode koja je ovim prostorima kasnije omogućila dugogodišnji prosperitet, razvoj i daleko bolju budućnost nego što je do tada bila”, rekao je Milunović. Gradonačelnik

U OŠ „Bubanjski heroji“ iz Niša održano je drugu godinu za redom potresno predavanje čika Vlade Jovanovića (predsednik Udruženja zatočenika i njihovih potomak), jedinog živog logoraša iz Južne Srbije koji je preživeo starahote logora Crveni krst, Banjica i zloglasnog logora Mathauzen. Predavanje (nesvakidašnji čas istorije) organizovao je profesor istorije Đorđe Bojanić. Logor Crveni Krst je jedinstven  po pokušaju masovnog bekstva 105 zatvorenika, 12. februara 1942. – kaže Jovanović, koji je, dve godine kasnije, i sam doživeo logorašku sudbinu, zarobljen je bio bez ikakvog razloga… te iz Niša bio deportovan na Banjicu pa u zloglasni logor Mauthauzen. Sećam se kako su ti mučenici, promrzli, ranjeni, gladni i pocepani, bežali po selima, a jedna manja grupa došla je

U martu 1945. godine, čovek koji je bio svedok ljudskoj patnji, iskopao je deo smrznute zemlje kako bi izvadio tajno zakopanu drvenu kutiju sa negativima. Henrik Ros je bio službeni fotograf geta Lođ u Poljskoj, koji su napravili nacisti za vreme rata. On je krijući se uspeo da uslika sve užase geta, i prikaže patnju i užase, koje su ljudi tada preživeli. U prvoj polovini 1940. u Lođ su zatvorili na hiljade Jevreja. Ros je bio jedan od njih. Pre okupacije je radio kao sportski fotograf, a nakon zatvaranja je počeo da radi po getu. Morao je po naređenju nacista da fotografiše dokumenta ljudi, takođe i da pravi propagandne slike

  (Odlomci iz knjige “Kolonizacija Hrvata na srpskoj zemlji u Sremu, Slavoniji i Baranji” Jovana Pejina, Sremske novine, Sremska Mitrovica, 1992. Napomena: ovaj prilog najvećim delom odnosi se na naseljavanje Slovenaca na imanja ubijenih Srba u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj i proteranih iz nje, jer je manje poznato da su Slovenci početkom Drugog svetskog rata primani i živeli na području uže Srbije) Kroatizacija Slavonije i Srema trebalo je da se izvrši što pre, te su bili dobrodošli i Slovenci proterani iz nemačke okupacione zone. Zbog toga kotarski prestojnik u Iloku 11. VII 1941. se obratio Zagrebu i zatražio da na području kojim on upravlja treba naseliti 2.500 Slovenaca, pored kojih će

Kada bi pitali prosečnog Nemca zna li koliko je Jevreja ubijeno u holokaustu, a da se dobije odgovor oko 600.000, šta bi to govorilo o političkoj kulturi Nemačke? Odgovora na ovo pitanje nema, jer u Nemačkoj je razvijena svest o zločinima njihovih najbližih predaka. Ono što je prethodilo tim zločinima je Hitlerovo rasplamsavanje strasti da bi se u nemačkom narodu osetio strah od neprijatelja – Jevreja i Roma, što je trajalo čitavu deceniju pre II svetskog rata. To je, dakle, bio uzrok. Krivica je u politici i te se politike Nemačka odrekla, jer je za svoj nacizam bila kažnjena. Šta govori o političkoj kulturi Hrvatske kada prosečan Hrvat kaže da

Borba za prevlast nad suvoborskim platoom Ravna gora, kao „mestom sećanja“, traje od 1941. do danas, a posledice su katastrofalne. Planinska sela preživela su mnoge ratove, bune i ustanke, ali ne i dugotrajan mir u SFRJ, a iz nacionalnog sećanja je izbrisan podatak da je Kolubarska bitka dobijena na Suvoboru, kažu foto-reporter Saša Savović i istoričar Miloš Timotijević, autori monografije „Ravna gora“. Oni su opisali prirodu, naselja i stanovništvo planinskih predela koji su od kraja Drugog svetskog rata do devedestih bili ideološki osuđeni na nerazvijenost. – Istočno od mesta zvanog Damnjanov kamen na Ravnoj gori, na lepoj zaravni u blizini izvora, svojevremeno je trebalo da se podigne planinarski dom, ali

Fočanski Centar za kulturu i informisanje i Opštinski odbor Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva “Prosvjeta” objavili su poetsku rukovet “Pred sjenima srpskih mučenika” u kojoj su sabrane 33 pjesme o stradanju srpskog naroda u 20. vijeku. Priređivač zbirke, profesor srpskog jezika iz Foče Rade Lalović, čije su tri pjesme zastupljene u knjizi, naveo je u predgovoru da ova rukovet doprinosi kulturi sjećanja i poštovanja nedužnih žrtava. “Jedini cilj rukoveti je da nas vječno podsjeća na nevino stradale pretke i da nas opominje i obavezuje da potomcima predamo sadašnjost u kojoj neki novi pjesnici neće nalaziti motive za poeziju sličnu ovoj. Put nedužnih ka slobodi ima i svoje putokaze od Šumarica