U okviru obilježavanja 20 godina od egzodusa Srba iz Sarajeva, danas će na bratunačkom groblju biti služen parastos, prislužene svijeće za pokoj duša i okađeno 185 grobova poginulih boraca sa sarajevskog ratišta čiji su posmrtni ostaci preneseni u Bratunac prilikom egzodusa. U okviru programa obilježavanja dvije decenije od egzodusa sarajevskih Srba, u bratunačkoj kino sali biće priređena monodrama pod naslovom “Nadežda Petrović” koju će izvesti glumica Biljana Đurović. Udruženje raseljenih “Srbi sarajevske regije” iz Bratunca sinoć je obilježilo 20 godina od egzodusa Srba iz sarajevskih opština nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma održavanjem akademije pod naslovom “Egzodus suza-egzodus slobode”. Predsjednik ovog udruženja Vidomir Banduka rekao je da je prošlo 20 godina, ali

Sud BiH osudio je Ramiza Avdovića na tri godine zatvora, a Julijana Nikolaja Vintilu na dvije godine zbog ratnih zločina nad srpskim civilima, zatvorenim u logoru u bivšoj kasarni “Viktor Bubanj” u Sarajevu. Proglašeni su krivim jer su od juna do novembra 1992. godine – Vintila kao kuvar, a Avdović kao komandir straže, tukli i maltretirali zatvorenike. U Avdovićevu kaznu uračunato je i to što kao komandir nije spriječio ili kaznio druge stražare zbog premlaćivanja i nečovječnog postupanja. Na ovu presudu i odbrana i Tužilaštvo najavljuju žalbe. Жrtve su ogorčene, jer su za torture koje su prošli, kako ističu, kazne ponižavajuće. Još više boli to što su presuđena samo dva

Obilježavanje ovog događaja planirano je za 12. mart u Bijeljini. Piše Marko Šikuljak Ovo je prvi put da se izlazak Srba iz Sarajeva obilježava obimnije od kratkog pominjanja u vijestima. Obilježavanje je proglašeno je događajem od republičkog značaja, i podržano od najviših institucija Srpske. Planirano je da se do 12. marta kada će se održati akademija, upriliče i drugi događaju, poput izložbe fotografija i okruglih stolova koji bi sa političke, demografske, ekonomske i drugih strana osvijetlile značaj izlaska Srba iz Sarajeva. Sama akademija bića prenošena na programu RTRS, a za umjetnički dio programa zadužen je Dragan Elčić, nekada radnik Srpske radio televizije, danas režiser u Beogradu. – U okviru akademije

Članovi Udruženja boraca “Beli vukovi” obilježili su danas u Palama krsnu slavu Svetog mučenika Trifuna služenjem parastosa za poginule pripadnike ove jedinice u crkvi Uspenja Presvete Bogorodice, lomljenjem slavskog kolača i polaganjem vijenca na spomenik ratnom komandantu jedinice Srđanu Kneževiću. Predsjednik Udruženja Janko Šešlija zahvalio je svima koji su se odazvali pozivu da i ove godine na dostojanstven način obilježe dan “Belih vukova” i krsnu slavu Svetog mučenika Trifuna. On je istakao da se njeguje tradicija i borba srpskog naroda i jedinice “Beli vukovi”, a ta sjećanja prenose se na mlade generacije. “Dvadeset godina je prošlo od kada obilježavamo krsnu slavu i Dan jedinice `Beli vukovi` koja je formirana 1993.

Povodom 20 godina od egzodusa 120.000 Srba sa područja Sarajeva, u Bijeljini će 12. marta biti održana manifestacija pod pokroviteljstvom predsjednika Republike Srpske Milorada Dodika. “Ideal je zasjenio žrtvu i pokrenuo postdejtonski egzodus sarajevskih Srba, zarad mira i ostvarenja sna, za stvaranje Republike Srpske”, navodi se u promotivnom spotu za ovu manifestaciju, koji je danas predstavljen medijima. O egzodusu Srba iz sarajevske regije u martu će u Bijeljini biti održan i okrugli sto, kao i izložba dokumentarnih fotografija, najavljeno je na konferenciji za novinare Organizacionog odbora manifestacije u Narodnoj biblioteci “Filip Višnjić”. Novinarima je predstavljen plakat, logo i sadržaj manifestacije republičkog značaja čiji je završni čin Akademija 12. marta u

I danas, kada prelistavam ratna sjećanja, često se zaustavim na tužnim stranicama ispisanim u januarskim i februarskim danima 1996. godine, kada su sarajevski Srbi sa Grbavice, Vraca, Vogošće, Ilijaša, Ilidže, Hadžića, Rajlovca, centra Sarajeva i drugih mjesta, ostavljali svoja rodna ognjišta i odlazili u neizvjesnost.  Potpisi na  Dejtonski mirovni sporazum su njihov zavičaj „poklonili“ Federaciji BiH i osudili ih na bolnu seobu. Konvoji tuge, šibani vjetrovima i susnježicom, kretali su se preko Trebevića, Pala i Romanije. Pored onog što se iz kuće moralo u zavežljaje staviti za novi početak u nigdini, očevi i majke nosili su svoje mrtve sinove. Iz porodičnih grobalja ih ekshumirali, da neprijateljima ne bi priuštili zadovoljstvo