Na ovogodišnjim konkursima za vojne škole na 295 mesta u Vojnoj akademiji, Medicinskom fakultetu VMA, Srednjoj stručnoj vojnoj školi i Vojnoj gimnaziji prijavilo se ukupno 2079 kandidata BEOGRAD – Na ovogodišnjim konkursima za vojne škole na 295 mesta u Vojnoj akademiji, Medicinskom fakultetu VMA, Srednjoj stručnoj vojnoj školi i Vojnoj gimnaziji prijavilo se ukupno 2079 kandidata ili sedam na jedno mesto, saopštilo je Ministarstvo odbrane Srbije. Vojna akademija je u ovoj godini primiti 90 novih kadeta i za ovu vojnu školu prijavilo se 606 kandidata što predstavlja gotovo sedam kandidata na jedno slobodno mesto, dok je za 25 mesta na Medicinskom fakultetu stiglo je 180 prijava, što je više od

„Novosti“ u Drežnici, čiji se stanovnici već 21 godinu ne mogu upisati kao vlasnici svojih nekretnina: Otkako je Županijski sud u Karlovcu zemljišne knjige stavio izvan snage, mještani nekada najveće katastarske općine na ogulinskom području, koja je uz naziv Drežnica nosila i pridjev Partizanska, danas su samo posjednici, ali ne i knjižni vlasnici svojih djedovina. Njihovu zemlju i šume prisvaja država, ali i „spretniji“ pojedinci… Stanovnici Drežnice i drugih obližnjih sela s većinskim srpskim stanovništvom u sklopu grada Ogulina već se 21 godinu ne mogu upisati kao vlasnici svoje zemlje, a to je posljedica prijedloga ogulinskoga Općinskog suda i rješenja Županijskog suda u Karlovcu kojim su još u veljači 1995.

Ubistva i ranjavanja poslanika HSS (Hrvatske seljačke stranke) u Skupštini 20. juna 1928. godine, što je učinio poslanik iz Crne Gore Puniša Račić, sigurno su jedan od najznačajnijih momenata koji su uslovili stvaranje ustaške organizacije. Zbog toga se ubistvo u Skupštini može nazvati i nultom tačkom planiranja atentata u Marselju.Šta se desilo tog 20. juna? Oštra rasprava u Skupšini trajala je danima između srpskih, crnogorskih i hrvatskih poslanika. Jedan od najimpulsivnijih poslanika bio je Puniša Račić. Časni, narodni čovek koji je bio učesnik u četničkim akcijama na Kosovu i Metohiji pre njihovog oslobođenja od Turaka upuštajući se u verbalne sukobe sa Hrvatima, smatrao je da brani ne samo svoju ličnu čast

Ideje o terorizmu jugoslovenskih komunista predstavlja nasleđe od boljševika, ali je imala i svoje korene u predratnoj revolucionarnoj omladini. Najaktivnija komunistička grupa nalazila se u Vojvodini, sačinjena od povratnika iz Rusije. Oni su smatrali da je kucnuo čas za revoluciju i da moraju i pojedinačno da deluju kako bi do nje što pre došlo. Ideja o atentatu na kralja Aleksandra bila je dugo živa među ovim komunistima i o tome se raspravljalo na jednom ilegalnom sastanku u Novom Sadu već u julu 1919. godine. Druga aktivna grupa komunističkih terorista nalazila se u Hrvatskoj i nju su činili bivši nacionalni revolucionari, koji su senekada atentatima borili protiv austrougarskih vlasti. Ove grupe su

Kralj Aleksandar je bio duboko religiozan, kao i svi članovi kraljevske porodice Karađorđević, što je bilo svojstveno i crnogorskim vladikama od kojih je vodio poreklo. Prema svedočenju dvorskog đakona Longina, ne samo da je od rane mladosti redovno odlazio u crkvu, već je njegova soba bila prava kapela, sa ikonama, krstovima i jevanđeljem kraj uzglavlja. Pri verskim praznicima u svom domu pridržavao se strogo ceremonijala i narodnih običaja, što se naročito odnosilo na spektakularnu proslavu Božića. Kraljeva pobožnost svakako je bila jedan od najvažnijih razloga što se on celog života bavio humanitarnim radom. Smatrao je svojom dužnošću da ono što je dobijao od države ili sticao svojim radom na neki način