Na Filozofskom fakultetu na Palama večeras je promovisana knjiga “Stazama srpskog rukopisnog nasljeđa” autora Biljane Samardžić. Samardžićeva, profesor na Katedri srpskog jezika i književnosti, navela je da je knjigom željela da poruči da je krađa srpskog jezika i ćirilice istovremeno i krađa srpskog nacionalnog identiteta. “Jasno ukazujem koliko ti spoljašni faktori utiču na istorijske procese, a koji su lingvistiku okrenuli na polje politike”, kaže Samardžićeva. Prema njenim riječima, to se posebno vidi u radovima o takozvanoj bosančici i hrvatskoj ćirilici, gdje ukazuje koliko se politika prema jeziku odvojila od nauke o jeziku. Ističući da se, gubeći srpski jezik i ćirilicu gubi i nacionalni identitet, Samardžićeva je naglasila da formula za

Rusija je na velikom ispitu, kako reagovati nakon spremljene akcije podrivanja njenog povratka u status supersile.   Možda je titula supersile vraćena samo u medijskom smislu i za domaće potrebe, ali kada su protivnici Bašara al Asada došli na četrdesetak kilometara od Tartusa, sve se promijenilo na svjetskoj političkoj pozornici. Možda i mnogo više nego nakon (re)aneksije Krima, gdje je Putin zapravo sjekao uši, da bi defanzivno iskrpio dupe. I ovdje je Rusija reagovala iz nasušne potrebe. Poslala je manji broj vazdušnopomorskih desantnih snaga, da zaštiti svoju jedinu bazu na Sredozemnom moru i dovukla svoje vazduhoplovstvo, koje je poslije dužeg vremena (2008.) počelo vježbati gađanje u stvarnim uslovima rata. U

Poslanici ruske Državne dume podržali su ideju da se pravoslavnoj crkvi vrati Aja Sofija u Istambulu, saopštio je predsjednik komiteta Dume za pitanja imovine, koordinator međupartijske parlamentarne grupe za zaštitu hrišćanskih vrijednosti Sergej Gavrilov. Gavrilov je istakao da ruska strana smatra neophodnim da podsjeti na najstariju svetinju cijelog hrišćanskog svijeta, Svetu Sofiju Carigradsku u Turskoj, u Istambulu, drevnu vizantijsku crkvu, čija je istorija povezana sa istorijom Vaseljenskog sabora, javljaju ruski mediji. “Očekujemo od turske strane prijateljski korak – vraćanje crkve Svete Sofije hrišćanskoj crkvi”, rekao je Gavrilov. Aja Sofija je nakon otomanske okupacije grada 1453. godine bila pretvorena u džamiju, a 1935. godine pretvorena je u muzej. Upisana je u

Turske oružane snage u utorak su oborile ruski avion blizu tursko-sirijske granice i opasno zaoštrile sukob koji se širi sve brže i sve nepredvidljivije, navodi se u opširnoj analizi “Si-en-en-a”. Vratimo se korak nazad i pogledajmo šta je sve izazvao rat u Siriji: samo nekoliko dana posle napada u Parizu – jednog od najvećih terorističkih napada na evropskom tlu posle Drugog svetskog rata – i dok je Brisel, nezvanična prestonica Evropske unije, i dalje delimično paralisana, jedna članica NATO oborila je ruski borbeni avion. Da se to dogodilo tokom hladnog rata, već bismo se spremali za mogućnost izbijanja nuklearnog rata. Na sreću, taj konflikt je okončan. Umesto da unese nuklearnu

Njegovo preosveštenstvo vladika zahumsko-hercegovački i primorski Grigorije rekao je da su se Srbi u Republici Srpskoj izborili za svoju slobodu, koju ne daju ni za šta na svijetu jer je to njihova tekovina. Ako ne bude Kosova i Metohije među srpskim zemljama, onda će biti veoma teško i Srbima u Republici Srpskoj, a ako ne bude Republike Srpske, onda je pitanje hoće li biti Srbije i uopšte Srba – rekao je vladika Grigorije u manastiru Visoki Dečani, gdje je prisustvovao Svetoj arhijerejskoj liturgiji služenoj povodom krsne slave ovog manastira – Svetog Stefana Dečanskog. Vladika Grigorije poručio je da Srbima ne ostaje ništa drugo nego da vjeruju i bore se za

Turska provokacija je dovela Rusiju na korak od rata sa NATO. Sada se Putin suočava svojim “Kenedi trenutkom.” Hoće li reagovati kako se očekuje – moglo bi se reći čak i kako je opravdano? Današnjim obaranjem ruskog aviona Su-24 sukob u Siriji je veoma opasno zaoštren. Turska je članica NATO saveza. Hajde da stoga ne ublažavamo reči: jedna država NATO saveza je napala Rusiju. Od obaranja američkog aviona U-2 iznad Kube, tokom kubanske raketne krize 1962. godine, svet možda nije bio tako blizu Trećeg svetskog rata. U vreme Kubanske krize, američka Združena komanda i većina kabineta Džona Kenedija je podržala bombardovanje i invaziju na Kubu. Da je do toga došlo,