Prije gotovo 70 godina jedan mladi Amerikanac, hercegovačkog porijekla, prvi put posjetio je zemlju svojih predaka. Nije to bilo turističko putovanje. Nije pohodio otadžbinu da se upozna sa rodbinom i da vidi odakle su mu potekli roditelji! Bio je to opasan ratni zadatak! Ali poput nekog romantičnog filmskog junaka, u opasnoj ratnoj misiji, mladi Amerikanac, pronaći će ljubav svoga života! 26. avgusta 1944. godine na teritoriju centrane Srbije, padobranima se spustila četveročlana  američka obavještajna misija, kodnog naziva „Ranger“. Misiju koju  je predvodio profesor balkanske istorije Robert Mekdauel, sačinjavali su još: Radio telefrafist Majk Divjak, poručnik Majk Rajačić, te junak ove priče, kapetan Jovan Džon Milidragović. Osim Mekdauela, svi članovi tima bili

Amerikanci čine ono što su svojevremeno radili Hitler i Musolini – naoružavaju hrvatsku vojsku. Nedavno su joj poklonili oružje i opremu vrednu osamdeset miliona dolara Hrvatska vojska postaje značajna sila u ovom delu Evrope i na Balkanu. Saveznici joj daju važnu ulogu u uspostavljanju i očuvanju novog svetskog poretka i čuvanja ujedinjene Evrope. Sve je očiglednije da Sjedinjene Američke Države računaju na hrvatsku odanost; kao što je računao i Habzburški dvor, kao što je računao i Hitler. Ne zazire se od toga što su iza te vojske, kao ni iza jedne druge, ostali viševekovni krvavi tragovi zločina počinjenih nad civilima po Zapadnoj Evropi, Ukrajini i Rusiji. Još se tome mogu

Latinica Vaša preuzvišenosti, Već nekoliko mjeseci, Udruženje Jasenovac-Donja Gradina, osnovano u Banjaluci prije sedam godina, na svojim sastancima razgovara o Vašem obraćanju javnosti u vezi sa složenim pitanjem broja žrtava, srpskih, jevrejskih, romskih i ostalih, stradalih u ustaškom koncentracionom logoru Jasenovac, u vrijeme Nezavisne Države Hrvatske 1941-1945. godine. Ovo Udruženje, koje čine istaknuti intelektualci iz Repulike Srpske, osnovano je upravo iz potrebe i želje da se dođe do istine o zločinima Nezavisne države Hrvatske i jednom za svagda to pitanje riješi konačno, ali i da se vodi briga o spomen kompleksu Donja Gradina, gdje su, uglavnom, masovne grobnice pobijenih logoraša. Osnovano poslije ovog nesrećnog građanskog rata, Udruženje je na svojim međunarodnim konferencijama konstatovalo u više navrata

Ustaški pokret nije bio svesno desno-radikalan, rasistički i totalitaran, za pojavu ustaške ikonografije u modernoj Hrvatskoj krivi su masoni, antifašizam je ograničavanje svih osnovnih ljudskih sloboda, partizanskih zločina bilo je tri puta više nego ustaških, za jasenovačke žrtve krivi su partizani, a u Hrvatskoj se redovno organizuju antifašističko – četničke proslave na račun poreskih obveznika. Ovo je ukratko suština onoga što se može naći na hrvatskoj verziji internet enciklopedije – vikipedije. Zbog ovog sadržaja poslednjih dana se vodi mali virtuelni rat na društvenim mrežama među korisnicima iz Hrvatske. S jedne strane postoje radikalno desno orijentisani administratori, koji propagiraju ovakav sadržaj, a s druge strane su saradnici koji ne uspevaju da proguraju svoju istinu jer im ovi

Jedan sarajevski profesor, sa akademoskom karijerom delom provedenom na nemačkim univerzitetima, pre nekog vremena uveravao je televizijsku publiku kako su vere i narodnosti zamajavale stare stočare u hercegovačkim katunima. Prvo su ih reče ubedili da su pravoslavni – pa time i Srbi, onda da su katlici, pa time i Hrvati, konačno su ih, te strašne strane sile, naterale da budu i muslimani – nesumnjivo i Bošnjaci. Oni su, međutim, veli ovaj akademac, Bosanci ili Bosanci-Hercegovici, duguju svoju odanost državi Bosni i Hercegovini (za koju je Visoki predstavnik UN Valentin Incko rekao da je balkanska država sa najdugovečnijim granicma!?). Građani Bosne i Hercegovine mogu biti privrženi raznim verama, mogu biti pripadnici