Udruženje „Jasenovac – Donja Gradina“ pozdravlja usvajanje Deklaracije o genocidu Nezavisne Države Hrvatske (NDH) nad Srbima, Jevrejima i Romima i ističe da treba započeti izgradnju memorijalnog kompleksa u Donjoj Gradini, da bi se, nakon 70 godina, dostojno obilježilo najveće stratište srpskog naroda. Iz Udruženja su ocijenili da je usvajanjem Deklaracije u Narodnoj skupštini Srpske načinjen značajan korak ka osvjetljavanju istine o ustaškim zločinima i započet proces ispravljanja decenijske nepravde prema Srbima, Jevrejima i Romima. U saopštenju iz ovog udruženja navodi se da stradanja srpskog, jevrejskog i romskog naroda u NDH nisu do sada dobila ni adekvatnu pažnju niti satisfakciju u domaćim i međunarodnim okvirima i izražava zahvalnost Narodnoj skupštini Srpske

U Narodnoj skupštini Republike Srpske razmotren je Prijedlog deklaracije o genocidu Nezavisne Države Hrvatske (NDH) nad Srbima, Jevrejima i Romima tokom Drugog svjetskog rata. U današnjem nastavku diskusije o ovom dokumentu, poslanik SNSD-a Svetozar Jovanović rekao je da su Srbi spremni da oproste svima, ali da taj oprost druga strana treba da prihvati, a genocid osudi. „Ako ne budemo mi insistirali na osudi genocida, doći će pojedinci koji će reći da nije ni bilo genocida, zanemarujući sve istorijske činjenice o broju žrtava“, rekao je Jovanović. Prema njegovim riječima, današnja država Hrvatska nije na pravi način osudila genocid koji je počinjen na ovim prostorima, a još se javljaju tragovi ustaštva, posebno

Na Kalemegdanu u Beogradu danas je otvoren paviljon sjećanja na proboj i žrtve koncentracionog logora Jasenovac. Đorđe Mihovilović iz Memorijalnog centra Jasenovac rekao je da je o „Jasenovcu puno pisano, a malo napisano“. „Kada je probijen Sremski front par dana ranije u Jasenovcu počelo je uništavanje dokumenata, paljenje arhive, rušenje objekata i ubijanje ljudi“, rekao je Mihovilović. On je podsjetio da je posljednja grupa logoraša iz zloglasnog logora u proboj krenula 22. aprila 1945. godine. Prema njegovim riječima, na proboj se odlučilo 1.073 logoraša iz Ciglane, a preživjelo je njih 90. „Nismo znali tačan broj ljudi koji je preživio proboj iz Jasenovca. Želeći to da popravimo uspjeli smo da popišemo

Svečana sala Kolarčevog univerziteta je bila mala da primi sve zainteresovane za svečanu akademiju povodom izlaska iz štampe prvog celovitog, necenzurisanog izdanja čuvene knjige akademika Viktora Novaka, Magnum crimen. Redakcija Srbin.info je tim povodom iskoristila priliku da od poznatih javnih ličnosti, koji su bili gosti ove svečene akademije, dobije mišljenje na pitanje: Da li je moguće biti Srbin u 21. vek bez sećanja na zločine koje su nad srpskim narodom učinjeni u 20. veku? Evo, koje smo odogovore dobili, na to pitanje: Dragoslav Bokan – srpski režiser, književnik, kolumnista i publicista Najvažnije od svega kome postaviti to pitanje. Smanjuje se broj onih kojima se može postaviti to pitanje, a da oni

Poštovani gospodine prof. dr Đurić Mišina, Povodom Vašeg autorskog teksta, objavljenog u “Večernjim novinama“ 19.08.2015. u kojem ste vidno revoltirani zbog moje inicijative za formiranjem Muzeja genocida nad srpskim narodom, pokušali da uvjerite javnost da je dug put do memorijala, a moju pokretačku inicijativu omalovažite i prikažete  kao ličnu promociju bogatog Srbina iz dijaspore, obraćam Vam se ovim otvorenim pismom, pod motom: „Prvo ispeci pa onda reci“, – sledećim argumentima: Vašim početnim pasusom u tekstu navodite da je malo poznato da u Beogradu već dvije decenije postoji Muzej žrtava genocida, a koji se bavi prikupljanjem, obradom i prezentacijom muzejskog, arhivskog i drugih vrsta materijala koji čine jednu muzejsku ustanovu, i

Dana 9. oktobra 2015. godine u velikoj sali zgrade SPKD “PROSVJETA“ u Tesliću održano je predavanje na temu „Stradanje Srba u Drugom svjetskom ratu – kultura sjećanja“. Predavanje je, po blagoslovu Preosvećenog Vladike zvorničko-tuzlanskog Gospodina G. Hrizostoma, održala gospođa Mira Jovanović, doktorant Univerziteta u Cirihu i dugogodišnji saradnik međunarodnih organizacija koje se bave pitanjem holokausta. Nakon uopštenog izlaganja o kulturi sjećanja kao preduslovu kulturi pamćenja koje je gospođa Jovanović preporučila, pažnja prisutnih je usmjerena na stradanje Srba teslićkog kraja. Malobrojni preživjeli svjedoci ustaškog zločina u kući Nikole Dolića u Vlajićima, budući prisutni u publici, živo su posvjedočili strašne i mučne trenutke koje su doživjeli o Jovandanu 1943. godine. Ovim predavanjem

  Intervju novinara Veljka Miladinovića sa episkopom slavonskim Jovanom Ćulibrkom, objavljen pod naslovom „Sto godina našeg stradanja„ u Nedeljniku 27. avgusta 2015, izazvao je brojne komentare i reakcije na raznim Internet sajtovima i u nedeljniku Pečat kao retko koji tekst koji se odnosio na noviju prošlost. Pažljivim iščitavanjem reagovanja lako je ustvrditi da nijedan od komentatora nije istoričar po struci i da su najduže komentare napisali dvojica stomatologa (Dušan Bastašić iz Banjaluke i Vladimir Umeljić iz Nemačke) i jedan psiholog (Aleksandar Aksentijević iz Velike Britanije)! I Srboljub Živanović (iz Velike Britanije), koji takođe pripada medicinskim naukama, imao je „zapažene“ video komentare dok se, kad je reč o pisanoj formi, jednom

Zagreb – Brisel od Hrvatske traži da zakonima precizno predvidi krivično gonjenje onih koji poriču fašističke zločine, prenose hrvatski mediji pozivajući se na izjavu povjerenice EU za pravosuđe Vere Jourove. Vijest je munjevito obišla region, sa akcentom na dio njene izjave da Hrvatska u svoje zakone nije precizno „kriminalizovala negiranje holokasuta“. Evropska komisija želi da se u krivičnom zakonu navede kako je negiranje holokausta i ostalih zločina fašizma kažnjivo. Nakon što je zagrebačko Opštinsko državno tužilaštvo odbacilo krivičnu prijavu protiv autora poruke „Pedere u logore“, jer je autor taj poziv objavio pod uticajem „psihologije mase, zbog čega nije imao namjeru da podstiče na nasilje i mržnju“, Državno tužilaštvo Republike Hrvatske