Posle tvrdnji da su Srbi izvršili genocid u NDH. Klasić: Decu uče antifašizmu, a ona stanuju u ulicama nazvanim po ustaškim zločincima. Žalosno je to što je u Hrvatskoj pojava revizionizma sve više, ali i to što on više ne dolazi samo iz opskurnih krugova, nego i od školovanih istoričara. Ističe ovo, za „Novosti“, jedan od vodećih hrvatskih istoričara dr Hrvoje Klasić, profesor istorije na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, pošto je splitski istoričar Stjepan Lozo u skandaloznoj knjizi „Ideologija i propaganda genocida nad Hrvatima, projekt homogena Srbija 1941 “ utvrdio da su Srbi 1941. u NDH počinili genocid nad Hrvatima?! Klasić kaže da je cela rasprava o toj knjizi, ali

Hrvatski istoričar Dragan Markovina upozorava na činjenicu da glavni hrvatski mediji promovišu revizionističke teze o ustaškoj državi u Drugom svjetskom ratu i negiranje genocida i zločina koji su počinjeni u njoj. Markovna napominje da je splitska „Slobodna Dalmacija“, koja je nastala kao rezultat borbe partizana, objavila intervju sa Stjepanom Lozom, koji promoviše tezu da su Srbi počinili genocid nad Hrvatima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Markovina napominje da u Splitu postoji „veoma zahvalna i prilično brojna publika za konzumiranje najluđih revizionističkih poduhvata, čije autore ništa ne može omesti u razvijanju sve sramotnijih zaključaka“, prenose hrvatski portali. Lozo u svojim istupima i knjigama iznosi teze koje nisu potkrijepljene nikakvim relevantnim dokazima niti

Autor Stjepan Lozo ubistva u Gospiću, Glini, Grahovu, Korenici i Gračacu naziva klevetom SPC. U HRVATSKOJ se ne zaustavljaju besramni pokušaji revizije istorije! U nizu skandaloznih dela u kojima se minimiziraju srpske žrtve, a opravdava i rehabilituje ustaštvo, našla se i knjiga “Ideologija i propaganda genocida nad Hrvatima, projekat homogena Srbija 1941”, splitskog “istoričara” Stjepana Loze. On u njoj tvrdi da su tokom Drugog svetskog rata Srbi izvršili genocid nad Hrvatima! U još jednom bezobzirnom pokušaju da se od dželata naprave žrtve, u Lozinoj knjizi može se pročitati da je potpuna izmišljotina da su Srbi u leto 1941. godine pobijeni u Gospiću, Glini, Grahovu, Korenici i Gračacu, kao i da

«Hoću da vidim svojim očima kako će jelenče leći pored lava, i kako će ustati zaklani i zagrliti se sa onim ko ga je zaklao.»                                                                                                    Dostojevski Nema dana da ne pročitamo nešto oko ujedinjenja rastavljenih pre 960 godina. Istina, retko su se oni koji su se razdvojili, pogotovo toliko vekova, pomirili i ujedinili. Pravoslavni narodi, vekovima tlačeni, ubijani i ponižavani od katolika, pitaju se, kome je palo na pamet da se katolici i pravoslavni ujedine, odnosno da pravoslavni nestanu, a da im vrhovni poglavar bude rimski papa. Da ne idem daleko, pozabavio bih se pitanjem koje nas Srbe najviše interesuje. Kako je moguće da katolička crkva u Hrvatskoj, koja

Hrvatska Vikipedija dosegla je novo dno filoustaške apologije najnovijim izmenama članka o Jasenovcu, piše zagrebački portal „Indeks“. Kako se navodi, hrvatska Vikipedija kao relevantan izvor navodi knjigu Igora Vukića „Radni logor Jasenovac“, koja ovaj ustaški logor smrti, koji je zgrozio čak i naciste, predstavlja skoro kao banju za odmor. Ustaški logor smrti Jasenovac se tu opisuje kao Sabirni logor Jasenovac, a prva referenca u članku je iz Vukićevog intervjua „Glasu Koncila“. Štaviše, većina referenci na koje se poziva u članku o Jasenovcu na hrvatskoj Vikipediji su iz ekstremno desnih medija, kao što su portal udruženja Željke Markić, „Narod.hr“, „Hrvatski tjednik“ i „Maks portal“, prenosi Tanjug. Na svim mestima u članku

Kustos u Spomen-području Jasenovac Andriana Benčić izjednačila je nevine žrtve ustaškog logora Jasenovac sa ustašama ubijenim u Blajburgu. U analizi u novom broju hrvatskog stručnog časopisa „Polemos“, Benčićeva tvrdi da je „konfliktno ratno nasljeđe Jasenovca bazirano na politici selektivnog sjećanja jugoslovenskog režima, koja je isticala Jasenovac, a prećutkivala masovne zločine poput Blajburga i Križnog puta“. Ona navodi da je to nasljeđe rezultovalo „manipulacijom brojem žrtava Jasenovca i dio je `ratova sjećanja` na jugoistoku Evrope koji traju od Drugog svjetskog rata“. „U tom pristupu, koji je dominantan u jugoistočnoj Evropi, potpuno je izostavljen spomen na civilne žrtve međuetničkog nasilja, među kojima su bile mnoge žrtve ustaškog krvoprolića, koje su prenaglašene, i