Na današnji dan 1918. godine proglašena je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, prva zajednička država Južnih Slovena. Stvaranje nove države u palati Krsmanović na Terazijama u Beogradu proglasio je regent Aleksandar Karađorđević, koji je 1921. godine postao kralj. Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca zauzimala je teritoriju današnje Srbije, BiH, Makedonije i Crne Gore, te najveći dio današnje Hrvatske i Slovenije. Na čelu monarhije bila je dinastija Karađorđevića. Kraljevina Srbija je još početkom Prvog svjetskog rata zvanično objavila da su njeni ratni ciljevi ujedinjenje Srba, Hrvata i Slovenaca, što je potvrđeno Niškom deklaracijom Skupštine Kraljevine Srbije 7. decembra 1914. godine. Formiranje Jugoslovenskog odbora uslijedilo je 1915. godine, a sačinjavali su ga

Čim je austrougarska vlada uputila ultimatum Srbiji, započelo je u Bosni i Hercegovini hapšenje i interniranje srpskog civilnog stanovništva. U pograničnim srezovima prema Srbiji i Crnoj Gori austrougarske vlasti su munjevitom brzinom izvršile mobilizaciju da bi tako preduprijedile bilo kakav pokušaj otpora ili pobune. Zatim su počeli masovna hapšenja i interniranja stanovništva u unutrašnjost ili u zloglasne logore širom Monarhije. Najpoznatiji austrougarski logori za Srbe bili su Arad, Komoran, Šopronjek (Nežider), Kečkemet, Turonj i drugi širom Monarhije, a u Bosni Doboj, Жegar kod Bihaća i mnogi manji logori. Tako je prve koncentracione logore na tlu Evrope formirala Austro-Ugarska 1914. godine za Srbe, čak i za žene i djecu. Prema nepotpunim

Rat koji je Austro-Ugarska povela 1914. godine, nije bio samo rat protiv Kraljevine Srbije, već i protiv srpskog naroda u cjelini, a kada su u pitanju Bosna i Hercegovina, taj rat veoma brzo je dobio karakteristike brutalnog etničkog čišćenja srpskog naroda zapadno od rijeke Drine. Antisrpske demonstracije u Sarajevu započele već u večernjim časovima istoga dana kada je Princip izvršio atentat na Ferdinanda. Grupa od oko 200-300 demonstranata, iz redova Hrvata i muslimana, predvođenih frankovcima, prvo je uzvikivala antisrpske parole, a zatim je započela demoliranje hotela Evropa, koji je bio u vlasništvu Gligorija Jeftanovića i redakcije lista Srpska riječ. U toku noći frankovci su, uz pomoć vojnih, a posebno klerikalnih krugova, predvođenih

Prije i nakon sarajevskog atentata, 28. juna 1914. godine, u Beču je krenula medijska propaganda neviđenih razmjera protiv Srbije, dok je u BiH počeo strašni pogrom Srba. Oni su bili izloženi napadima dijelova hrvatskog i muslimanskog stanovništva, svjedoče medijski napisi iz tog doba. Dok su u Beču tvrdili da iza svega stoji Srbija i da joj pomaže Rusija, počeo je linč Srba u Sarajevu i širom BiH. „Na ulicama Sarajeva pojavila se grupa hrvatske omladine i studenata špartajući gradom sa povicima: ‘Жivjeli Habsburzi’. Malo po malo, gomila se uvećavala. Skandiralo se ‘Dole Srbi’. Omladini se pridružila i muslimanska gomila, zavedena, očigledno, pasivnošću organa reda. Niko od prestupnika nije uhapšen. Prve

Parastosom nestalim i poginulim srpskim borcima Prvog svjetskog rata u Hramu Hrista Spasitelja obilježen je Dan ulaska Srpske vojske u Banjaluku, 1918. godine. U Kulturnom centru Banski dvor, održana je svečana Akademija. Svečanosti je prisustvovao predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik, predsjednik Narodne skupštine Nedeljko Čubrilović, gradonačlnik Banjalauke Igor Radojičić i brojni predstavnici političko, javnog i kulturnog života Republike Srpske. Skupu su prisustvovali i generalni konzul Srbije u Banjaluci Vladimir Nikolić, kao i predstavnici banjalučkog Udruženja potomaka i poštovalaca srpskih boraca oslobodilačkih ratova od 1912. do 1918. godine. Obilježavanje je organizovao Odbor za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova Republike Srpske i Srbije. U Prvom svjetskom ratu poginulo je 1.300.000 Srba, odnosno 28 odsto srpske populacije,

U Banjaluci će danas biti obilježen Dan ulaska srpske vojske u Banjaluku 1918. godine, u organizaciji odbora za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova Republike Srpske i Srbije. Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Milenko Savanović istakao je da je neophodno čuvati od zaborava datum ovog događaja, koji je dio istorije srpskog naroda. “Potrebno je da mlade generacije znaju kako su istorijski procesi na prostoru srpskog naroda zapadno od rijeke Drine kreirani od drugih”, rekao je Savanović novinarima. On je rekao da će se ovaj datum obilježiti na dostojanstven način, kako bi se mladim generacijama prenijelo u zavjet da se sjećaju ovih dešavanja. Savanović je napomenuo da je u Prvom svjetskom

U Tomaševcu obnovljeno obeležje ratnicima sa Dobrudže i Soluna iz Velikog rata Zahvaljujući finansijskoj pomoći Ministarstva za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja, zrenjaninski Zavod za zaštitu spomenika kulture uspešno je realizovao projekat obnove spomenika dobrovoljcima sa Dobrudže i Soluna u Tomaševcu, a spomenik prati izuzetno zanimljiva istorija. Inicijativa za podizanje potekla je od meštana ovog podtamiškog militarskog sela, u nameri da daju trajni beleg svojim dobrovoljcima, učesnicima i žrtvama Prvog svetskog rata. Originalni spomenik svečano je otkriven u seoskom parku 30. decembra 1920. Krasili su ga mermerni dvoglavi orao raširenih krila i dva medaljona fotografije u porcelanu kralja Petra i regenta Aleksandra Prvog Karađorđevića. Ispod medaljona bio je uklesan

Kolubarska ili Suvoborska bitka je, pored proboja Solunskog fronta i Kajmakčalana, jedna od najznačajnijih pobeda vojske Kraljevine Srbije nad Austrougarskom u Prvom svetskom ratu. Operacije su počele 16. novembra 1914. godine, a borbe su vođene na frontu dužem od 200 kilometara. Austrougarski general Oskar Poćorek je na Srbiju krenuo sa 400.000 vojnika i 400 topova. Suprostavilo mu se 270.000 srpskih vojnika sa 426 topova. Posle poraza na Mačkovom Kamenu, srpska vojska se našla u izuzetno teškom položaju i bila je primorana na povlačenje. Uz sve to, u noći 14. novembra ranjen je i general Petar Bojović, komandant Prve armije. Na njegovo mesto imenovan je general Жivojin Mišić. Loše vreme je dodatno otežalo i napredovanje Austrougara, ali i povlačenje Srba, a dodatni problem je

U BiH je 1878. godine bilo 1,16 miliona stanovnika, od kojih 42,8 odsto Srba, 38,7 odsto muslimana i 18,1 odsto Hrvata, dok su u Velikom ratu stradala 1,3 miliona Srba, odnosno 28 odsto tadašnjeg srpskog stanovništva. Priredio: Milomir SAVIĆ Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Milenko Savanović ističe da je u 20. vijeku nad srpskim narodom tri puta izvršen genocid – u Prvom i Drugom svjetskom ratu, kao i u sukobima tokom devedesetih godina. Povodom obilježavanja 21. novembra 1918. godine – Dana ulaska srpske vojske u Banjaluku, Savanović za Srnu podsjeća da su Srbi u projekcijama Austrougarske monarhije bili remetilački faktor, koji je trebalo, na neki način, eliminisati. “Sve

U trenutku kada je ceo svet očekivao kapitulaciju Kraljevine Srbije, vođena odlučnim i energičnim Жivojinom Mišićem naša vojska uspela je da izbori pobedu nad Austrougarima. Tog 16. novembra 1914. godine, počela je Kolubarska ili Suvoborska bitka, najznačajniji okršaj između vojske Kraljevine Srbije i Austrougarske u Prvom svetskom ratu. Okončana je nakon mesec dana uspešnom protivofanzivom koju su izvele snage Prve armije pod komandom generala Жivojina Mišića, protiv brojnije i bolje opremljene austrougarske vojske, u trenutku kada je čitav svet očekivao vesti o kapitulaciji Kraljevine Srbije. Pre Kolubarske bitke iskusni strateg i ratnikRadomir Putnik je sumnjao da srpska vojska može izaći na kraj sa nadirućim austrougarskim trupama. Na to su uticali i porazni izveštaji sa