Srbi u Srebrenici i Bratuncu ne zaboravljaju zulume pod komandom Nasera Orića (3). Milica i Tomo Dimitrijević: Dvoje dece su nam ubili, Aleksandar je imao četiri i po godine, Radiša jedanaest Milica i Tomo Dimitrijević Foto Igor Marinković RAŠI je, sad, 14. bio rođendan. Išli smo da ga posetimo, kao i svih ovih godina. I Acu posećujemo u danu rođenja. Neću da kažem: posećujemo im grobove. Moja su deca u meni živa. Njihovom dušom ja dišem. I njihov, srećom, preživeli brat. Njegova deca. A svi ostali su nas zaboravili. Eto, svratite vi, još poneko od novinara… Sve se zareknem da ću reči olovom da zalijem. Šta vredi. Ko još čuje

Savez logoraša Republike Srpske ne podržava eventualni odlazak predsjednika Srbije Tomislava Nikolića i srpskog premijera Aleksandra Vučića u Srebrenicu 11. jula. Predsjedništvo Saveza logoraša dalo je punu podršku studentima koji od Nikolića i Vučića peticijom traže da ne idu u Srebrenicu, saopšteno je danas iz ovog udruženja. Nakon sjednice Predsjedništva Saveza logoraša Republike Srpske, koja je održana juče u Banjaluci, najavljeno je da će članovi Saveza 3. jula svojim prisustvom pred Tužilaštvom BiH u Sarajevu dati podršku predsjedniku Udruženja porodica nestalih lica Sarajevsko-romanijske regije Milanu Mandiću. Mandić je pozvan na ispitivanje u svojstvu osumnjičenog za izazivanje nacionalne, rasne i vjerske mržnje, razdora i netrpeljivosti zbog izjave jednoj televizijskoj kući Republike

Srbi u Srebrenici i Bratuncu ne zaboravljaju zulume muslimana pod komandom Nasera Orića (2): Slavka Matić: Na kućnom pragu su mi 1992. godine ubili ćerke Gordanu (24) i Snežanu (26) i supruga Radivoja (55). Pričam s fotografijama. Kako bi bilo da ste mi ži Slavka Matić kraj fotografija svojih ćerki / Foto Igor Marinković OVDE, na pragu, zatekla sam Gordanu. Najmlađe moje dete. Savijem se da je podignem, a ona mrtva. Spustim je i ne znam kuda da krenem. Dozivam muža… Drugu kćerku. Glasa niotkud. Vrata otvorena, vidi se krv. Idem tim putem. U kupatilu Snežana. Ćerko mila, vičem. Ali, džaba. Udaram glavom u dovratnik. Ali džaba. Posle sam videla

Srbijanka Turajlić Studenti, potpisnici peticije kojom su od rukovodstva Srbije zatražili da ne idu u Potočare, 11. jula, pozvali su profesora Univerziteta u Beogradu Srbijanku Turajlić da prizna genocid nad srpskim narodom u Srebrenici od 1992. do 1995. godine i digne glas u ime njihovih nesmirenih duša. „Pozivamo Vas u ime 3.267 srpskih duša čiji je život, u većini slučajeva, oduzet hladnim oružjima, dakle, noževima, bodežima, sekirama. Pozivamo Vas u ime srpske dece Srebrenice koje zločinac nije štedeo, u ime srpskih majki Srebrenice koje su život završile sa urezanim krstom u predelu abdomena, u ime srpskih muškaraca Srebrenice koji su obrezivani u verskim obredima. Dakle, ubijani, u većini slučajeva, dugom,

Ljudi još pamte zulume muslimana pod Orićevom komandom (1). Milena Jovanović: Ne bole me moje rane, samo duša za stradalom ćerkom Radenkom. Suprugu Milisavu ubili majku, brata i sinovca Milena i Milisav Jovanović kraj fotografije ćerke Radenke Foto Igor Marinković NEMA noći da ne sanjam Radenku. Grlim je. Grli me. Taj san kratko traje. Onda sanjam kako, odozgo s brda, navaljuje vojska srebreničkih muslimana. Vraćaju mi se sve te slike užasa. I, tako svake noći. I, tako… da vam kažem, ne znam kako sam još živa. Bjelovac, na petom kilometru od Bratunca prema Skelanima. Ovde žive, a kao da nisu živi, Jovanovići. Milena i njen suprug Milisav. Ispred, fotografija njihove

Srbi u Srebrenici i Bratuncu ne zaboravljaju zločine pod komandom Nasera Orića (6): U sumrak se Srbi u Kravici zatvaraju u kuće, a kolone Bošnjaka kliču Oriću. Nema porodice iz koje neko nijestradao Momir Savić, Desa Đokić i Ratko Perić / Foto Igor Marinković NE znam ja odakle vi dolazite i ko vas šalje… Prolaze ovih dana svakojaki, svi kažu: „Iz Beograda smo“. I, svi pitaju: „Šta mislite, treba li Orić da bude izručen Srbiji?“ Mi kažemo: „Treba da odgovara“. Pitaju: „Šta mislite o britanskoj rezoluciji?“ Mi kažemo: „Da za naše žrtve neko piše rezoluciju, imao bi šta da napiše. Grobovi svedoče, crne marame svedoče, mi svedočimo… Posle, ništa čuli,

Milivoje Ivanišević Direktor beogradskog Instituta za istraživanje srpskih stradanja u 20. vijeku Milivoje Ivanišević uputio je „Molbu za oproštaj“ srpskim žrtvama u Srebrenici zato što će predsjednik Vlade Srbije, „možda, biti prinuđen da dođe u Potočare i oda počast njihovim ubicama“. Ivanišević u saopštenju navodi da je tešku obavezu da zatraži oproštaj od srpskih žrtava dobio od „članova Srpske akademije nauka i umetnosti i Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske, sveštenika SPC, bivših ministara i generala Srbije i Republike Srpske te više beogradskih porodica“. „Ovo je najviše što mi koji tražimo oproštaj sada možemo da učinimo i u čemu nas niko ne može sprečiti“, ističe Ivanišević, uz napomenu da je

Srpski studenti ispred Narodne skupštine Srbije u Beogradu Studenti iz Republike Srpske i Srbije, njih oko 400, apelovali su da predsjednik Srbije Tomislav Nikolić i premijer Aleksandar Vučić ne učestvuju u aktuelnoj demonizaciji sopstvenog naroda mogućim odlaskom u Potočare 11. jula koji bi imao dalekosežne posljedice po srpski narod. U otvorenom pismu studenti su poručili da bi Nikolićev i Vučićev odlazak u Potočare značio učešće u direktnom udaru na Republiku Srpsku sa krajnjim ciljem da se ona ukine kao „tvorevina nastala na navodnom genocidu“. Studenti poručuju da srpski narod najviše boli činjenica da svi oni koji danas učestvuju u njegovoj demonizaciji ne vide ili namjerno ne žele da vide više

Milica Dimitrijević Milica Dimitrijević, kojoj su 16. januara 1993. godine muslimani pod komandom Nasera Orića ubili dva sina od četiri i po i jedanaest godina, poručila je da je i ona majka iz Srebrenice i da su i Skelani, gdje su njeni dječaci ubijeni, Srebrenica. Ona za „Večernje novosti“ kaže da zločin koji je počinjen nad njenom djecom ne može da preboli, niti da oprosti i traži da joj neko odgovori šta se desilo u Skelanima, ukoliko je, prema rezoluciji koju priprema Velika Britanija, u Srebrenici bio „genocid“. „A šta je bilo ovdje? Kada su nas napali u Skelanima je bilo nas stotinak… Nas koji smo ostali u svojim kućama.

Polaganje vijenaca u srebreničkom selu Ratkovići U srebreničkom selu Ratkovići služen je parastos za dvadeset četvoro Srba, većinom civila, među kojima šest starih i bolesnih žena, koje su muslimanske snage iz Srebrenice i okoline masakrirale i pobile na današnji dan 1992. godine. Parastos je služen kod spomenika koji su svojim stradalim srodnicima i komšijama podigli preživjeli mještani. Oni su se danas, kao i svake godine na današnji dan, okupili i odali poštu srodnicima i komšijama i prislužili svijeće za pokoj duša nastradalih. Cvijeće su položile delegacija Boračke organizacije, kao i delegacija Srba zaposlenih u Skupštini opštine. Obilježavanje 23 godine od stradanja ovog sela i njegovih stanovnika prilika je da se

U srebreničkom selu Ratkovići 21. juna 1992. godine muslimanske snage iz okolnih sela i Srebrenice ubile su na svirep način 24-oro Srba, većinom civila. Upali su u Ratkoviće i ubijali, pljačkali i palili sve što su zatekli u, uglavnom, staračkim domaćinstvima…     Vezane vijesti: PARASTOS STRADALIM SRBIMA IZ RATKOVIĆA – Jadovno … SUTRA POMEN ZA 24-ORO UBIJENIH SRBA IZ RATKOVIĆA …  

Ruski akademik i istoričar Jelena Guskova upozorava da je glavni udar britanske rezolucije na Republiku Srpsku, ali, u slučaju da bude izglasana, bio bi osuđen cijeli srpski narod. Jelena Guskova Razgovarala: Vesna ŠURBAT Rusija treba da glasa protiv britanske rezolucije o Srebrenici ili da potpuno promijeni tekst, posebno dvije tačke o osudi i poricanju genocida, ističe ruski akademik i istoričar Jelena Guskova. Guskova u intervjuu Srni ističe da britanska rezolucija ne smije da prođe Savjet bezbjednosti UN, jer se njom osuđuje cijeli srpski narod. „Ne smijemo dozvoliti da ta rezolucija prođe u tom obliku i da bude izglasana“, navodi Guskova, koja je rukovodilac Centra za izučavanje savremene balkanske krize Instituta

Radojka Filipović Predsjednik Organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Bratunac Radojka Filipović smatra da je sramotno što bošnjački politički vrh orkestrirano brani Nasera Orića i vrši političke pritiske na predstavnike međunarodnih institucija da bude oslobođen. Ona je u izjavi Srni ocijenila da je neprihvatljivo da se potpuno ignoriše više stotina civilnih srpskih žrtava i traži Orićevo puštanje iz pritvora u Švajcarskoj bez ikakvih dokaza o njegovoj neumiješanosti u brojne zločine počinjene nad Srbima. „Ne nude dokaze da Orić nije umiješan u zločin na Zalazju na Petrovdan 1992. godine kada je ubijeno 69 i zarobljeno 20 Srba od kojih je sedmoro bilo živih i još se ne zna

Efraim Zurof Jedan od najpoznatijih svjetskih lovaca na naciste Efraim Zurof je rekao da je apsurdno i strašno porediti holokaust, genocid u Ruandi i zločine u Srebrenici. Zurof je rekao da nije siguran da je ono što se desilo u Srebrenici – genocid i da je odluka da se to nazove „genocidom“ donijeta iz političkih razloga. „Očigledno se dogodila tragedija, nedužni ljudi izgubili su život i treba da se sačuva sjećanje na njih“, navodi Zurof, koji je direktor centra „Simon Vizental“ iz Izraela. On je za beogradsku „Politiku“ rekao da ni Ruanda i holokaust nisu isto, iako su zločini koji su se dogodili u Ruandi mnogo sličniji holokaustu od onoga

Aleksej Puškov Predsjednik Odbora ruske državne Dume za međunarodne odnose Aleksej Puškov izjavio je večeras u Beogradu da ono što se dogodilo u Srebrenici u julu 1995. godine nije bio genocid i ocijenio da rezolucija o Srebrenici koju priprema Velika Britanija neće biti prihvaćena u međunarodnoj zajednici van granica zapadne alijanse. Puškov je na predavanju o aktuelnim spoljno-političkim pitanjima na Univerzitetu „Braća Karić“ u Beogradu rekao da se Zapad toliko igra sa politikom duplih standarda i uzima za pravo da određuje šta je zločin, da se gubi svaka opravdanost takve inicijative. „Ova rezolucija je pokušaj Zapada da zavadi Srbiju sa muslimanskim narodom, ali i pokušaj da se Srbiji, koja nije