Goran Babić iz Kozarske Dubice izjavio je da ni po cijenu života neće pristati na deložaciju njegove porodice iz porodične kuće, koju je zakazao Osnovni sud u Kozarskoj Dubici za srijedu, 4. mart. Babić je svoju imovinu u Pakračkoj Poljani u Hrvatskoj 1992. godine mijenjao za imovinu Petra Suknajića u Kozarskoj Dubici. “Po cijenu života neću pristati na deložaciju, jer nemam kuda da idem sa suprugom, dvoje maloljetne djece i nepokretnom majkom”, izjavio je Srni Babić. Babić kaže da nije dobio zvanično sudsko obavještenje o deložaciji, već je za to saznao od komšija, nakon čega mu je u Sudu potvrđeno da se u srijedu u 9.00 časova priprema iseljenje njegove

Imigraciona služba u SAD najavila je da će deportovati 150 državljana BiH koji žive u SAD, a za koje se vjeruje da su počinili ratne zločine, piše “Njujork tajms”. Zvaničnici su identifikovali najmanje 300 imigranata iz BiH za koje vjeruju da su prikrili umiješanost u ratne zločine za vrijeme rata u BiH. “Što više `kopamo`, više informacija pronađemo”, rekao je Majkl Mekvin, istoričar koji je vodio istrage u odjeljenju Imigracione službe za ratne zločine. Američki medij prenosi da su najbliži izručenju bivši vojnici, a neki od njih danas rade kao fudbalski treneri, radnici u fabrikama, dok su pojedini zaposleni u kazinima u Las Vegasu. “Njujork tajms” piše da je do

Nedeljko Mitrović Predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih, poginulih boraca i nestalih civila Nedeljko Mitrović izjavio je Srni da je 1. mart dan sjećanja na preglasavanje srpskog naroda u BiH i početak građanskog rata, čije su posljedice hiljade ubijenih, nestalih i raseljenih, kao i hiljade razrušenih domova i ognjišta. Mitrović je naglasio da 1. mart 1992. godine srpski narod i Republika Srpska pamte po zlu, jer je to dan grubog gaženja ljudskih prava, ustavnog nasilja i preglasavanja jednog konstitutivnog naroda u BiH. On je naglasio da je za porodice srpskih žrtava rata i Republiku Srpsku neprihvatljivo da se 1. mart u Federaciji BiH proslavlja kao “dan nezavisnosti BiH”. U BiH je

Božica Жivković Rajilić Predsjedik Udruženja žena žrtava rata iz Republike Srpske Božica Жivković-Rajilić rekla je Srni da će 1. mart uvijek biti dan kada je počeo napad na Srbe u BiH, njihovu imovinu i živote. “Odvodili su nas iz naših kuća, stanova, sa radnih mjesta, mučili nas, pljačkali… i sada traže da njihov `izmišljeni` takozvani praznik i mi priznamo. Šta je taj dan donio dobrog BiH? Do kad će ovakva BiH trajati”, upitala je Rajilićeva. Za srpske žrtve i za Republiku Srpsku, istakla je ona, neprihvatljivo je obilježavanje 1. marta kao dana takozvane nezavisnosti BiH. “Nije mi jasno kako i šta Bošnjaci i Hrvati obilježavaju 1. marta? Šta taj dan

Onima koji su preživjeli silovanja potrebno je omogućiti da dokažu stradanja, ne samo medicinskom dokumentacijom iz vremena kada je počinjen zločin, nego i na druge načine, drugim dokazima, navodi direktor Džender centra za ravnopravnost i jednakost polova Vlade Republike Srpske Mirjana Lukač. Razgovarao: Milomir SAVIĆ Direktor Džender centra za ravnopravnost i jednakost polova Vlade Republike Srpske Mirjana Lukač smatra da bi žene – žrtve ratnog zločina trebalo da dobiju pravo na materijalnu nadoknadu. Ona u intervjuu Srni ističe da je potrebno ukloniti zakonske prepreke koje ovu grupu žena onemogućavaju da ostvare to pravo. “Potrebno je zakonom o civilnim žrtvama rata u Republici Srpskoj predvidjeti žrtve silovanja i seksualnog nasilja, kao

Piše: Jovan Kesar JOVAN Rašković je 16. jula 1992, iz zagrebačkog “Večernjeg lista” saznao da je Vojno tužilaštvo u Splitu dan ranije protiv njega podiglo optužnicu koja ga je teretila da je od polovine 1990. godine, kao predsednik Srpske demokratske stranke, okupljao srpske ekstremiste, sklone zloupotrebi legalnog političkog delovanja i inicirao, podsticao i organizovao razne delatnosti upravljene na ugrožavanje teritorijalne ukupnosti Republike Hrvatske. U optužnici se, zatim, kaže da je Jovan Rašković pisanim i protivustavnim putem pokušao da otcepi deo teritorije Republike Hrvatske i pripoji ga drugoj državi. Time je učinio krivično delo protiv Republike Hrvatske – ugrožavanje njene teritorijalne ukupnosti, što je označeno i kažnjivo po članu 336, tačka

Piše: Jovan Kesar  JOVAN Rašković umro je u izgnanstvu u Beogradu, u svom skromnom stanu u Skadarskoj broj 24. Bio je utorak, 28. jul 1992. godine.  Ništa nije najavljivalo taj fatalni trenutak – kaže dr Sanda Rašković-Ivić. – Tog dana moj otac je bio na poslu. Posle progona iz Šibenika, radio je u beogradskoj Bolnici za neurološke bolesti “Sveti Sava”. Oko tri po podne posetio je redakciju NIN-a i predao za štampu svoj tekst “U ime oca i sina”. Bio je to njegov odgovor na optužnicu koju je protiv njega podiglo Vojno tužilaštvo u Splitu. Na pitanje novinara kako se oseća posle nedavne operacije žuči, Rašković je rekao: “Dobro. Malo

Ako iz Srema, preko okupirane Srpske Krajine, krenete put Vinkovaca, na samom ulasku u grad naići ćete na tablu koja vas obaveštava o gradovima prijateljima. Hrvati su pedantni, rekli bi neki Srbi, o svemu misle, ništa ne prepuštaju slučaju. Sve im je uredno. Ulice nisu prljave kao naše, travnjaci su pokošeni, a trgovci uslužni. Jednom rečju, mogu nam biti „uzor“ u svemu. A da li je baš tako?  Pored navedenog obaveštenja, preko čitave table je ispisano veliko latinično slovo „U“ sa „križom“ u vrhu, koje vas takođe obaveštava o jednoj bitnoj činjenici: „Niste dobrodošli, ako ste Srbin!“ To vas, naravno, neće ni najmanje iznenaditi, jer je mržnja prema Srbima odavno postala

ZAGREB – Pred Жupanijskim sudom u Zagrebu počelo je ponovljeno suđenje petorici bivših hrvatskih vojnika za ratni zločin protiv pripadnika JNA i civila srpske nacionalnosti u bivšoj raketnoj bazi JNA, u Kerestincu kod Zagreba. Bivši komandant logora Stjepan Klarić i njemu četvorica podređenih ponovo su odbacili odgovornost za fizičko i seksualno zlostavljanje 34 ratna zarobljenika, među njima i jedne trudnice, od kraja 1991. do maja 1992, javlja Beta. Suđenje se ponavlja pošto je Vrhovni sud ukinuo prvopstepenu presudu kojom su 2012. svi osuđeni proglašeni krivim i osuđeni na zatvorske kazne od jedne do tri i po godine. Kao razlog za ukidanje presude navedeno je da Sud pogrešno utvrdio da su

Odbijanjem Kutiljerovog plana Alija Izetbegović zemlju uveo u razaranja i krvave obračune. Kutiljero: Moja mapa i ona iz Dejtona skoro iste. Mogli smo sačuvati mnoge živote Жoze Kutiljero BORBA Alije Izetbegovića i njegovih mentora sa Zapada za unitarnu bosansku državu uvela je zemlju u krvavi rat koji je mogao da bude sprečen da je prihvaćen moj plan mirne podele teritorije na tri dela! Ova izjava portugalskog diplomate Жozea Kutiljera, tvorca mirovnog plana za BiH, poznatog kao “Kutiljerov plan”, aktuelna je i danas, 23 godine nakon što je propao njegov predlog mirne podele Bosne na bošnjačku, srpsku i hrvatsku teritoriju. U Lisabonu su 23. februara 1992. godine na konferenciji o BiH,

Predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Milomir Savčić poručio je danas u Ugljeviku da ime, lik i djelo slavnog komandant Prve majevičke brigade Vojske Republike Srpske (VRS) Milana Jovića, kao i svih poginulih boraca u odbrambeno-otadžbinskom ratu, ne može i nikada neće biti zaboravljeno. “Na početku vojničke karijere imao sam sreću da, kao mlad potporučnik u garnizonu Pančevo, upoznam Milana Jovića koji tada bio na dužnosti komandanta diverzantskog odreda. Od samog upoznavanja stekao sam utisak da je riječ o odlučnom i hrabrom oficiru koji zna šta hoće”, rekao je Savčić na Svečanoj akademiji posvećenoj Milanu Joviću. On je podsjetio da je Jović bio srpski oficir koji je uvijek komandovao “za mnom”,

Porodice nestalih i ubijenih Srba u zapadnoj Slavoniji i u drugim dijelovima Hrvatske tokom devedesetih godina 20. vijeka nikada neće odustati od namjere da njihovi najmiliji budu pronađeni, identifikovani, registrovani, te opojani prema pravoslavnim običajima, poruka je okruglog stola “Slavonija bez prava na ćutanje” održanog u Beogradu. Publicista Janja Todorović, koja se uz blagoslov Njegove svetosti patrijarha srpskog Irineja obratila skupu, rekla je da je zapadna Slavonija samo jedno od velikih srpskih stradanja u prošlom vijeku, koji je savremeni svijet i moderna Evropa ignorisala, prećutala i zaboravila. Upravo zato, rekla je ona, Srbi ma gdje se nalazili moraju vratiti svijest o tome ko su i raditi na kolektivnom sjećanju. “Bog

Počasni predsjednik nacionalnog savjeta Srpskog sabora “Zavetnici” pisac Antonije Đurić poručio je sinoć da vjeruje u vaskrs Srbije pune moralnog zdravlja i viteštva.Povodom tri godine od osnivanja “Zavetnika” Đurić je rekao da vjeruje da će mladost okupljena oko ovog sabora uspjeti da se izbori za Srbiju kakva je bila kroz vijekove. Ćurić, koji je autor drame “Solunci govore”, rekao je da se još kao mlad zakleo da će se do posljednjeg daha boriti za Srbiju, baš kao što to danas rade aktivisti “Zavetnika”. “Ova mladost će dati sve za svoju otadžbinu Srbiju i za majčicu Rusiju, jer je privilegovana da ima dve majke”, rekao je Đurić. Portparol Srpskog sabora “Zavetnici”

Na današnji dan 1992. godine postavljeni su temelji takozvanog Kutiljerovog plana koji je mogao da spriječi rat u BiH i koji su potpisale sve tri nacionalne strane, ali ga je lider SDA Alija Izetbegović ubrzo odbacio.  Plan je predviđao stvaranje tri konstitutivne nacionale jedinice u koje bi ušle većinske opštine sve tri strane. Muslimanskoj konstitutivnoj jedinici pripalo je 50 opština, odnosno 44 odsto teritorije. Srpskoj konstitutivnoj jedinici pripalo je 37 opština, odnosno 44 odsto teritorije (zbog veličine opština i vlasništva u katastru). A hrvatskoj 20 opština ili 12 odsto teritorije BiH. Prema tom planu, BiH bi se sastojala od tri konstitutivne jedinice i svaka od njih, kao i centralno tijelo

Udruženje kidnapovanih i ubijenih na Kosovu i Metohiji kritikovalo je državnike Srbije i medije zbog ćutanja o srpskim žrtvama, podsjećajući da ni poslije 17 godina nije razriješen nijedan zločin nad Srbima na Kosovu i Metohiji. U otvorenom pismu svim državnicima Srbije od 1998. godine pa do danas i srpskim medijima, ovo udruženje napominje da “za pravdom vapi 2.500 srpskih duša”. Udruženje podsjeća da su porodice žrtava Hrvata, muslimana i Albanaca imale ogromnu medijsku podršku u Srbiji i da se danonoćno izvještavalo o Srebrenici, Vukovaru, “opsadi Sarajeva”, Markalama, Račku, Batajnici, Perućcu, Petrovom Selu… Porodice srpskih žrtava pitaju “šta i ko je zaustavio iscrpno i kontinuirano izvještavanje o masovnoj grobnici u Жilivodama,