Šabac- jedna od usvojenih tačka na sjednici Skupštine grada Šapca održanoj u petak, odnosila se na odluku postavljanja spomenika novinarima šabačkog dopisništva RTS-a i radio Šapca, poginulim na radnom zadatku, 9. oktobra 1991. godine na Baniji. Ovaj predlog, odbornici su usvojili jednoglasno.  Od ljetos i jedna ulica u Šapcu nosi naziv “Amidža, Bora, Dejan i Sretan” – po kolegama koji su 9. oktobra 1991. godine tragično nastradali na Banijskom ratištu. Izvor: Banija online Vezane vijesti: 23 godine od ubistva šabačkih novinara na Baniji Danas 26 godina od ubistva

Veliki Šušnjar živio je punim životom i disao punim plućima. Selo je brojalo više od pedeset numera, u svakom domaćinstvu najmanje šest – sedam članova Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 27. oktobra 2015.godine. Nema tog povratnika koji, kada se odlučio vratiti na rodno ognjište, nije osjećao strah i zebnju. No kako bi netom nakon povratka dani prolazili, zebnja i strahovi vrlo brzo bi zauvijek nestajali, zamijenjeni brigom i svakodnevnom borbom za opstanak, obnovom kuće, ostvarivanjem socijalnih i drugih prava. Tek rijetki, negdje duboko u srcu, još uvijek osjećaju zebnju koja tinja i nikako da se ugasi, premda je krov nad glavom siguran, gladi nema, primanja su

Hrvatska-radio televizija je, prema odluci suda, dužna da na posao vrati novinara Sašu Kosanovića, koji je pre dve godine dobio otkaz, a obrazloženje je da je takva odluka doneta nezakonito. Novinar Saša Kosanović je na Fejsbuk profilu objavio da je dobio pravosnažnu presudu suda, na osnovu koje HRT mora hitno da ga vrati na posao. “O raspletu ove tragikomedije, pokorno ću javljati i dalje”, napisao je Kosanović. Kosanović je na HRT-u otkaz dobio zbog učestvovanja u filmu “15 minuta – Masakr u Dvoru”. On je tada izjavio da je službeno dobio redovan otkaz zato što, kako tumači poslodavac, nije imao pisanu dozvolu generalnog direktora HRT-a Gorana Radmana za rad na filmu u

Zagrebački advokat Luka Šušak zastupa porodicu braće Trivkanović, Zorana i Berislava iz Siska koji se u Hrvatskoj istovremeno vode kao nestali i kao žrtve pripadnika Zbora narodne garde, uputio je pismo predsednici Hrvatske Kolindi Grabar – Kitarović kako bi iskoristila svoj autoritet i ubrzala postupak pred Vrhovnim sudom Hrvatske da se ovaj pravni apsurd okonča. “Tražimo od Vas da preduzmete radnje da Vrhovni sud RH izvede reviziju što pre kako bi se rešila dilema jesu li Trivkanović Zoran i Berislav ubijeni ili nestali. To zavisi od toga da li će Republika Hrvatska odustati od traženja nestalih osoba Zorana i Berislava Trivkanovića od Republike Srbije”, stoji u pismu predsednici Hrvatske. Da

Slučaj Zorana Trivkanovića iz Siska, koji je ubijen 1991. godine tokom pogroma nad Srbima u ovom gradu, ali ga hrvatske vlasti uredno potražuju od Srbije mada je u Osijeku izrečena pravosnažna presuda sa presuđenim počiniocima tog ubistva, nije jedinstven u hrvatskom pravosuđu. Prema tvrdnji direktora Veritasa Save Štrpca, pravni tim Srbije je pre nekoliko godina tokom iznošenja dokaza u procesu tužbe i kontratužbe za genocid pred Međunarodnim sudom pravde uspeo da izvede na desetine ovakvih, apsurdnih presuda i događaja koji, kako tvrdi, ne prestaju. – Hrvatska i dalje čini sve da sebe predstavi kao žrtvu agresije JNA i Jugoslavije, pa je tako u grupu nestalih i ubijenih državljana Hrvatske u

Na spisku nestalih koje Hrvatska godinama uredno traži od Srbije, nalazi se i ime Srbina za koga je pravosnažnom presudom utvrđeno da su ga ubili pripadnici Zbora narodne garde 1992. godine u Sisku. Reč je o Zoranu Trivkanoviću – jednom od najmanje 130 srpskih civila koji su brutalno ubijeni u ovom gradu između 1990. i 1992. godine. Trivkanović je “nestao” 25. avgusta 1991. godine tako što su pripadnici Zbora narodne garde upali u njegovu kuću i pretukli ga zajedno sa suprugom Dragicom. Zatim su ga izveli zajedno sa bratom Berislavom i ocem Nikolom. Nikolino telo izbacila je Sava kod sela Gušće 28. avgusta te godine, a u nalazu obdukcije stoji

Osumnjičeni 27 godina nakon ratnog ubistva u Sisku: Jedan od uhapšenih pod sumnjom za ubistvo Rade Španovića, kojeg su 6. septembra 1991. kombijem odvele uniformirane osobe, ima podeblji krivični dosje SISAK – Polako se odmotava klupko krvave sisačke jeseni 1991. U gradu u kojem su psi rata hodali ulicama s bjanko dozvolama za ubistva mnogi su Srbi najsvirepije ubijeni u mučilištima na ORA-i, u lječilištu Jodno i na drugim mjestima. Jedan od njih je i Rade Španović, koji je 6. septembra 1991. odveden iz stana u naselju Caprag. Španović je bio radnik Жeljezare i imao je 56 godina. Nekoliko dana kasnije, 14. septembra, tijelo nesretnog Španovića pronađeno je u Gušću na

Hrvatska Kostajnica –  Protojerej-stavrofor Gosp. Dalibor Tanasić u ime Srpsko pravoslavne crkvene Opštine Kostajničko-Dubičke parohije i Kola srpskih sestara uputio je apel za hitnu pomoć u hrani i higijenskim sredstvima za stare i nemoćne parohijane, kojih ima preko dvadesetak. Većinom su to staračka domaćinstva. Stari žive sami, u nekim slučajevima zaboravljeni i od svoje djece.  “U vrijeme pripreme za Božić, trebamo biti osjetljivi prema nemoćnima i starima i pomoći koliko možemo, otkinuti od imetka i pomoći. Ovo nije vrijeme prazničenja i potrošačke euforije, kupovine skupih poklona. Vidimo šta se oko nas događa. Takmiče se oko nas koliko je za ovogodišnje praznike utrošeno. Potrošačka groznica, dostigla je ovih dana svoj vrhunac. Tako