Porodica Danice Dane Milosavljević (1925–2018) ustupila Narodnom muzeju u Užicu 17 ratnih i mirnodopskih odlikovanja, među kojima i Orden narodnog heroja, Orden zasluga za narod i Orden jugoslovenske zastave sa lentom Užice – Nedavno je preminula i na beogradskom Novom groblju sahranjena Danica Dana Milosavljević (1925–2018), partizanska heroina hrabrošću iskazana u bitkama Drugog svetskog rata, poslednja žena u Srbiji sa Ordenom narodnog heroja. A u Užicu, njenom zavičaju, mnoga Danina odlikovanja i znamenja njena porodica predala je na čuvanje ovdašnjem Narodnom muzeju. Učinio je to Danin brat Aleksandar Lale Milosavljević došavši u muzej zajedno sa ćerkom i dvojicom unuka. Predali su ukupno 17 Daninih odlikovanja, ratnih i mirnodopskih, među kojima i

Nemačka okupaciona uprava u Priboju, Prijepolju, Novoj Varoši i Sjenici držala je mali deo trupa na tom području i nije želela da dopusti ustašama da dodatno provociraju poraženi srpski narod kako se on ne bi digao na ustanak, kaže istoričar Milutin Жivković. Knjiga istoričara dr Milutina Жivkovića „NDH u Srbiji 1941. — Ustaški režim u Priboju, Prijepolju, Novoj Varoši i Sjenici (april-septembar 1941)“ u naslovu otkriva činjenicu koju ni danas ne znaju ni obrazovaniji ljudi iz tih krajeva. Na početku razgovora za Sputnjik, Жivković objašnjava kako to da se ni danas ne zna da je deo Starog Rasa jedno vreme bio u sastavu NDH. „Postoje dve stvari koje su, po mom mišljenju, uzrokovale nedostatak sećanja na tu istorijsku epizodu. Prva je kratkotrajnost perioda koji je ustaški

Tri godine rada Državne komisije za tajne grobnice ubijenih posle septembra 1944. godine: Evidentirano više od 36.000 žrtava oslobodilačkog terora. Oko 200 tajnih stratišta Kada smo u junu 2009. godine objavili šokantnu i šest decenija skrivanu istinu da je odmah po oslobođenju od nacističke okupacije ubijeno u našoj zemlji više desetina hiljada građana Srbije, stručna i politička javnost se uzburkala. * Komunističke organizacije su negodovale, tvrdeći da se brojke naduvavaju, a činjenice prekrajaju. * Intelektualci, pisci, istoričari, akademici, uključili su se u polemiku i zahtevali da istina izađe na videlo. * Potomci žrtava prvi put osetili su nadu da će posle 60 godina dobiti mogućnost da svojim nastradalim precima zapale sveću. ZLOČINE NA

“Nova 24 TV“ iz Ljubljane pronašla je i objavila celi izveštaj američke obaveštajne službe o zarobljavanju generala Draže Mihailovića, 13. marta 1946. godine na teritoriji opštine Rudo u Bosni. Ovaj izveštaj je do sada bio poznat u izvodima iz američke i švajcarske štampe iz 1946. godine, ali nikada do sada nije objavljen u celosti. Prema ovom izvoru, general Mihailović je bio teško bolestan od pegavog tifusa. Lekari pri Vrhovnoj komandu pokušavali su da pronađu lekove. Jedan od njih je zarobljen i posle svirepog mučenja priznao je gde se nalazi Mihailovićev štab. Posle toga, ovo mesto počeli su da nadleću avioni sa savezničkim oznakama i da izbacuju lekove i opremu. Oficiri iz

Sudbina Dragića Joksimovića, koji je na suđenju branio Dražu Mihailovića. Morao je da plati zbog nekoliko rečenica koje su išle u prilog đeneralu. Dr Joksimović je osuđen zbog slušanja emisija stranih radio-stanica U Starom Rimu su zapisali i ostavili kao nauk vascelom potomstvu – “Istorija je učiteljica života”. Neku hiljadu godina docnije, na beogradskom asfaltu, ovu latinsku maksimu, naš pisac, ovdašnji Milovan Vitezović, “prevešće” na srpski: “Istorija nam je bila učiteljica života, onda su stigli ljudi iz šume i silovali nam učiteljicu”! I mudri Englezi su pre nekoliko vekova upozoriti: “Narod koji ne zna svoju istoriju, moraće da je ponavlja”. Ljudi iz šume posle silovanja učiteljicu su poslali na novo

U Dobrunskoj Rijeci kod Višegrada danas su obilježene 72 godine od hapšenja komandanta Jugoslovenske vojske u otadžbini u Drugom svjetskom ratu Dragoljuba Draže Mihailovića. Sveštenici Dabrobosanske eparhije služili su pomen ispred Manastira Svetog Nikolaja u Dobrunskoj Rijeci, gdje su pripadnici Ozne 13. marta 1946. godine uhapsili Mihailovića i strijeljali njegove pratioce. Pomenu je prisustvovalo više od 300 pripadnika ravnogorskih pokreta iz Republike Srpske i Srbije, koji su položili cvijeće na centralni spomenik srpskim borcima na trgu u Višegradu i na spomenik Mihailoviću u Draževini. Predsjednik opštinskog odbora Ravnogorskog pokreta Višegrad Miro Jeremić rekao je da je cilj ove organizacije da se reaguje na teške laži koje su iznijele komunističke vlasti

Članovi Ravnogorskog pokreta otadžbine Srpske danas su položili cvijeće na Spomenik palim borcima u Višegradu, a potom su krenuli u Dobrunsku Rijeku, gdje će biti obilježene 72 godine od hapšenja načelnika Štaba vrhovne komande Jugoslovenske vojske u otadžbini đenerala Dragoljuba Mihailovića. Predsjednik Predsjedništva Boračke organizacije Republike Srpske /BORS/ Duško Miletić rekao je da je BORS organizacija koja okuplja borce, ratne vojne invalide, porodice poginulih boraca i svoje članice, među kojim je Ravnogorski pokret, te zahvalio članovima ovog pokreta što njeguju tradiciju oslobodilačkih ratova, ne zaboravljajući srpsku tradiciju. “Mi danas ispred ovog spomenika odajemo počast svim poginulim borcima Vojske Republike Srpske. Boračka organizacija Republike Srpske od svog postojanja do danas želi

U Dobrunskoj Rijeci kod Višegrada danas će biti obilježeno 72 godine od hapšenja načelnika štaba Vrhovne komande Jugoslovenske vojske u otadžbini đenerala Dragoljuba Mihailovića. U 8.00 časova najavljeno je okupljanje članova Ravnogorskog pokreta na Trgu palih boraca u Višegradu, nakon čega će kod Spomenika palim borcima biti položeno cvijeće. Bogosluženje u Crkvi Svetog oca Nikolaja u Dobrunskoj Rijeci zakazano je u  10.00 časova, a parastos u 11.00 časova, saopšteno je iz Ravnogorskog pokreta Višegrad. Polaganje cvijeća na spomenik đeneralu Mihailoviću i obraćanje predstavnika Ravnogorskog pokreta najavljeno je u 12.00 časova. Organizacioni odbor Ravnogorskog pokreta Višegrad pozvao je sve simpatizere da odaju počast Mihailoviću. Viši sud u Beogradu 14. maja 2015.

Često sedim zamišljen i prene me supruga pitanjem šta mi se vrzma po glavi. Kažem joj da sam se setio nekih drugova koji su izginuli u zajedničkoj borbi, priča za „Blic” poslednji živi narodni heroj Petar Matić Dule (98). General-pukovnik u penziji Petar Matić Dule, iako je već blizu stote, nasmejan je i pričljiv. I pažljiv, proverava da li smo propisno ugošćeni. – Zdravlje mi je, pošto sam živ, očigledno bilo dobro. Imao sam dve-tri operacije, ali ništa opasno. Malo me samo noge bole od prošle jeseni. Inače sam bio revnostan šetač – odgovara nam na pitanje kako ga zdravlje služi. Rođen je u Irigu 1920. godine. U ratu dobija

Beograd – Nije poznato šta sve u Srbiji po pitanju restitucije potražuju američki državljani. Ambasador Kajl Skot za O2 kaže da niko ne očekuje da se sve odjednom vrati, ali da treba naći rešenje. U agenciji za restituciju objašnjavaju da diskriminacija prema strancima ne postoji. Za sada, po pitanju restitucije, sa Amerikom nismo u problemu. Dve zastave na istom mestu – potpuno normalno, ali treba li se zbog natpisa između njih zapitati otkud ovde? I koliko veliki treba da bude taj znak pitanja? Domaćin kaže: nije prvi put da neko iz američke ambasade dobronamerno dolazi u agenciju za restituciju, a gost hvali. Ali, pored dobre saradnje tu je, kako to

Dvanaestog februara 1986. godine, Amerikanci su – posle sistematskog otezanja dužeg od dve decenije – Jugoslaviji izručile već jako ostarelog hrvatskog (ustaškog) ministra unutrašnjih poslova tokom jednog perioda Drugog svetskog rata. U pitanju je bio Andrija Artuković, čovek neposredno umešan u pokušaj potpunog eliminisanja Srba sa prostora tzv. NDH, kako fizičkim uništavanjem većine, tako i pokatoličavanje te na tim osnovama pretapanjem u Hrvate, odnosno proterivanjem manjine naših sunarodnika. Radilo se o ratnom zločincu najgoreg tipa, koji je imao jednu od ključnih uloga u „udruženom zločinačkom poduhvatu“ znatnog dela hrvatske političko-verske elite, koji je rezultirao klanjem i drugim vidovima (po pravilu izrazito okrutne) likvidacije više stotina hiljada pripadnika srpskog naroda. Marginalizovani

O tome koliko su komunisti veličali Josipa Broza Tita među partizanima i od njega pravili idola, govori nam i svjedočanstvo Jovice Škrbića. On je bio mladi partizan indoktrinisan mitološkim pričama o Titu, želeći kao i ostali mladi partizani da „oponašamo svog vrhovnog komandanta, da kapu-titovku nosimo ili nakrivimo na istu stranu kao i on, da njegove vrline prihvatimo koliko je to moguće, da one budu i naše“. O prostodušnosti i neobrazovanosti, ali i neinformisanosti srpskih seljaka koji su popunjavali partizanske jedinice, govori i to, što su oni shvatili da je neprijateljska operacija „Vajs-1“ bila ime jednog Nijemca, a ne šifra ofanzive. Donosimo jedan dio svjedočenja Škrbića o smotri 4. krajiške

U Muzeju Republike Srpske u Banjaluci sutra će biti otvorene izložbe “Plakatiranje genocida” i “Dobrudžanski ratnici”, koje organizuje Muzej Vojvodine iz Novog Sada. Izložba “Plakatiranje genocida” autora Drage Njegovana posredstvom istorijskih plakata vjerodostojno ilustruje režim ustaških i nacističkih vlasti od 1941. do 1945. godine, te teror nad stanovništvom Srema. “Plakati su iz fondova Muzeja Vojvodine, te iz zbirki drugih muzejskih i arhivskih ustanova. Autor je uspio da sakupi stotinjak plakata, letaka, objava i drugog srodnog propagandnog materijala”, saopšteno je iz Muzeja Srpske. U saopštenju se ističe da su sadržaj ovog propagandnog materijala bile poruke porobljenom stanovništvu Srema – obećavajući, opominjući i prijeteći. “Ustaše i nacističke vlasti su na taj način