O odlukama komisija za utvrđivanje ratnih zločina u Drugom svetskom ratu, koje se odnose na Nikolu Kalabića, u procesu za njegovu rehabilitaciju govorio je istoričar Bojan Dimitrijević. – Naredno ročište zakazano za 27. april Valjevo – Nikola Kalabić je kao rezervni oficir Jugoslovenske vojske u otadžbini (JVuO) bio u sastavu jedine legitimne oružane sile Kraljevine Jugoslavije u okupiranoj i rasparčanoj državi od 1941. godine. On ne može biti kriv zato što nije usvojio partizansku taktiku borbi koju je koristio partizanski pokret, a Kalabićev stav prema partizanskom pokretu ne može se nazvati izdajom, ocenio je istoričar dr Bojan Dimitrijević, tokom svedočenja pred Višim sudom u Valjevu, u nastavku postupka po zahtevu

Viši sud u Beogradu doneo je odluku u skladu sa Zakonom o rehabilitaciji i Zakonom o vanparničnom postupku, koji ne poznaje suprotstavljene stranke. – Apelacioni sud je svojevremeno uz isto obrazloženje odbio zahtev Subnora za učešće u postupku rehabilitacije Draže Mihailovića Viši sud u Beogradu odbio je zahtev Saveza jevrejskih opština Srbije i Jevrejske opštine Beograd da budu uključeni u postupak rehabilitacije Milana Nedića. Postupak rehabilitacije Milana Nedića vodi se po Zakonu o rehabilitaciji i Zakonu o vanparničnom postupku koji ne poznaje suprotstavljene stranke, pa samim tim ni instituciju umešača koji bi stupio u parnicu na strani nekog od učesnika u sporu, navedeno je u obrazloženju Višeg suda, uz zaključak

Aleksandar Nedić Iznenađen napadima udruženja Jevreja. Razmestio ih je s pravoslavnim krštenicama po Srbiji Milan Nedić nije kriv za Holokaust, kako tvrde jevrejska udruženja, i ne postoji dokument koji ga može povezati s progonom i deportacijom jevrejskog življa u Beogradu – tvrdi Aleksandar Nedić, praunuk ratnog premijera Srbije i jedan od predlagača njegove rehabilitacije. – I ne samo što nije odgovoran, već je i pomogao onim Jevrejima kojima je mogao. Tako je 1.300 jevrejske dece, a prema nezvaničnim podacima i više od 2.000, između 1941. i 1943, sa lažnim pravoslavnim krštenicama, sklonjeno u različite krajeve Srbije. Najpoznatija je Medlin Olbrajt, čiji je otac pre rata bio češki diplomata u Beogradu.

Iz “Knjige o Draži” pročitajte drugi deo čuvenog memoranduma dr Жivka Topalovića “Situacija u Jugoslaviji maja 1944”. Između dva dela narodne revolucije Već od početka 1943. godine svi razumni Jugosloveni bili su zabrinuti činjenicom da naša velika narodna oslobodilačka borba protiv okupatora ide sve više ka opasnoj stranputici. […] Nestajalo je sve više narodnooslobodilačkog rata, a rastao je u ogromnim razmerama građanski rat. Borba se razvijala i podela vršila na unutrašnjim socijalnim i političkim problemima, oko toga: kakav će biti budući ekonomski i socijalni poredak Jugoslavije, kakav njen unutrašnji politički i narodnosni uređaj, kakva njena međunarodna orijentacija budućnosti posle rata. Izvesna snaga Titovog pokreta, organizaciona snaga koja ga drži i

Hitlerovo mišljenje o slovenskim narodima generalno nije bilo dobro, a u tom animozitetu posebno su zauzimali čak i Hrvati, koji su tokom II svetskog rata formirali marionetsku državu, saveznika Trećeg rajha. Knjiga “Hitler’s Table Talk” izdata je još pedesetih godina, a 2000. doživela je reizdanje. U pitanju je zbirka monologa Adolfa Hitlera, kao i razgovora koje je vodio s bliskim saradnicima u razdoblju od 1941. do 1944. godine.  Sve njegove reči zabeležili su Hajnrih Hajm, Henri Piker i martin Borman. Hitler je govorio o religiji, filozofiji, politici i brojnim drugim temama, piše magazin “Express”. Među ostalima, na nekoliko mesta spominje Hrvate, i to u ne naročito laskavom kontekstu. Iako nikada nije

Iz “Knjige o Draži” pročitajte odabrane delove čuvenog memoranduma dr Жivka Topalovića “Situacija u Jugoslaviji maja 1944.”. Napustio sam jugoslovensku teritoriju poslednjeg dana maja 1944. godine. Tada je stanje bilo ovako: Akcija Nemaca, nedićevaca i ljotićevaca protiv đenerala Mihailovića Tokom meseca marta [1944] Nemci su vršili gonjenje odreda đenerala Mihailovića na prostoru između gradova Beograda, Smedereva, Kragujevca i Čačka. Poginulo je ili pohvatano oko trista četnika u zaštitničkim borbama, dok su se glavne snage izvukle ka zapadnoj i istočnoj Srbiji. Neprijatelju je zadano mnogo gubitaka. Na železnicama i transportnim kamionima opljačkano je dosta novog oružja. Očekivala se velika akcija protiv svih trupa đenerala Mihailovića u Srbiji. Nedić i Ljotić, i