Na skupu o prinudnom radu u Srbiji 1941-1944. otkriveni malo poznati podaci. NDH imala ugovor o isporuci radne snage u Nemačku Oko 300.000 ljudi iz Srbije deportovano je na prinudni rad u Nemačku za vreme Drugog svetskog rata, i još 200.000 njih kao ratni zarobljenici. U našoj zemlji je na prinudnom i obaveznom radu (obavljao se uz minimalnu nadnicu) godišnje angažovano 80.000 ljudi, od čega 30.000 u Borskom rudniku. Ove podatke iznela je istoričar Marija Obradović, na jučerašnjem međunarodnom skupu „Prinudni rad u Srbiji 1941-1944“, u organizaciji beogradskog Centra za istraživanje i edukaciju o holokaustu (CIEH) i berlinskog Humboltovog univerziteta. Ljudi su noću lovljeni po ulicama, i slati u Bor,

Otadžbina je nakon Aprilskog rata 1941 okupirana. Nažalost u narednim godinama otpora i antifašističke borbe ostavljena bez vazduhoplovstva, bez svojih „orlova“. Preostali vitezovi neba ako su mogli i imali priliku borili su se rame uz rame sa svojom braćom iz drugih rodova vojske. Jedinim mogućim načinom u tom momentu, četovanjem. Naravno borili su se svim srcem, isto onako kako su to radili i na nebu. Svi zajedno napravili su samo jednu grešku, nažalost skupo plaćenu. Ona iskrena pravoslavna duša poverovala je da u toj neravnopravnoj ali časnoj i pravednoj borbi mora da ima onih koji to vide i koji će joj biti  saveznici. To je bila istina imala ih je

Dolaskom „migova“, vojna saradnja s Rusijom dobija ovih dana novu dimenziju. Ali to nije prva konkretna pomoć ove zemlje Srbiji — najsvetlija se dogodila pre tačno 73 godine, tokom oslobađanja Beograda. Uz hrabru sovjetsku pešadiju, podršku sa Dunava dala je flotila koja je dobila ima Beogradska, i s ponosom je nosi već osmu deceniju, sve do Sirije. Da bismo otkrili kako to da baš i Beogradska brigada uništiva teroriste u Siriji, moramo da se vratimo u istoriju. Sovjetska vojska koristila je Dunav kao kičmu za uništenje fašista, njime su, uporedo sa pešadijom napredovali ka zapadu do Beograda, pa i dalje, tokom oslobađanja Evrope. Težište Dunavske flotile bilo je na rečnim oklopnim čamcima koji su vodili izuzetno teške borbe u Srbiji.

Malo je koji događaj iz perioda Drugog svetskog rata na prostoru nekadašnje Jugoslavije postao mesto tako žestokih i dugih sporenja u Srbiji, kao što je to slučaj sa Sremskim frontom… Sremski front je i posle sedam decenija još uvek otvoren. I dok ga pripadnici partizanskog pokreta predstavljaju ga kao „najveću oslobodilačku bitku i najveću pobedu naše armije u Drugom svetskom ratu“, dotle njihovi oponenti odgovaraju da je to bilo veliko i nepotrebno stradanje, te da je ova ratna operacija u stvari bila „klanica“ na koju je Tito smišljeno poslao desetine hiljada neobučenih srpskih mladića da izginu. Istoričari navode da su Nemci formirali front u sremskoj ravnici posle oslobođenja Beograda s

U galeriji Doma ratnih vojnih invalida predstavljena je izložba ratnih fotografija posvećena oslobođenju prestonice u Drugom svetskom ratu. Postavku koju je otvorio zamenik gradonačelnika Andreja Mladenović priredilo je Udruženje ratnih i mirnodopskih vojnih invalida povodom Dana oslobođenja Beograda. Događaju su prisustvovali gradski menadžer Goran Vesić, član Gradskog veća Radenko Durković i narodni poslanik Miodrag Linta, kao i predstavnici Ministarstva odbrane i Vojske Srbije. Mladenović je zahvalio udruženju što je sugrađanima pružilo priliku da vide fotografije od kojih su neke posle sedam decenija dostupne javnosti. – Dan oslobođenja Beograda veliki je praznik za našu prestonicu. To je bila velika i teška borba koja je odnela brojne živote kako pripadnika Narodnooslobodilačke vojske

Na planini Jelici pronađena grobnica dvojice ubijenih pripadnika JVuO. Jaroslav Milutinović i Radoslav Radonjić Lukinac ubijeni 6.11.1945. Posle toliko godina došlo je na red da se otkriju posmrtni ostaci moga pokojnog oca i njegovog saborca. Moja porodica je mnogo toga pretrpela i sada bar znam gde su očeve kosti, znaću gde da mu sveću palim… Ovako je Milisav Milutinović (76) suznih očiju u sredu pričao o rezultatima istrage Komisije za pronalaženje tajnih grobnica na teritoriji Čačka, koja je u Pridvorici, na planini Jelici, otkrila grobnicu u kojoj su posmrtni ostaci Jaroslava Milutinovića i Radoslava Radonjića Lukinca, pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini, koji su, prema svedočenju meštana, zverski ubijen uoči prvih posleratnih izbora

JAGODINA – Svečanom sednicom Skupštine grada i uručivanjem Oktobarskih nagrada, Jagodina je obeležila Dan oslobođenja od fašizma u Drugom svetskom ratu, kada su, pre 73 godine jedinice Crvene armije i jugoslovenskih partizana, oslobodile ovaj grad i Pomoravlje od nemačkog okupatora. Svečanost je počela prijemom u Skupštini grada i polaganjem venaca na spomenik partizana u Aleji nosilaca „Partizanske spomenice 1941.” na Gradskom groblju, na Spomen kosturnicu, 1.170 vojnika i oficira Crvene armije poginulih za oslobođenje Jagodine i ovog dela Srbije, i Spomenik ratnicima svih srpskih ratova na Skveru  omladine u centru grada. Venac je u ime Rusije položio prvi sekretar Ambasade RF Aleksej  Zukov. Svečanoj sednici Skupštine grada predsedavao predsednik Dragan Marković

Komisija za pronalaženje tajnih grobnica na teritoriji grada Čačka, na zahtev potomaka izašla je na teren i započela ekshumaciju Jaroslava Milutinovića i Radoslava Radonjića-Lukinca, pripadnika JVuO Komisija za pronalaženje tajnih grobnica na teritoriji grada Čačka, na zahtev potomaka izašla je na teren i započela ekshumaciju Jaroslava Milutinovića i Radoslava Radonjića-Lukinca, pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini. Oni su, prema svedočenju meštana, ubijeni uoči prvih posleratnih izbora koje su organizovale nove komunističke vlasti. Prema rečima potomka Milisava Milutinovića (76), sina pokojnog Jaroslava, oni su zverski ubijeni 6. novembra 1945. godine na Jelici i zatrpani u rupu gde su sada pronađeni posmrtni ostaci, što bi obdukcija sudskih patologa koja je danas stigla iz