ZAGREB – Hrvatska priprema zakon o lustraciji koji, kako tvrdi potpredsednik Sabora Ivan Tepeš, neće značiti lov na veštice i ne bi smeo da znači progon bilo koga, već niz vodilja da nijedan zločin od maja 1945. ne može ostati nekažnjen.   „Kao što Izrael i danas lovi naciste u poodmakloj dobi, ne vidim razloga zašto ne bismo i mi lovili zločince iz komunističkog režima”, izjavio je u intervjuu u Novom Globusu Tepeš, preneo je Jutarnji list. Tepeš, inače, zastupnik desne  Hrvatske stranke prava Ante Starčević kaže da na nacrtu predloga radi Udruženje blajburgovaca „Hrvatski križni put“. Istaknuti član te grupe, koji je trebalo da bude i šef tima za

Bivši generalni sekretar NATO i nekadašnji visoki predstavnik EU za spoljnu politiku i bezbjednost Havijer Solana izjavio je danas da Hrvatska ima užasnu nacionalističku vlast i da su što bolji odnosi Zagreba i Beograda preduslov stabilnosti u tom dijelu Evrope. „Međunarodna zajednica nije izgubila interes za taj dio Evrope. Stabilnost se tu može obezbijediti jedino što boljim odnosima Hrvatske i Srbije, ali Hrvatska ima užasnu, nacionalističku, patriotsku vlast koja nije daleko od one u Mađarskoj“, rekao je Solana na konferenciji „Mišljenja o međunarodnoj situaciji“, koja je održana u Diplomatskoj školi u Madridu. Podsjetivši da je Hrvatska sada članica EU, dok je Srbija van tog saveza, Solana je rekao da je

Dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči Darko Đogo ocijenio je da je ton poruke nadbiskupa vrhbosanskog kardinala Vinka Puljića patrijarhu Srpske pravoslavne crkve Irineju nekulturan, a sadržaj besraman. „Moje mišljenje jeste da je izjava data za unutrašnju crkveno-političku upotrebu, da se bar donekle ublaže posljedice intenzivnije uloge Pravoslavne crkve, i to ponajviše Srpske pravoslavne crkve u odnosu sa Katoličkom crkvom“, rekao je Đogo za portal „Vijesti.ba“. Prema njegovim riječima, s obzirom na to da je dobar dio katoličkog klera doživljavao Katoličku crkvu, a pogotovo sebe u ključu „preziđa hrišćanstva“, uklanjanje konfliktnog mentaliteta shvaćeno je kao napad na tu istorijsku ulogu, pa je potrebno konstatatovati sukob tamo gdje ga nema. Đogo smatra

Dobrotvorne Zadruge Srpkinja bile su prosvetna i humanitarna udruženja srpskih žena u Austro-Ugarskoj. Prva Zadruga osnovana je 1867. u Novom Sadu, zatim u Sremskoj Mitrovici 1870, 1873. u Vel. Kikindi i Srpskom Bečeju, 1874. u Segedinu, 1875. u Subotici. Svima im je bio zajednički zadatak : organizovanje žena za rad na opštem dobru, osnivanje srpskih viših devojačkih škola i kulturni rad preko novina „Ženski Svet“. List je izlazio jedanput mesečno u Novom Sadu od 1886 do 1914. i bio je prilagođen prema duhovnim potrebama manje obrazovanih članica. Dobrotvorne Zadruge su radile na održavanju ženskih škola. Prva škola osnovana je 1874. u Novom Sadu. Škole su bile pomagane i od narodno-crkvenih