Po tome što je Kurt Valdhajm u Pljevljima kontaktirao samo sa visokim italijanskim oficirima i bez kucanja ulazio kod komandanta divizije Pusterija, koja je u to vreme bila tu stacionirana, po tome što je bio smešten u kući uglednog trgovca Nika Rabrenovića, jednoj od najlepših u to vreme u gradu pod Ljubišnjom (Rabrenoviće su se, inače, prethodno preselili u prizemlje i pomoćne prostorije da bi ceo sprat okomotili za zagonetnog nacističkog poručnika), moglo se, kazivali su mi svojevremeno Pljevljaci, zaključiti da se radi o krupnoj zverci, gestapovcu ili oficiru sa specijalnim zadatkom i posebnim ovlašćenjima. Streljanje talaca u Pljevljima 4. maja 1942. godine Pokolj talaca – Ja sam neposredno pre

Za primorske Srbe godine pred Drugi svetski rat bile su godine iskušenja. Hrvatska štampa tražila je stvaranje posebne hrvatske oblasti. Glasnik Srba katolika „ Dubrovnik”  bio je u stalnoj polemici sa hrvatskom štampom koja je svojatala Primorje (Dubrovnik i Boku Kotorsku) u okviru rešenja hrvatskog pitanja.  U toj polemici list je isticao da  su ,,svi stari Dubrovčani, čiji smo mi potomci, došli iz srpskog zaleđa i da se je s toga Dubrovnik uvijek i zanašao srpskom misli, bio u vezi sa slobodnim srpskim državama, sa njima trgovao, sa njima se bogatio umno i materijalno i od njih primao na dar susjedne zamlje. Ovo je istorija a ne falsifikat. Dubrovnik nijesu

Dubrovačko srpsko pjevačko društvo „Sloga“ osnovano je 1874. u Dubrovniku. Radilo je u reprezentativnoj dvorani na drugom spratu u palati Gučetić (Stari teatar) u ulici Od puča. (1).  Društvo  je slavilo sv. Savu. U srpskom pjevačkom društvu „Sloga“ održana je početkom 1904. pokladna zabava na kojoj je pevao društveni hor i svirao tamburaški zbor Dubrovačkog Radničkog Društva. Na zabavi je urednik „Dubrovnika” Antun Fabris prikupljao priloge za postradale Ruse u Rusko-japanskom ratu 1904. (2)  Prosvetno-privredno društvo ,,Srpska zora” pomagalo  je  pre Prvog svetskog rata rad  srpskih  pevačkih   društava na Primorju : „Jedinstva“ u  Kotoru, „Branka“ u  Zadru, „Srbadije“ u  Šibeniku  i „Sloge“ u Dubrovniku. „Sloga“ je 1924. zajedno sa Dubrovačkim

Za stradanje i satanizaciju Srbije, za pokušaje da se Srbima i njemu kao predsedniku i u najnovije vreme pripišu sva zla na Balkanu, Slobodan Milošević je najdirektnije optužio Nemačku u kojoj dugo tinja mržnja i želja za osvetom tom prskosnom i nepokornom balkanskom narodu, državi koja je vazda stajala kao kost u grlu i smetnja nemačkim imperijalističkim planovima i ciljevima. Potkrepljivanje te svoje tvrdnje počeo je od Fridriha Naumana, starog nemačkog teoretičara koji je u svojoj knjizi „Srednja Evropa“ oslikao veliku Nemačku okruženu, kako je on to kvalifikovao, „trabantskim državicama“ koje bi bile u potpunoj zavisnosti od velike i moćne nemačke države: „Srbiju Nauman ne pominje kao ‘trabantsku državu’- kaže Milošević –

Niko se nije tako lako, bezbolno, jednostavno, naprasno, strasno, odricao sebe, svog bića, korena, imena, idetiteta, svojih predaka, dedova i očeva, svoje kulture i istorijske prošlosti kao što su se odricali ljudi ovog tla i ovog vremena. Samo se nama može dogoditi da nam zabluda bude bliža od stvarnosti, zagonetka od rešenja, slepilo od jasnog vida, magla od čistog horizonta; samo nama mogu biti bliži ljudi neznanog korena i neispitane prošlosti od ljudi sa imenom, prezimenom i srednjim slovom oca i majke, samo se nama može dogoditi da damo veru za neveru, umlje za bezumlje. Ako je u nama ostalo još malo poštenja, zagledajmo se, bar za trenutak, u –

„Vesti“ objavljuju poslednja, tek izašla svedočanstva jugoslovenskog predsednika koja raspliću mnoge zagonetke i nedoumice iz krvave završnice 20. veka na Balkanu U Beogradu je predstavljena novoobjavljena knjiga Slobodana Miloševića pod naslovom „Optužujem“. Izdavač, Udruženje građana „Sloboda“, odnosno priređivači Milorad M. Radević, Marija Milošević, Goran Trivan i profesor dr Uroš Šuvaković, sabrali su u korice mnoge poznate, ali i manje poznate ili sasvim nepoznate besede i izjave Slobodana Miloševića koje je izgovorio u sudnici Haškog tribunala, kao i one koje mu nisu dopustili da ih izgovori. To je, kako veli Miloševićeva ćerka Marija, ubitačna optužba protiv onih koji su razorili Jugoslaviju planski i nasilno, ratnih huškača i njihovih pomagača, raznih zlonamernih

AUTOR: MILOŠ MITROVIĆ Beograd, Zagreb – Očekujemo da predsjednik zaustavi svoju političko-medijsku kampanju proizvodnje alternativne politike Srba u Hrvatskoj, nepriznavanja izabranih predstavnika Srba od općina do Sabora i izabrane srpske samouprave u Hrvatskoj pod izlikom brige za pluralizam među Srbima – kaže u razgovoru za Danas Milorad Pupovac, predsednik Srpskog narodnog vijeća (SNV) i poslanik Samostalne demokratske srpske stranke u Hrvatskom saboru. Tekst (poslednji u nizu) u nedeljniku Novosti, koji izdaje SNV,u kojem je predsednik Hrvatske Ivo Josipović, pored ostalog, prozvan zbog zalaganja da firma Emporion njegovog prijatelja Marka Vojkovića bez tendera dobije posao ubiranja naknada za muzička autorska prava i time ostvari veliku dobit bio je povod za žestoke

Povodom pisma predsjednika Republike Hrvatske, Ive Josipovića, objavljenoga u tjedniku „Novosti“ od 16. 8. 2012. godine, mi predstavnici vodećih organizacija i izabrani predstavnici srpske zajednice u Republici Hrvatskoj izražavamo svoje duboko iznenađenje i zabrinutost osobnim napadom predsjednika republike na Milorada Pupovca, predsjednika SNV-a, potpredsjednika SDSS-a i zastupnika u Hrvatskom saboru. Mi predstavnici vodećih organizacija srpske zajednice i izabrani predstavnici Srba u općinama, gradovima, županijama i saboru Republike Hrvatske smatramo da je riječ o potezu koji nije u skladu s demokratskim poimanjem ustavne uloge predsjednika Republike, niti sa pravilima parlamentarne demokracije. Taj potez podiže tenzije u ionako krhkim međunacionalnim odnosima u društvu, nasuprot parlamentarnoj i stvarnoj ulozi SDSS-a, SNV-a i ostalih srpskih organizacija, koje rade