Savez logoraša Republike Srpske pozvao je elektronske medije da prikažu dokumentarne filmove o stradanju srpskog naroda u BiH tokom proteklog rata. Sekretar Saveza Obrad Bubić rekao je Srni da Savez ima 17 snimljenih dokumentarnih filmova o tome kako su Srbi mučeni i ubijani u Hercegovini, Podrinju, Posavini, centralnoj BiH i krajiškim opštinama. “Bilo bi nam drago da svi elektronski mediji prikažu naše dokumenatrne filmove o stradanju Srba u toku minulog rata. Neka ovo bude javni poziv, neka nam se jave, a mi ćemo im poslati našu saglasnost za prikazivanje”, kaže Bubić. On je dodao da su oni podjednako teški i važni, ali da javnost sa tim nije upoznata zbog toga

Za beogradsku premijeru filma “U zemlji krvi i meda” rediteljke Anđeline Džoli, prodato je bilo 12 karata. Na prvoj javnoj projekciji, koja je održana u četvrtak popodne u “Delta sitiju”, ne računajući nekoliko predstavnika medija, bilo je 12 gledaoca svih uzrasta. Beogradski mediji prenose da čak ni svi gledaoci nisu dočekali kraj filma, koji traje 127 minuta. Neki su napuštali salu govoreći da “film nije ljubavna priča”, kao što je to Džoli uporno tvrdila u medijima, već je jednostavno nasilan. Scenaristički i rediteljski debi Džolijeve od juče je na redovnom repertoaru beogradskih bioskopa “Sinepleks” u Delta sitiju i “Takvud”. Film je izazvao burne reakcije i mnoštvo kontroverzi u Srbiji i

Nekadašnji komandant Vojske Republike Srpske, general Ratko Mladić, optužio je danas Haški tribunal da je “sud NATO-a koji sudi njemu i njegovom narodu”. “Vi nemate pravo da sudite, zato što ste pristrasni i zato što je NATO tukao moju zemlju, kao što sada tuče Aziju i Afriku”, rekao je Mladić na statusnoj konferenciji. Predsjedavajućeg sudiju, Holanđanina Alfonsa Orija, Mladić je obavijestio da je tražio da mu supruga donese ratnu uniformu – košulju, pantalone, šapku i bluzu. “U ovoj odjeći sam bio u ratu, poslije rata i u izbjeglištvu. Ovdje sam donio kapu koju su mi ovi satrapi uzeli, ali ja se na njih ne ljutim”, rekao je Mladić. On je

Federacija BiH priznala je zakonom o pravima boraca da su njeni vojnici u ratu bili od marta 1991. godine, iako se kao početak rata u BiH uzima april 1992. godine, piše “Euroblic”. Šef Tima za koordinaciju aktivnosti istraživanja ratnih zločina Republike Srpske Staša Košarac kaže da taj federalni zakon još jednom potvrđuje da je Sarajevo planiralo ratne događaje u BiH i da je bošnjačka politička elita preuzela na sebe odgovornost prema onima koji su kroz različite grupacije radili na naoružavanju i obuci. “To je počelo prije 1992. godine i očigledno je da su ih zakonom morali nagraditi za to što su se pripremali za rat”, rekao je Košarac. Predsjednik Predsjedništva

Predsjednici opštinskih organizacija porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila u Srebrenici i Bratuncu Mladen Grujičić i Radojka Filipović ovih dana su izloženi prijetnjama smrću koje im upućuju nepoznata lica telefonskim pozivima iz Belgije. Predsjednik srebeničke organizacije Mladen Grujičić rekao je Srni da je o ovim prijetnjama obavijestio policiju. Njega je oko ponoći prije dvije večeri nazvalo nepoznato lice i zaprijetilo da su mu “dani odbrojani” i da “svi četnici treba da se spreme za pogubljenje”. Poziv je bio iz Belgije. Isti glas, ali sa drugog broja takođe iz Belgije, i ranije je prijetio Grujičiću. Filipovićeva kaže da se zbog prijetnji kojima je izložena ne osjeća sigurno. “Očito je

Tužilaštvo BiH podiglo je protiv Pere Vincetića (44), ranije optuženog za ratne zločine nad srpskim civilima i ratnim zarobljenicima na području Orašja, dodatnu optužnicu za ratni zločin protiv civilnog stanovništva. Vincetić, zvani Konj, koji je mijenjao identitet pa je poznat i po imenu Marko Vidović, drugom optužnicom tereti se da je u maju 1992. godine učestvovao u silovanju, nezakonitom zatvaranju i pljački civila na području opštine Orašje, saopšteno je iz Tužilaštva BiH. Optuženi se tereti da je kao pripadnik HVO-a, u svojstvu komandanta 5. bataljona Vojne policije Posavina-Orašje, u sklopu 106. brigade HVO-a Orašje, postupao suprotno odredbama Жenevske konvencije o zaštiti civilnih lica za vrijeme rata. Optužnica tereti Vincetića da

Novosadsko Društvo za očuvanje sjećanja na holokaust zatražilo je objašnjenje sekretara beogradskog Univerzitreta “Singidunum” Ljiljane Stančić-Bukvić zašto je zabranjena današnja projekcija filma “Težina lanaca”, režisera Borisa Malagurskog. “Smatramo da Stančić-Bukvić i Univerzitet `Singidunum` duguju javnosti objašnjenje zašto je zabranjena projekcija popularnog filma `Težina lanaca` koji ne vrijeđa nijedan etnos na Balkanu i koji govori o stradanju svih ljudi na prostoru bivše Jugoslavije, kao i ulozi koju su u tom procesu odigrali svjetski centri moći”, navodi se u saopštenju koje je potpisao predsjednik Društva Aleksandar Veljić. On je dodao da Društvo koje baštini sjećanje na holokaust počinjen u Drugom svjetskom ratu nad narodima ovog regiona, čega se dotiče i film Malagurskog,

Zagrebački paroh, protojerej Milenko Popović ocijenio je da je čist bezobrazluk izjava prvog čovjeka Zagreba Milana Bandića da su Srbi početkom devedestih godina prošlog vijeka napustili ovaj grad samo zbog toga što su “previše srbovali” i istakao da ni danas situacija nije mnogo bolja kad je riječ o Srbima i Srpskoj pravoslavnoj crkvi u Zagrebu. Popović je naveo da Bandić 2012. godine ponavlja gotovo identične riječi, koje je 1995. godine izgovorio tadašnji zagrebački nadbiskup, kardinal Franjo Kuharić. “Kuharić je na jednoj konferenciji rekao da su Srbi iz Hrvatske otišli, jer nisu htjeli da budu državljani ove države. Obratio sam mu se tada otvorenim pismom, u kojem sam jasno poručio da

Rukovodilac Tima za koordinaciju aktivnosti istraživanja ratnih zločina i traženja nestalih lica Republike Srpske (RS) Staša Košarac ocijenio je da bošnjačka politička elita u BiH, uz pomoć vjerske zajednice, manipuliše žrtvama proteklog rata. Košarac je Srni rekao da na nivou BiH postoje koordinirane aktivnosti bošnjačke političke elite i ljudi u institucijama kao što je Institut za nestala lica i Tužilaštvo BiH na prikrivanju istina o događajima od 1992. do 1995. godine. “Postoje koordinisane aktivnosti da bi se umanjile žrtve srpskog naroda i kako se ne bi procesuirali oni koji su činili ratne zločine nad Srbima, a s druge strane postoji potpuna sinhronizacija proizvodnje neistina o ukupnim stradanjima Bošnjaka i naravno