Saopštenje Svetog Arhijerejskog Sinoda Srpske Pravoslavne Crkve povodom izjave nadbiskupa beogradskog Stanislava Hočevara Deleći sa vascelim srpskim pravoslavnim narodom, kao i sa drugim pravoslavnim, pa i mnogim nepravoslavnim hrišćanima širom sveta, najdublje molitveno poštovanje prema ličnosti Svetog Vladike žičkog i ohridskog Nikolaja Velimirovića, Sveti Arhijerejski Sinod Srpske Pravoslavne Crkve oseća obavezu da izrazi javno negodovanje povodom neprimerene i nedobronamerne izjave nadbiskupa beogradskog  g. Stanislava Hočevara, date beogradskoj „Politici“ 28. oktobra ove godine, kojom je sebi dao slobodu da, po njemu poznatim merilima, dovede u pitanje svetost Novog Zlatousta, čak poredeći ga sa kardinalom Stepincem ili proglašavajući ga za srpski ekvivalent Stepincu. Za razliku od arhiepiskopa kenterberijskog g. Justina Velblija, koji

Rad na spoznaji istine o stradanju Srba u Jasenovcu i Donjoj Gradini treba vratiti u instituicije i voditi na jednom mjestu, a izgradnja Memorijalnog centra u Donjoj Gradini projekat je od nacionalne važnosti za Srbe i Republiku Srpsku, izjavio je predsjednik Odbora Narodne skupštine Srpske za Donju Gradinu Darko Banjac. On je dodao da je izuzetno značajna odluka Narodne skupštine Srpske o formiranju Odbora za koordinaciju sa institucijama i organizacijama u vezi sa izgradnjom Memorijalnog centra „Gradina“ i praćenje usvajanja Deklaracije o genocidu NDH-a nad Srbima, Jevrejima i Romima tokom Drugog svjetskog rata. „Sedamdeset godina željezni okovi tišine okivaju srpski narod što se tiče spoznaje o onom što je u

Papa Ivan Pavao II, dosledni neprijatelj pravoslavnog Slovenstva, nije mogao da se uzdrži a da ne učestvuje u razaranju bivše Jugoslavije i komadanju živog tkiva srbskog naroda i njegovih teritorija, koje je, zahvaljujući volji svetskih moćnika i svesrdnoj saradnji srbskih komunista, počelo devedesetih godina dvadesetog veka. Istoričar Milan Bulajić, na osnovu ozbiljne analize činjenica, u svojoj knjizi „Razbijanje jugoslovenske države 1991/1992. – zločin protiv mira“, tvrdi: „Odluku o konačnom razbijanju jugoslovenske države pokrenuo je Vatikan – Sveta Stolica, memorandumom državama KEBS-a 26. novembra; dogovorena je na sastanku pape Jovana Pavla II sa nemačkim ministrom X. D. Genšerom 29. novembra u Vatikanu – da se ostvari prije katoličkog Božića, 23. decembra

Da bi je sačuvao od uništenja, Brdar je zbirku premještao pet puta, da bi na kraju završila u njegovom stanu „Čim smo saznali da se građa iz Spomen-područja Jasenovac nalazi na više mjesta u Kozarskoj Dubici i da je neadekvatno zaštićena, preduzeli smo mjere…“ , pričaju u Ministarstvu nauke i kulture. A od trenutka kada je ovaj vrijedni istorijski materijal ostao bez zvanične brige do navedenog saznanja trebalo je da prođe cijelih osam godina. Za sve to vrijeme jasenovačka muzejska zbirka bila je u apsolutnoj brizi samo jednog čovjeka – kustosa i tadašnjeg pomoćnika direktora Spomen-područja Jasenovac Sime Brdara. Vidjevši kako stvari teku i u želji da spasi zbirku, Brdar