Izvinjenje Stjepana Mesića, bivšeg predsednika Hrvatske, povodom objavljivanja njegovih šovinističkih i čistih fašističkih tumačenja Jasenovačkog logora, Nezavisne Države Hrvatske i savremenih događanja na prostorima SFRJ i Hrvatske kao njene bivše republike, koje je izrekao početkom devedesetih godina prošlog veka, samo je dokaz njegove istrajne i nepokolebljive fašističke politike i njenog provođenja u delo. Govoriti o Jasenovačkom logoru kao čisto radnom logoru, u kome nije bilo ubijanja, kao što je Mesić o njemu govorio, govoriti o Nezavisnoj Državi Hrvatskoj kao o pobedi i ostvarenju sna hrvatskog naroda, govoriti o onome što se dešavalo početkom devedesetih u Hrvatskoj i u Jugoslaviji onako kako je Mesić govorio i govori (i činio, naravno), može

Na današnji dan 1943. godine u logoru Jasenovac zvjerski je ubijen Vukašin Mandrapa od strane najgoreg ustaškog koljača Жila Friganovića. U Jasenovcu je Starca Vukašina, koji nije bio mnogo star, ali je krijući se po šumi sav bio zarastao u već prosedu bradu, januara 1943. godine, pogubio ustaša Жil Friganović. To stradanje je opisao doktor Nedo Zec, jedan od preživelih logoraša. Ustaški zlikovac Friganović, videći Vukašina, postarijeg seljaka, kako spokojnog lica i s nekim nedokučivim mirom posmatra strašno klanje svoje pravoslavne sabraće, dovede ga preko reda pred iskopanu jamu. Tu su od ranog jutra klali i bacali nevine žrtve. Ustaša je bio rešen da Vukašinu razbije taj mir i spokojstvo,

Kojim pojmom obuhvatiti stradanje srpskog naroda u dvadesetom veku? Kako jednim pojmom opisati ubijanje ljudi i uništavanje kulturne baštine, pogotovo što su Srbe u prošlom veku uništavali različiti narodi. I nisu se zaustavljali samo na ubijanju ljudi, već i na uništavanju knjiga, crkava, ikona, grobova, svega što bi ukazivalo da su Srbi nekada tu živeli. Predlog predsednika Republike Tomislava Nikolića da izraz „zatiranje“ postane sveobuhvatan pojam kojim bi se opisalo, pa čak i zakonski definisalo stradanje srpskog naroda u prošlom veku, kao i da se podigne spomen-kompleks za sve nevine srpske žrtve, naši istoričari pozdravljaju, uz opasku da bi o samom terminu trebalo da se otvori stručna rasprava. „Predsednik je dao dobru ideju da bi trebalo da odaberemo jedan pojam

Zbog neprimerenih reakcija i veličanja ustaštva predstavnici Koordinacije jevrejskih opština neće se pridružiti tradicionalnom skupu sećanja koje 27. januara, povodom Međunarodnog dana sećanja na žrtve holokausta, organizuje hrvatska vlast, potvrdio je predsednik Jevrejske opštine Zagreb Ognjen Kraus. Kraus je za Hinu rekao da je takva odluka doneta na osnovu reakcije vlade, Hrvatskog sabora i predsednice Republike na protekle događaje. „Nije problem ploče u Jasenovcu ili natpisa ‘Za Dom spremni’ već relativizacije svega. Ako je isto kukasti krst, ‘U’ i ‘Za Dom spremni’ i crvena zvezda. onda o čemu diskutujemo? Reviziju istorije ćemo raditi? Komisiju osnivati da ona kaže šta je bio Drugi svetski rat? Pa o čemu mi razgovaramo?“, zapitao

Unauci je dobro poznato da je svuda u svetu, gde je dolazilo do masovne destrukcije imena neke nacije, to bio znak za fizički napad na tu naciju, da je to bilo javno žigosanje i upiranje prstom na one koji su smetali i koje je, nimalo biranim sredstvima, trebalo odstraniti iz sredine u kojoj su bili nepoželjni. Destrukcija srpskog imena u Hrvatskoj uvek je bila praćena neprestanim javnim isticanjem da su Srbi izdajnici, da su remetilački činilac hrvatskog društva i hrvatske politike, da su „narodna neprilika“, „da Hrvati nisu srpska braća, jer su Srbi braća sa psima“, da su hajdučki i razbojnički narod, da su vizantijski prepredeni i lukavi i da