Serbian
Armenian
Croatian
Dutch
English
French
German
Greek
Hebrew
Hungarian
Italian
Norwegian
Polish
Russian
Slovenian
Spanish
Ustaški poziv Srbima radi evidencije, ko se ne odazove ide u logor!
14. februar 2019.
Izvor: VIDOVDAN
Skočite na sadržaj
Izvor: VIDOVDAN
Čitav život slušam istu priču-priču, koja se poput vrlo ukusne torte, sa znalački odabranom glazurom, punih sedamdeset godina servira gladnom i neukom srpskom narodu. Narodu, koga na žalost ne zanima ni zašto je gladan ni zašto je neuk, ni zašto je dospeo do stepena “socijalnog darvinizma”. Ovom sintagmom, u svom delu “Engleski koreni nemačkog fašizma” Manuel Sarkisjanc, označava totalno socijalno i duhovno posrnuće, posle koga se neki narod može smatrati nižom rasom. To je priča o nama, i našim usrećiteljima komunistima. Onima koji sedamdeset godina samo menjaju glazuru, i tortu opet iznose pred naša nasmejana lica, pred naše tintare… Tako se eto desilo, da posle svih naših stradanja i pogroma
„Pakrački episkop Jovan (Ćulibrk) rekao kako je odnos Pavelića i Stepinca bio distanciran…“ Da bi se ovo moglo razumeti potrebno je osvrnuti se na Stepinčev memorandum od 18. maja 1943. godine u kojem moli Hitlerovog papu Pija XII da sačuva Pavelićevu tzv. Nezavisnu Državu Hrvatsku, u kojem između ostalog stoji: „Noseći svetu mir, mislite, sveti Oče, na hrvatsku naciju, uvijek vjernu Hristu i vama. Mlada Hrvatska Država, rođena u strašnijim i težim prilikama, nego bilo koja država kroz više vijekova, boreći se očajnički za svoj opstanak, pokazuje sa svim tim u svakoj prilici, da želi ostati vjerna svojim sjajnim katoličkim tradicijama i osigurati bolje i jasnije izglede katoličkoj crkvi u
Projekat Kultura sjećanja i pamćenja u utorak 10. aprila 2012. baš na datum kada je osnovana NDH i kada je Gospićka kazniona 1941. primila prve zatvorenike, proširio se u jednu novu dimenziju. Procesi genocida i Holokausta i rane koje su oni donijeli viđeni iz perspektive žrtava i njihovih potomaka jesu komponenta bez koje se proces sistematizacije kulturalnog pamćenja ne može ni zamisliti. Metodološka pletenica opštih i specifičnih istorijskih procesa koji su predhodili genocidu, isprepletenih sa ličnom i porodičnom pričom potomaka žrtava komleksa ustaških logora Gospić- Jadovno 1941 ispričana iskrenošću i posvećenošću dr Dušana Bastašića, predstavili su jednu novu kulminacionu tačku niza predavanja. Ideološka i „vjerska“ podloga i priprema genocida, u
Film o kontroverznom hrvatskom biskupu Alojziju Stepincu, prikazan na programu Hrvatske televizije, predstavlja pokušaj falsifikovanja istorije i trebalo bi da alarmira cjelokupnu javnost u Republici Srpskoj, istoričare, arhivare i političare, rekao je predsjednik Udruženja potomaka žrtava ustaškog zločina “7. februar 1942. godine” Nebojša Pantić. Pantić je rekao Srni da je ovaj film običan pamflet, te pokušaj Hrvatske da falsifikovanjem istorije, dokumenata i tendencioznim izjavama u javnosti o Stepincu, koji je bio saučesnik zločina, bude stvorena slika o njemu kao o svecu. – Film ostavlja gorak utisak na sve potomke žrtava ustaškog zločina – rekao je Pantić. On je naveo da najnovije prikazivanje ovog filma predstavlja pokušaj oslobađanja Stepinca odgovornosti od
Kada je, početkom devedesetih, uključena teška artiljerija totalne propagande protiv Srba tokom rasparčavanja Jugoslavije, posebnu ulogu dobili su svetski masmediji, i, naravno, najubedljivija i najsugestivnija od svih umetnosti: film Reditelj i pisac Dragoslav Bokan godinama tvrdi da najnoviji balkanski rat još nije završen – traje proces stvaranja „velike Albanije“ i postoji već dvodecenijska inercija utvrđenih propagandnih matrica. Spisku umjetničih izraza Holivuda u kojima su Srbi negativci, odgovorni za krvoproliće devedesetih i za zla u balkanskim ratovima, pridružio se nedavno još jedan blokbaster. „Moj lični rat“, prema uigranom šablonu dodelom negativne role Srbima, svojim licemernim i jednostranim pogledom na veliku nesreću izazvao je mnogo negativnih komentara, ljutnje, pa i prirodnog pitanja: Dokle
Zagrebački nadbiskup kardinal Josip Bozanić održao je besedu u zagrebačkoj katedrali povodom 59. godišnjice smrti kardinala Alojzija Stepinca, čija uloga pre, tokom i posle Drugog svetskog rata još nije razjašnjena. U opširnoj besedi Bozanić je, između ostalog, rekao da se građani Hrvatske danas s pravom pitaju kako je moguće da arhivska građa koja bi mogla da pomogne u rasvetljavanju događaja tokom Drugoga svetskog rata i perioda nakon toga, premda je nastala na području Hrvatske – nije u Hrvatskoj i ostaje teško dostupna onima koji traže istinu. „Zar je to način svedočenja istine; ili se namerno nešto želi prikriti te uskratiti novim naraštajima da budu učvršćeni u istini”, zapitao je
Miluna je imala tek 15 godina kada je u beskrajnoj koloni srpskih sužanja, sa cijelom porodicom, rođacima i narodom srpskih sela iz okoline Novske i Gradiške silom dotjerana u Staru Gradišku. Ustaše su ušle u selo i izdali naredbu da svi Srbi za 20 minuta izađu na seoski drum. Iz te stare austro-ugarske kaznione pravili su raspodjelu ko ide u Jasenovac da se ne vrati, ko se ubija na mjestu, koja djeca se transportuju za Zagreb i Jastrebarsko, a koja se bacaju na gomilu da umiru. Spas je bio moguć za one koji bi kao radno sposobni krenuli na rad u Njemačku. ” Dobro pamtim visoku kulu stražaru u srijedi
Oprečne reakcije na pismo katoličkih poglavara iz Zagreba u kome kritikuju SPC i patrijarha. Papi poručuju da je vreme da donese odluku o kanonizaciji Nervoza u Zagrebu što papa ne proglašava Alojzija Stepinca za sveca, izjava nadbiskupa Bozanića o zločinima u Jasenovcu koja se mnogima u Hrvatskoj nije dopala, nedavni susret srpskih vladika i hrvatskih biskupa u Požegi, na kome je postignut dogovor da se naučnim metodama utvde žrtve sa obe strane… Ovo su, prema mišljenju istoričara i analitičara, neki od ključnih razloga zbog kojih je obelodanjeno pismo koje su katolički biskupi uputili patrijarhu Irineju, gde iznose niz skandaloznih optužbi na račun SPC i samog patrijarha. Ovo će, smatraju naši
Zatvoriše vrata i spustiše onu tešku rezu. Ona je stravično tresnula u svoje ležište, vrlo glasno, jer je u vagonu vladao muk, kao da nikoga nema. „Svi muškarci stariji od deset godina, neka izađu u stroj. Ako ostane netko ijedan dan stariji od deset godina, bit će streljan. I on i majka”! Izlaze ljudi na čistinu ispred Sokolane i nekadašnje škole u Grubišnom Polju. Postrojavaju nas u četiri reda, vrste. Kolona se protegnula od ceste do nasuprot katoličke crkve i cintora, pa lijevo, sve do kuće nekadašnjeg pristava. Majka i sestra plaču i gledaju me. Ništa ne govore. Prećutno i one i ja prihvatismo prijetnju kao realnost i ja pođoh
Prema najavi iz hrvatskog Ministarstva nauke i obrazovanja, škole u Hrvatskoj će dobiti novu preporuku – da posete i Spomen-područje Jasenovac, piše “Jutarnji”. “Ministarstvo će u skladu s novim kurikulumom građanskog vaspitanja preporučiti školama posetu Spomen područje Jasenovac tako da škole, ako se odluče za tu aktivnost, mogu istu na vreme uvrstiti u svoje školske kurikulume”, rekli su za “Jutarnji”nadležni u Ministarstvu. Prema statistikama, Spomen-područje Jasenovac dosad nije bilo često mesto školskih poseta. Iako je Obrazovni centar u Jasenovcu zamišljen kao mesto gde se mladi suočavaju sa posledicama poricanja ljudskog dostojanstva, mržnje i ksenofobije, a njihove muzejske radionice nude novi pristup u obrazovanju o holokaustu, genocidu i stradanju antifašista u
Zaboraviti žrtvu isto je kao drugi put je ubiti. Mnogo je istorijskih razloga da s ponosom negujemo sećanje na naše slavne i požrtvovane i žrtvovane pretke. Zaborav je kao smrt. Zaboraviti žrtvu isto je kao drugi put je ubiti. Mnogo je istorijskih razloga da s ponosom negujemo sećanje na naše slavne i požrtvovane i žrtvovane pretke, ali mi to ne radimo, ni ozbiljno ni odgovorno, poput drugih pametnih nacija. U jeku našeg opravdanog ogorčenja usmerenog na hrvatske istoričare, spremne da nečovečnim potezom gumice obrišu po tri-četiri nule sa brojki žrtava u Jasenovcu, u Arhivu Vojvodine pronađen je zaboravljeni nemački dosije iz 1941/’42. godine sa opisima i dokazima ustaških divljanja nad
U Jasenovcu je na najsvirepiji način ubijeno najmanje 700.000 ljudi, kaže profesor dr Gideon Grajf. U Jasenovcu je na najsvirepiji način ubijeno najmanje 700.000 ljudi, kaže profesor dr Gideon Grajf, glavni istraživač Instituta za holokaust “Šem olam” u Izraelu koji je radio u studiju “Jasenovac, Aušvic Balkana”. Povodom toga što u Hrvatskoj pokušavaju da relativizuju istoriju i smanje broj stradalih Srba, Jevreja i Roma u Jasenovcu, Grajf naglašava da se istorija zasniva na činjenicama, a da broj ubijenih ljudi u Jasenovcu nije bilo manji od 700.000. “Brojke su važne, svaki život je važan, ali treba da govorimo o patnjama žrtava. Oni su bili mučeni, ponižavani, patnja je bila bez ograničenja,
Proustaška dijaspora nudi novac svakome ko dokaže da je u koncentracionom logoru Jasenovac ubijeno više od 1.500 ljudi. Ustaške apologete uvjerene su da je sve ono što u svojim radovima iznose Roman Ljeljak, Igor Vukić, Josip Pečarić, Stjepan Razum i drugi takozvani istoričari ustaške države – istina. U listu “Domovina”, koji izlazi u Sidneju, tamošnji preduzetnik Marko Franović ponudio je milion kuna /134.658 evra/ svima koji dokažu da njegovi idoli ne govore i ne pišu istinu. Ovi takozvani istoričari u glavnim hrvatskim medijima, kao i na brojnim desničarskim portalima, promovišu radove u kojima Jasenovac nazivaju radnim logorom. Oni u svojim knjigama i tekstovima tvrde da su partizani raseljavali srpsku djecu
Izraelski istoričar Gideon Grajf biće na čelu međunarodne Komisije koje će utvrditi istinu o stradanju svih naroda u i oko Srebrenice u periodu od 1992. do 1995. godine, nezvanično saznaje ATV. Narodna skupština Republike Srpske u avgustu 2018. godine je jednoglasno odbacila Izvještaj o Srebrenici iz 2004. godine, koji je tadašnja Vlada sa Draganom Mikerevićem na čelu usvojila, pod pritiskom bivšeg visokog predstavnika Pedija Ešdauna. Tadašnji Izvještaj obuhvatao je ratna dešavanja isključivo od 10. do 19. jula ratne 1995. godine, a sadržavao je samo bošnjačke žrtve. Grajf je sinoć u Banskom dvoru, povodom obilježavanja 77 godina od stradanja Srba u Drakuliću i Međunarodnog dana sjećanja na žrtve Holokausta, predstavio svoju
Odlomak iz zapisa Svetozara Ćulibrka iz Buševića. Svetozar je bio prvoborac i
Nastojali su da ubiju samo jednog od dvojice žicom povezanih nesrećnika, tako
Ruke širiš, Bogu se moliš, decu štitiš, u Višnjeg gledaš. Kuda si
Kad je sve bilo gotovo, kad su niz Drinu utihnuli rafali i
“Ilustrovani list“ su hrvatske ilustrovane novine koje su izlazile za vrijeme Prvog
Tragična sudbina mladog potporučnika Dobrosava Radojkovića – Dode bila je jedna od
Srpski režiser Boris Malagurski konačno je, prije nekoliko dana, na svom Jutjub
Zbog isticanja simbola koji se u Hrvatskoj smatraju nedozvoljenim policija je privela
Pošto su ustaše ubili 600.000 Srba, bez milosti uništavamo sve što je
Predsjednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta poručio je da je obilježavanje
„Novosadska Racija“ je naziv za pogrom koji su mađarski fašisti Mikloša Hortija
Jedno potresno podsećanje na ljude Božje u užasu mađarske racije u Novom
Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.
Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.
