U napadu NATO-a na zgradu RTS-a u Beogradu u aprilu 1999. godine u tadašnjoj Saveznoj Republici Jugoslaviji poginulo je 16 novinara, ali, ipak, nije uslijedila snažna međunarodna osuda kao nakon napada na list “Šarli ebdo” u Parizu 2015. godine, objavio je kanadski Centar za istraživanje globalizacije. U tekstu pod naslovom “Zaboravljni ratni zločini: Napad na državnu televiziju Srbije 1999. godine izbrisan iz dosijea” navodi se da se ovaj zaboravljeni ratni zločin dogodio 23. aprila 1999. godine u okviru vazdušne kampanje NATO-a zajedno sa pripadnicima Oslobodilačke vojske Kosova, paravojnom jedinicom povezanom sa Al kaidom i organizovanim kriminalom, a protiv SRJ. Autor napomnje da tada nije bilo velikih javnih kampanja za 16

Poštu stradalima pre 19 godina kod spomenika “Zašto?” odali su predstavnici RTS-a, državnih organa i porodice poginulih Beograd – Tačno u 2.06 noćas navršilo se 19 godina od ubistva 16 radnika Radio-televizije Srbije (RTS) u NATO bombardovanju zgrade u Aberdarevoj ulici, a poštu stradalim kod spomenika “Zašto?” odali su predstavnici RTS-a, državnih organa i porodice poginulih. Posle minuta ćutanja, u ime RTS-a vence su položili i zapalili sveće generalni direktor RTS-a Dragan Bujošević i predsednik Upravnog odbora RTS-a Vladimir Vuletić, kao i porodice ubijenih radnika, navodi se na sajtu RTS-a. Miroslav Medić, brat ubijenog Siniše, obratio se okupljenima zapitavši – Zašto? “Devetnaest godina već stojimo ovde ispred spomenika ‘Zašto?’ da

Danas se navršava 19 godina od NATO bombardovanja zgrade Radio-televizije Srbije /RTS/, kada je poginulo 16 radnike te televizije, što je bio prvi slučaj da je medijska kuća proglašena za legitimni vojni cilj. U noći 23. aprila 1999. godine u 2.06 časova u agresiji na Srbiju, NATO je izvršio napad na zgradu RTS u centru Beograda. Međunarodna organizacija za ljudska prava “Hjuman rajts voč” je 2000. godine saopštila da nije bilo nikakvog opravdanja za bombardovanje zgrade televizije. Udruženje novinara Srbije /UNS/ i Sindikat novinara Srbije pozvali su novinarske asocijacije i sindikate iz država članica NATO-a da zatraže u svojim zemljama nezavisne istrage tog ratnog zločina. Čelnici NATO-a tvrdili su da

Ne mogu da dignem ruku na sebe, a hoću Topao, sunčan aprilski dan u Surdulici. 27. april 2009. Zraci padaju i obasjavaju brzu, bistru reku Vrlu, a vetar koji dolazi sa okolnih brda, dok stojimo ispred novosagrađene kuće Milićevih, uvlači se pod kožu. Izaziva nepodnošljivu jezu u pustoj ulici Zmaj Jove. Deset godina koje slede nose sa sobom traumatična sećanja na 27. april 1999. godine. Tada su dve bombe razorne moći pogodile porodičnu novu kuću Vojislava Milića u kojoj su devet lica poginula, od toga šestoro njegovih najmilijih. Na mermernoj ploči postavljenoj na kući, u kojoj niko ne stanuje, stoje imena poginulih: Stamenke (66), Aleksandra (37), Vesne (37), Miljane (15),

Ekipa Radio-televizije Republike Srpske /RTRS/položila je vijenac na spomenik “Zašto?” u beogradskom Tašmajdanskom parku u znak sjećanja na 16 radnika Radio-televizije Srbije /RTS/ koji su stradali na svojim radnim mjestima 1999. godine u zločinačkom NATO bombardovanju. U znak sjećanja na stradale kolege ekipa malog fudbala RTRS-a učestvovaće u memorijalnom turniru u malom fudbalu “Igrajmo za 16”, koji se u organizaciji RTS-a odigrava u Pasko areni. Kapiten ekipe RTRS-a Milorad Arlov izjavio je da ta ekipa na turniru, koji se održava 19 godina, učestvuje osmi put. “Veoma nam je drago što nas RTS, naša bratska kuća poziva još od 2011. godine da našim prisustvom odamo počast žrtvama zločinačkog NATO bombardovanja 1999.

U kući na samoj administrativnoj liniji u prvim satima Vaskrsa od Nato bombi stradali jedanaestomesečna Bojana i njen otac Božina Tošović. Devojčica poginula u očevom naručju… Dan uoči Vaskrsa, selo je bilo puno ljudi. Ne samo meštana već i raseljenih sa Kosmeta koji su tu nadomak administrativne linije kod rođaka i prijatelja pronašli utočište. Iako su nas i do tada bombardovali, nadali smo se da će nas barem za Vaskrs poštedeti. Ali, na žalost, to Vaskršnje jutro nam je bilo jedno od najtežih tokom bombardovanja. Časlav Milošević, kaoi ostali žitelji Merdarane zaboravlja Vaskrs 1999. godine, kada je ovo kuršumlijsko selo na samoj administrativnoj liniji sa Kosmetom tokom Nato bombardovanja zasuto

Ćurprija  – Građani Ćuprije, danas su obeležili 19 godina, od bombardovanja ovog gradića na Velikoj Moravi koje je NATO avijacija prvi put izvela u 00,40 sati 8. aprila, kada je sa 11 projektila razoren centar grada.   Posledice NATO agresije vidljive su i danas na brojnim objektima: Kasarni vojske, zgradi Elektrodistribucije, robnoj kući u centru grada… . Obeležavanje su upriličili sami građani, oni koji su u ovom napadu izgubili najviše: kuće, stanove i drugu imovinu i bili ranjeni, evakuisani i raseljeni u nužni smeštaj.   Razaranje je bilo takvo, tvrde Ćupričani, da ga ovaj gradić „nije doživeo u preko sedam vekova dugoj istoriji”. Tada je potpuno srušeno 30 individualnih kuća i 70

Pripadnici 126. brigade vazdušnog osmatranja, javljanja i navođenja su na Maljenu odali poštu poručnicima Жeljku Savičiću i Siniši Radiću koji su stradali 6. aprila 1999. godine, saopštila je Vojska Srbije. Zamenik komandanta 126. brigade VOJIN pukovnik Dragan Radovanović, podsetio je prisutne na živote poručnika Radića i Savičića i trenutak kada su hrabro stradali obavljajući dužnost. U crkvi podignutoj na mestu pogibije, na Kraljevom stolu, parastos je služio episkop valjevski Milutin. Na spomen-obeležje poginulim pripadnicima 126. brigade VOJIN cveće su položile porodice, kolege iz brigade, delegacije Komande Ratnog vazduhoplovstva i PVO, SUBNOR-a, Grada Beograda i opština Surčin i Požega. Autor: Autor: M.G. Izvor: POLITIKA Vezane vijesti: Našli smo Enisa, heroja sa Košara „Ostao