U Miljevićima u Istočnom Sarajevu obilježava se 25 godina od stradanja pripadnika JNA u nekadašnjoj sarajevskoj Dobrovoljačkoj ulici. Ove godine godišnjica se ne obilježava u Sarajevu u Federaciji zbog ponašanja kantonalnih i federalnih vlasti koje nisu garantovale bezbjednost učesnika. U Hramu Svetog velikomučenika Georgija služen je parastos, a nakon toga su položeni vijenci na Spomen-krst na Vojničkom groblju. Danas je još jednom poručeno da zločin u Dobrovoljačkoj ne smije biti zaboravljen. Izvor: Radio Televizija Republike Srpske Vezane vijesti: Sarajevo i za parastos nebezbedno Danas u Istočnom Sarajevu pomen ubijenim pripadnicima JNA Gledao sam kako mojim vojnicima raznose glave „LEGITIMNE METE“ U VIDNO OBILjEŽENOM SANITETSKOM … Ganić komandovao akcijom | Jadovno 1941. ZLOČIN

Obilježavanje 25 godina od stradanja pripadnika JNA u nekadašnjoj sarajevskoj Dobrovoljačkoj ulici biće održano danas u Miljevićima u Istočnom Sarajevu. Programom obilježavanja predviđeno je da u 11.00 časova u Hramu Svetog velikomučenika Georgija u Miljevićima bude služen parastos pripadnicima JNA poginulim u Dobrovoljačkoj početkom maja 1992. godine. U 11.30 časova biće položeni vijenci na Spomen-krst na Vojničkom groblju u Miljevićima, nakon čega je u 11.45 časova planirano obraćanje zvaničnika. Odbor Vlade Republike Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova odlučio je da obilježavanje zločina u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu ove godine bude organizovano samo u Miljevićima u Istočnom Sarajevu, a ne i u Sarajevu u Federaciji BiH zbog ponašanja kantonalnih i

Navršava se 25 godina od masakra u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu, kada su u napadu na JNA ubijena 42, a ranjena 73 vojnika i oficira različitih nacionalnosti. Za zločin niko nije odgovarao. Ne mogu da prihvatim da se to stavlja pod tepih kao smetnja političkim odnosima, živimo u bolu, kaže u potresnoj ispovesti za Sputnjik general Dušan Kovačević. https://video.img.ria.ru/Out/MP3/20170501/2017_04_27_SerbiaIntervjuDusanKovacevic_ikcdg3wa.ddo.mp3 Sagovornik Sputnjika bio je desna ruka generala Milutina Kukanjca, komandanta Treće armije, i direktan učesnik pregovora o izvlačenju vojske iz Sarajeva. Pravosudne institucije BiH nisu učinile ništa na procesiranju krivaca, a porodice žrtava nisu dobile odgovore na pitanja ko je naredio, a ko pobio njihove sinove i muževe. General Dušan Kovačević smatra da ima dovoljno nepobitnih dokaza o ovom zločinu. Šta

Zločin paravojnih muslimanskih naoružanih formacija nad pripadnicima JNA 2. i 3. maja 1992. godine u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu, jedan je od prvih i najkrvavijih zločina nad Srbima u proteklom Odbrambeno-otadžbinskom ratu čije rane i danas bole, jer porodice žrtava nikada nisu dobile pravnu satisfakciju, a federalne vlasti nikada nisu dozvolile postavljanje spomen-ploče nevinim žrtvama na mjestu zločina. Odbor Vlade Republike Srpske za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova donio je odluku da se obilježavanje zločina u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu ove godine organizuje 3. maja, na dan stradanja pripadnika JNA, samo u Miljevićima u Istočnom Sarajevu, a ne i u federalnom Sarajevu, i ta odluka je iznuđena ponašanjem kantonalnih i federalnih

Delegacija Regionalne organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Istočno Sarajevo i porodica ubijenih rezervista JNA jutros je u Velikom parku u Sarajevu položila vijenac i odala dužnu poštu osmorici ubijenih pripadnika rezervnog sastava bivše JNA iz grupe „Transporter“. Nakon 25 godina, porodice ubijenih konačno su dočekale da na mjestu brutalnog zločina nad osmoricom rezrevnih vojnika JNA, u Velikom parku ispod Doma policije konačno polože cvijeće. Ovo je prvi put da su porodice ubijenih nakon 25 godina od zločina položile vijenac i odale poštu svojim najmilijim na mjestu gdje su stradali. Nevenka Đokanović, supruga ubijenog Stevana Đokanovića, koja je došla sa kćerkom Sanjom i sinom Sašom, optužila je

Delegacija Regionalne organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Istočno Sarajevo i porodica ubijenih rezervista JNA trebalo bi da u subotu, 22. aprila, na lokaciji Velikog parka u federalnom Sarajevu položi cvijeće i oda poštu članovima grupe „Transporter“, zaključeno je danas na sjednici Organizacionog odbora za obilježavanje Dana nestalih Srba Sarajeva i Sarajevsko-romanijske regije. „Tog 22. aprila za samo sat vremena život je izgubilo osam pripadnika bivše JNA, koji su prvo zarobljeni na Aerodromskom naselju, a potom zvjerski likvidirani u Velikom parku u Sarajevu. Mi smo taj datum ozvaničili kao Dan nestalih sa područja ove regije“, izjavila je novinarima predsjednik Organizacionog odbora Mirjana Cabo. Ona je zahvalila svim

Organizacija porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Istočno Sarajevo na prostoru Sarajeva i dalje traži 175 nestalih lica srpske nacionalnosti, a 394 lica na prostoru sarajevsko-romanijske regije. Pripremio: Ognjen BEGOVIĆ Organizacija porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Istočno Sarajevo obilježiće u subotu, 22. aprila, dvadesetu godišnjicu Dana nestalih Srba Sarajeva i sarajevsko-romanijske regije. Biće održane vjerske i memorijalne manifestacije na dostojanstven način i sa pijetetom prema svim nedužnim srpskim žrtvama odbrambeno-otadžbinskog rata. „Taj 22. april 1992. godine sa tugom pamtimo kao prvi od masovnijih nestanaka Srba u Sarajevu, jer su tog dana pripadnici Teritorijalne odbrane takozvane Republike BiH zarobili, a potom zvjerski likvidirali osam rezervista JNA

Na Palama je danas obilježeno 25 godina od osnivanja ratne vojne bolnice „Koran“ u oviru Četvrtog Sanitetskog bataljona Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske Republike Srpske. Kod spomen-obilježja ispred bivše vojne bolnice „Koran“ služen je parastos i položeni su vijenci. Predsjednik Boračke organizacije Pale Mihajlo Parađina rekao je da je današnjim okupljanjem obilježeno i osnivanje ostalih ratnih bolnica na ovom području – „Podromanije“ na Sokocu, „Žice“ na Ilidži i „Kasindola“ u Istočnom Sarajevu. Parađina kaže da je odata pošta svim ljekarima i medicinskim radnicima koji su tokom rata spasavali živote pripadnicima Vojske Republike Srpske i civilima na području sarajevsko-romanijske regije. „Narod i borci ovoga kraja nikada neće zaboraviti ogroman doprinos koji su ljekari

Boračka organizacija opštine Istočno Novo Sarajevo smatra da bi obilježavanje egzodusa Srba iz Sarajeva u periodu od 1995. do 1996. godine trebalo uvrstiti u Kalendar obilježavanja značajnih događaja. Boračka organizacija zahtijeva od predstavnika opštinskog, gradskog i republičkog nivoa da se ovaj događaj obilježi dostojanstveno, ocjenjujući da mu se ne posvećuje adekvatna pažnja. Sarajevski Srbi su najveći stradalnici u proteklom odbrambeno-otadžbinskom ratu, jer su, položivši mnoge živote, napustili odbranjenu srpsku zemlju, a sve radi Republike Srpske, saopšteno je iz ove organizacije. Boračka organizacija traži jedinstvo svih političkih partija u očuvanju Republike Srpske, te veću posvećenost razvoju Republike i zapošljavanju demobilisanih boraca i djece poginulih boraca. Stav ove organizacije je da se

Čitanjem optužnice pred Sudom BiH danas je počelo suđenje nekadašnjem komandantu Specijalne jedinice MUP-a BiH Draganu Vikiću, nekadašnjem ministru unutrašnjih poslova tadašnje BiH Jusufu Pušini, te Nerminu Uzunoviću i Mladenu Čovčiću optuženima za ratni zločin nad zarobljenim Srbima u aprilu 1992. godine u Sarajevu. Optužnica tereti Vikića i Pušinu za komandnu odgovornost, a Uzunovića i Čovčića da su neposredni izvršioci krivičnog djela, odnosno da su ubili osam zarobljenih srpskih vojnika, pripadnika JNA. Čitajući optužnicu, tužilac Vesna Ilić hronološki je opisala događaje od zarobljavanja vojnika iz transportera u kvaru u sarajevskom naselju Dobrinja, preko njihovog ubistva u Velikom parku, do sklanjanja i uništavanja tijela na Darivi. Ilićeva je navela da su

Sećanje na 11. mart 1995. godine kad su hici snajperiste na Grbavici ubili dve devojčice Bilo mi je tek 13 kad sam se suočila sa jednim od najstrašnijih prizora svog detinjstva. Potpisano primirje, a mi deca s Grbavice jedva smo dočekali tih nekoliko dana, pa da „u miru“ izađemo ispred zgrade, skočimo koju lastiša, aberečke-abertude, ili u nekom prolazu uhvatimo smešak prve simpatije. Gledam kroz prozor, a on „baca“ pogled na ambulantu, nekih 30 do 50 metara ispred mene. Gledam kakvo je vreme, šta da obučem i hoću li prvo po Dajanu, Sanju ili Stašu. Da potrčimo bez straha, konačno, bez grča da će igru da nam pokvari neki od