Mati Isidora napominje da je bilo “teško, ali i sveto” moliti se 1999. godine Svetom Nikoli, a potom i zloglasnog marta 2004. godine tokom pogroma Srba, da spasi i zaštiti sestre i svetinju… Manastir Gorioč Priredio: Neđeljko ZEJAK Mati Isidora i sestre: Marta, majka vladike Teodosija, Jelisaveta i Vida zadnji su čuvari manastira u Gorioču, na Kosmetu, koji je jedva odbranjen pred naletima albanskih terorista. Kako kaže predanje, u znak zahvalanosti Svetom Nikoli za izlječenje sljepila, Stefan Dečanski je, u davna vremena, dao blagoslov da se sazida manastir u mjestu u kome gorski vjetar čisti pluća i dušu. Vjerovanje u čudesne moći Gorioča, liječenje sljepila i slabovidosti (uz jedinu fresku

Piše: Mirjana Bobić Mojsilović Nekadašnji slogan koji se tako gromoglasno uzvikivao sa predizbornih tribina, i koji je bio poslednji tračak deklarativnog patriotizma, mio podjednako i političarima i fudbalskim navijačima, istorijskim obrtom, to jest razvojem situacije, dobija ovih dana sasvim drugačije značenje. KOSOVO JE SRBIJA, nekada je značilo da Srbi, ako nikako drugačije, onda bar u svojim dušama neće odustati od svete srpske zemlje. Danas, međutim, zvuči sasvim drugačije. Kolone Albanaca sa Kosova, ovih dana, noseći sa sobom sve što imaju, napuštaju Kosovo, i gurajući se da uhvate poslednjne autobuse za bolji život, kreću ka Subotici, odakle će raznim kanalima pokušati da se domognu neke zemlje EU. Mnogi od njih, uhvaćeni

Deca u Srbiji koriste udžbenik koji Kosovo i Metohiju odvaja od Srbije istom linijom koja je koriščćena kako bi se obeležile granice država. U radnoj svesci za šesti razred osnovne škole, čiji je izdavač Zavod za udžbenike, na mapi koja prikazuje Južnu Evropu, Kosovo i Metohiju, južna srpska pokrajina je odvojena od Srbije linijom koju je izdavač koristio kako bi prikazao državne granice, što praktično, prema ovom udžbeniku, znači da Kosmet nije u sastavu Srbije. Kako saznaje ”Pravda”, učenici su o celom slučaju ispričali roditeljima, a ovo je, inače, prvi put da je ovakav propust napravljen u školskom udžbeniku. Međutim, da stvar bude gora, propust nije evidentiran samo na jednom

U Retimlju i Opteruši zločinci su iz srpskih domova odveli sve što nije bilo ženskog roda i dečjeg uzrasta. Nije odveden samo jedan starac – navodi predsjednik Udruženja kidnapovanih, nestalih i ubijenih Srba iz Orahovca Negovan Mavrić. Priredio: Neđeljko ZEJAK Kidnapovanja Srba na Kosmetu i dalje su van domašaja pravde – o tome više ne priča ni javni tužilac za ratne zločine Srbije, upozorava predsjednik Udruženja kidnapovanih, nestalih i ubijenih Srba iz Orahovca Negovan Mavrić. U oktobru 1999. godine kidnapovan je Negovanov brat Mlađan Mavrić na očigled bivših komšija Albanaca u centru Orahovca, dvadesetak metara od punkta KFOR-a. Srbi su tada povjerovali da dolaskom KFOR-a i UNMIK policije na Kosmetu

Udruženje porodica kidnapovanih i ubijenih Srba na Kosovu i Metohiji upozorava da bi formiranje specijalnog suda za zločine takozvane Oslobodilačke vojske Kosova (OVK) sa sjedištem u Prištini bilo pogubno za istinu, jer bi bili ugroženi životi svjedoka. Iz Udruženja poručuju da sjedište suda treba biti u nekoj od zemalja koje nisu priznale samoproglašeno Kosovo, odnosno u Rusiji, Kini, Španiji ili Grčkoj. “Ceo svet zna da su ključni svedoci protiv Ramuša Haradinaja likvidirani još pre suđenja. Bili bi ugroženi i životi onih koji bi svedočili o zločinima OVK u Prištini”, saopšteno je iz Udruženja. U saopštenju se zaključuje da je poražavajuće za pravdu i žrtve što Međunarodni sud u Hagu nije

Srpsko groblje u Kosovskoj Mitrovici – porušeno i upropašćeno, obavijeno nekom maglom, kao u filmovima strave i užasa.  „U koloni, kao na streljanje da idemo, vučemo se ka grobovima svojih najmilijih. Sa strane se čuju jecaji žena koje nemaju snage da sakriju emocije. Mi sagli glave i samo hodamo, kao da smo nešto jači. A svima nam stoji velika knedla u grlu. Prolazimo pored spaljene i napola srušene kapele. U travi se vide tragovi balege. Naše groblje im očigledno služi za ispašu stoke. Bože, ima li te…“     Zadušnice na oskrnavljenom groblju Četrnaesti novembar 2015. godine. Iako je nebo sunčano i vedro, još uvek steže jutarnji mraz, a hladan zimski

Mihalkov snima film po romanu našeg autora. Priča o Johanu Vagneru, kome je presađen organ Jovana iz Gračanice, žrtve terorista iz OVK KNJIGA “Srpsko srce Johanovo” Veselina Dželetovića, prema rečima autora, mogla bi uskoro da oživi na filmu, i to sa rediteljskim potpisom slavnog Nikite Mihalkova. Ovu potresnu priču koja je do sada doživela 11 izdanja, ruskom reditelju ponudio je izdavač “Poeta” iz Beograda. Istinito svedočanstvo o stradanju Srba na Kosovu i Metohiji ispričano kroz sudbinu bogatog Nemca, Johana Vagnera, nedavno je predstavljeno u Zvorniku. Pred čitaocima je roman o zloglasnoj trgovini organima, koju su počinili Albanci na Kosovu. Zvorničku promociju organizovala je omladinska svetosavska zajednica u Domu omladine. Zbog

Raško-prizrenska eparhija saopštila je da su nepoznata lica demolirala pravoslavna groblja u selima Kruševac, na putu Kosovo Polje-Obilić i Gornji Livoč kod Gnjilana. Eparhija navodi da su spomenici uništeni i zapaljeni. Kancelarija za Kosovo i Metohiju Vlade Republike Srbije osuđuje skrnavljenje ova dva srpska groblja i poziva nadležne u Pokrajini da učine sve, pronađu i kazne odgovorne kako bi se takvom vandalizmu stalo na put. “Izražavamo žaljenje što Priština i međunarodna zajednica za deceniju i po nisu našle način da se vandalizmu, kome nema sličnog u civilizovanom svetu, konačno stane na put. Ovim putem ih pozivamo da pronađu počinioce i ne dozvole da mala grupa pojedinaca šteti njihovom ugledu”, navodi