U Novom Sadu danas će, povodom 75 godina od Novosadske racije, biti odata pošta za 2.000 Srba, Jevreja, Roma i pripadnika drugih nacija koje su ubili mađarski fašisti u januaru 1942. godine. Pomen će služiti Njegova svetost patrijarh srpski Irinej i vrhovni rabin Srbije Isak Asiel, a predviđeno je obraćanje predsjednika Srbije Tomislava Nikolića. Predviđeno je da o zločinu mađarskih fašista nad nedužnim ljudima u Novom Sadu govori i gradonačelnik ovog grada Miloš Vučević, saopšteno je iz Pokrajinske vlade. Program obilježavanja počeće u 12.00 časova kod spomenika „Porodica“ na novosadskom Keju žrtava racije. Pomenu žrtvama Novosadske racije prisustvovaće i delegacije Skupštine Autonomne pokrajine Vojvodina koju će predvoditi predsjednik Ištvan Pastor

Malo poznati detalji iz života kontroverznog generala Dragoljuba Mihailovića. Bio je najodlikovaniji, ali i najsatanizovaniji oficir General Dragoljub Draža Mihailović bio je i ostao jedan od najkontroverznijih, a istovremeno i najtragičnijih ličnosti novije, ne samo srpske, odnosno jugoslovenske, već i evropske istorije. Njegov životni opus istovremeno podseća na sve ono što smo kao nacionalni kolektivitet preživeli, a možda još preživljavamo u ovom sumornom modernom dobu koje nam ni najmanje nije naklonjeno. Gotovo pola veka njegova sudbina, iz ideoloških i sebičnih razloga ratnog pobednika, koji je pisao svoju istoriju, predstavljala je najveću tajnu bivše Jugoslavije. Tajna njegove likvidacije, i mesta gde je pokopan, preživela je Josipa Broza i njegovu partiju i

Programom „Ledena tišina“ biće obeležena 75. godišnjica racije Nizom događaja Kulturni centar Novog Sada obeležiće narednih dana jedan od najtragičnijih događaja u istoriji Novog Sada – 75. godišnjicu Novosadske racije. U okviru programa „Ledena tišina“, Novosađani će imati priliku da se od 24. do 26. januara na izložbama i predavanjima bliže upoznaju sa tragičnim događajima 1942. godine pod mađarskom okupacijom. Među žrtvama pogroma našli su se i izuzetni umetnici, čiji se rad i dan-danas pamti. – Program „Ledena tišina“ biće u znaku edukativnih i značajnih predavanja. Posetioci će imati priliku da saznaju više o Novosadskoj raciji i drugim događajima, koji su ostavili neizbrisiv trag u istoriji grada – najavljuju iz

Sećanje na komandira 104. borbene eskadrile Borivoja Markovića Farmu i sudbinu vazduhoplovaca branilaca Beograda Neki ljudi ulaze u istoriju na velika vrata, drugi takođe dobiju svoje mesto, ali ulaze „s leđa“, zapamćeni po zlu, lopovluku i političarenju, a treće istorija ne bi nikad zabeležila, iako su velikani i patriote u svakom pogledu. Da bismo sačuvali sećanje na prave, velike uzore, brinu retki entuzijasti, koji ne daju da ugasnu pripovesti o podvizima, herojstvu i patriotizmu naših predaka. Verovatno se nikada neće saznati zašto je Borivoje Marković, stasiti pilot lovac i komandir 104. eskadrile Šestog lovačkog puka Vazduhoplovstva Vojske Kraljevine Jugoslavije dobio neobični nadimak – Farma. Ono što se zasigurno zna jeste

Dr Ignjat Pavlas, danas zaboravljeni velikan Novog Sada, živeo je boreći se za svoj grad i svoj narod. Na današnji dan cenu te borbe je platio svojim životom. Danas se navršava sedamdeset i dve godine od smrti dr Ignjata Pavlasa i njegove žene Olge, rođ. Kozjak. Ubijeni su u toku Racije u Novom Sadu, održane u vreme okupacije, od 21. do  23. januara 1942. godine. Dr Pavlas je u svom srcu nosio Srbe i Srbiju. Život je posvetio napretku svog naroda i svog grada, Novog Sada. Srbija mu se do danas nije na pravi način odužila. Neka ovaj tekst bude mali doprinost tome, kao i moj lični doprinos, jer je

Novi Sad – U Čurugu je juče obeležena 75. godišnjica Racije, zločina koji su mađarski fašisti započeli u tom mestu 4. januara 1942. i u kome je sve do pred kraj tog meseca u čitavoj južnoj Bačkoj na surovi način ubijeno oko četiri hiljade Srba, Jevreja, Roma. Taj zločin, kako je to istakao mitropolit SPC Porfirije u svojoj besedi nakon parastosa nevinim žrtvama, učinili su oni koji zapravo nisu ljudi, ne pripadaju nekom narodu i crkvi, već su „zverovi”. Mitropolit je parastos služio u čuruškoj Crkvi Vaznesenja Gospodnjeg, u prisustvu vladike bačkog Irineja, sveštenstva, predstavnika AP Vojvodine, opštine Žabalj, grada Novog Sada i građana, kojima je poručio da se nisu