Razaranje srpskih i crnogorskih gradova započeto 20. oktobra 1943. a okončano 18. septembra 1944. godine jedna je od najvećih misterija naše novije istorije BESOMUČNO anglo-američko razaranje desetina srpskih i crnogorskih gradova, varoši i sela, započeto 20. oktobra 1943. a okončano 18. septembra 1944. godine, uoči Staljinove invazije na Srbiju, jedna je od najvećih misterija naše novije istorije. O ovoj velikoj vazdušnoj operaciji koja je progutala živote hiljade nevinih ljudi, čak i tek rođene bebe, za Titovog života niko se nije usuđivao da kaže ni jednu jedini reč. Niko to nije ozbiljnije pokušao da uradi ni posle njegove smrti, pa čak ni posle raspada Titove Jugoslavije. Zvanični režimi Srbije i Crne

Pre tačno 63 godine Beograd je teško stradao u savezničkom bombardovanju 16. aprila, poginulo je oko 1.200 ljudi, a razarani su svi delovi grada, uključujući i predgrađa u kojima nije bilo vojnih ciljeva Od Engleza oni su se nadali slobodi, ne znajući da ta nada pravo u smrt vodi…” Ovaj pomalo skriveni natpis na Novom groblju u Beogradu, u čijem sastavu se nalazi i  spomen-groblje poginulima u savezničkom bombardovanju iz 1944, podseća na tragičan događaj od pre 63 godine, u toku kojeg je stradalo više od 1.200 naših sugrađana. Bila je nedelja 16. april 1944. godine. Osvanuo je sunčan dan, a pošto je bio Uskrs u gradu je i pored

“Da li je Simović dao naređenje ili Mirković ne znam. Mirković je u Kairu priznao da je još pre rata bio britanski obaveštajac” U arhivi kneza Pavla nalazi se nekoliko pisama slovenačkog lidera Mihe Kreka iz Slovenske ljudske stranke, koji je kao ministar prosvete 27. marta nastavio svoj mandat i u novoj vladi. Istoričaru Anti Smit Paveliću (nema nikakve veze s ustaškim poglavnikom Antom Pavelićem) on u pismu 12. februara 1962. godine po stavkama odgovara na sva sporna pitanja oko puča: – Ne znam za direktnu vezu između puča i posete generala Donovana. Ali mi je jasno da je ta poseta, kao i sve druge akcije britanske vlade, okuražila buntovnike

Titova zavera protiv Staljina bila je moguća samo kao istovremena zavera protiv Srba i srpske monarhije Očigledno je da se u Srbiji i srpskom narodu zbiva Jugoslavija, kao što se u Jugoslaviji zbiva Evropa. Ali mi ne znamo šta se to zbiva jer u stvari ne znamo šta je Jugoslavija ni šta Evropa. Zbunjenost u tome pogledu otkriva se ovih dana, čak i kad o tome svemu raspravljaju najviši stručnjaci, pa i akademici. Zbunjenost se pokazuje najpre u tome što nismo – i svi to priznaju! – očekivali sve ovo. Sve smo to doživeli kao šok. Imali smo sasvim drugačije predstave i o Jugoslaviji i o Evropi. Očigledno pogrešne. Ovih

Dvanaestog aprila 1941. godine, po naređenju mađarskog regenta Mikloša Hortija, protivno Međunarodnom pravu, okupatorska vojska ušla je u Suboticu i narednog dana zaposela celu Bačku. Okupacija je propraćena ubistvom 3.609 nenaoružanih građana, što je prvi pogrom Srba u Drugom svetskom ratu. Hortijevski teror je do oktobra 1944. usmrtio i na stotine antinacista, preko 8.000 Srba kolonista u logoru „Šarvar“, neutvrđeni broj prisilno mobilisanih za Istočni front, a januara 1942. zverskom „Racijom“ nad Srbima i Jevrejima iskorenio oko 25.000 žitelja južne Bačke (podaci Muzeja Grada Novog Sada).  Svoje ratne zločine mađarski Hitler krunisao je aprila 1944. deportacijom preostalih bačkih Jevreja u nacističke logore smrti (hortijevski Holokaust preživelo je 2.614 Jevreja od preko 16.000).  Naša

Kako ja mogu praviti savez sa Musolinijem kada je u ratu sa Grčkom i Velikom Britanijom? Ja nemam prava da Slovence i Hrvate premeštam sa njihovog nacionalnog tla na kome žive više od hiljadu godina. Jugoslavija se ne može za sva vremena odreći onih krajeva sa izrazitom jugoslovenskom većinom, rekao je knez Pavle U arhivskoj Zbirci sa Kolumbija univerziteta, nalaze se mnogobrojna pisma Vladislava Stakića upućena knezu Pavlu. Čovek, kojeg Dragiša Cvetković optužuje u svojim pismima od 1952. godine, imao je do kraja svog života, 1966. godine, živu prepisku sa knezom. Šta to znači? Jednostavno; da je knez Pavle znao o njemu mnogo više nego Cvetković. To što je knez

Vi ćete razumeti cilj ove nove kampanje: 27. mart doveo je do katastrofe, do kapitulacije države i do komunizma, ali on je došao kao reakcija na naše pristupanje Trojnom paktu, ne da bismo sačuvali našu neutralnost, već da bismo se dokopali Soluna, jer smo verovali u Hitlerovu pobedu „Marta meseca navršava se 15 godina od onih tragičnih dana kada nas je jedna grupa nedisciplinovanih oficira i njihovih političkih pomagača gurnula u rat, čije su posledice bile tako katastrofalne i za zemlju i za narod. Petnaest godina od ovog fatalnog datuma, mnoge je u emigraciji otreznila i danas sasvim drugim očima gledaju i na ljude i na događaje, koji su nas

Štajerska je za vrijeme Drugog svjetskog rata bila izložena brutalnoj nacifikaciji i germanizaciji, čiji su ciljevi bili uništenje slovenskog naroda u etničkom i kulturološkom smislu Štajerski grad Celje nekada je bio poznat uglavnom po industriji: Cinkarni Celje, Zlatarni Celje, fabrici namještaja Aero, sportskoj odjeći Toper. Međutim, nedavno smo u njemu otkrili nešto drugo što nas je privuklo – Muzej novije istorije Celje. U savremeno osmišljenom stalnom postavu poseban dio zauzima građa koja se odnosi na Drugi svjetski rat: na multimedijalni način sjajno su predstavljeni okupacija, ustanak, borba za oslobođenje i konačna pobjeda nad fašizmom. Posmatramo fotografiju grupe djevojčica, snimljenu u njemačkom gradu Zaldenburgu 1943. godine. Autor je nepoznat. Šokira nas ono što bi Rolan Bart

*Feljton “Istina o poslednjim danima Kraljevine Jugoslavije” baziran na istorijskom bestseleru “Knez Pavle, istina o 27. martu”, autora Miodraga Jankovića i Veljka Lalića Protivnici kneza Pavla su još 1938. godine oformili tajno udruženje koje su nazvali “Konspiracija”. Najpoznatiji članovi ovog prevratničkog udruženja su bili: Slobodan Jovanović, Dragoslav Stranjaković, Dragiša Vasić, Жivojin Balugdšić… svi već članovi “Srpskog kulturnog kluba”. “Konspiracija” je bila organizovana po ugledu na “Crnu ruku”, u grupe po pet oficira. Organizatori su bila dva “crnorukca” Antonije Antić i Velimir Vemić. U vojsci je bilo više petorki kojima su na čelu bili major Жivan Knežević, potpukovnik Miloš Banković, majori Svetislav Vohoska, Danilo Zobenica i Vlastimir Rožđalovski, kapetan Veljko Gostiljac,

Na današnji dan prije 72 godine izvršen je proboj Sremskog fronta, što je označilo i okončanje Drugog svjetskog rata na teritoriji Srbije. Državna ceremonija polaganja vijenaca i odavanja državnih i vojnih počasti biće održana u 11.00 časova u Spomen-kompleksu Sremski front u Adaševcima, kod Šida, saopšteno je iz Vlade Srbije. Ceremoniji će, osim predstavnika Vlade i Vojske Srbije, prisustvovati učesnici ove velike bitke, diplomatski predstavnici zemalja čije su trupe učestvovale u borbama na Sremskom frontu, predstavnici opštine Šid, kao i udruženja za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova Srbije i građani. Punih 175 dana, više od pet mjeseci, od 21. oktobra 1944. do 12. aprila 1945. godine, vođena je rovovska bitka u

Jugoslovenska vojska je po opremljenosti i naoružanju bila neuporedivo slabija od moćne armije Trećeg rajha i njegovih saveznika, a brzom vojnom slomu kumovalo je i masovno dezertiranje, posebno hrvatskih oficira i vojnika. – U zarobljeništvo je odvedeno oko 370.000 vojnika i oficira, a država je rasparčana Potpisivanjem ugovora o primirju Jugoslovenska oružana sila ima da kapitulira bezuslovno i odvodi se u ratno zarobljeništvo. Komandanti jedinica javiće se u tom cilju kod najbližih nemačkih oficira. Trupe se imaju prikupiti tamo gde se nalaze. Dok se ne izvrši predaja jugoslovenski oficiri odgovorni su u punom smislu za disciplinu i red i zato ostaju kod svojih jedinica. Prema vojnicima koji se posle zaključenog