Tajnim vatikanskim projektom „Intermarium“ planirana je i obnova habzburške monarhije sa saveznicima. Brozova vojna misija u Rimu održavala česte kontakte sa ustašama Tajna vatikanska organizacija Intermarium bila je pokrovitelj „pacovskih kanala“ za evakuaciju ustaša i nacista iz Evrope. Uvlačeći zapadne saveznike u prljave kombinacije pokušala je da dobije i Podunavsku konfederaciju srednjoevropskih katoličkih zemalja, pre nego što ih Crvena armija zauzme. – Intermarium je jedna od najbolje čuvanih tajni Drugog svetskog rata i Hladnog rata jer je bila kompromitujuća i za Vatikan i za zapadne saveznike. Najviše svedočanstva o njoj nalazi se u arhivima Kontraobaveštajnog-korpusa vojske SAD – kaže akademik Dragoljub Živojinović, koji je istraživao američke i britanske arhive. U

Istorija je skrila Lijevče polje u zaborav. Malo ko zna da je ono, poput Kosova, jedno od  srpskih polja krvlju natopljenih. Lijevče polje se nalazi na sjeveru Republike Srpske, u blizini Banja Luke. Omeđeno je planinom Kozarom i rijekama Savom i Vrbasom. Zahvaljujući odličnom geografskom položaju, ova plodna ravnica, izuzetene prirodne ljepote, dom je velikom broju stanovnika. Stanovništvo Lijevče polja se u većoj mjeri naselio nakon Prvog svjetskog rata i sloma Austrougarske. Spustili su se sa gudura i vrleti planina Manjače i Kozare. Nakon odbrambeno-otadžbinskog rata u Lijevče se naselio veliki broj izbjeglih Srba sa prostora Srpske Krajine. U Lijevče polju novi dom su našli Krajišnici, Ličani, Sanjani i mnogi

Kosovska Mitrovica – U okviru obeležavanja Dana pobede nad fašizmom u amfiteatru Filozofskog fakulteta u Kosovskoj Mitrovici predstavljen zbornik „Kosovo i Metohija u Drugom svetskom ratu, sedam decenija kasnije“. Izvor: TV Most Na promociji zbornika govorili su prof. dr Vladan Virijević, dr Božica Slavković, dr Nenad Antonijević i Dušan Kozarev, zamenik direktora Kancelarije za Kosovo i Metohiju. Prof. dr Vladan Virijević je naglasio da se zbornikom pokazuje „ko je bio ko“ u Drugom svetskom ratu na prostoru Kosova i Metohije. „Da li će ta istorijska istina dopreti do dnevno-političkih faktora koji odlučuju, mi to ne možemo reći, ali svakako je naša naučna potvrda istorijskih procesa i zbivanja u Drugom svetskom

Operacija „Crno“ [Schwarz]. U Stocu, pripadnici III bataljona 2. puka Dobrovoljačke SS-divizije „Princ Eugen“ ispituju zarobljenog četnika (pripadnika Trebinjskog korpusa), u potrazi za štabom generala Draže Mihailovića, čije je uništenje bilo primarni cilj nemačke operacije. Uz pomoć prevodioca (sasvim desno), zarobljenika saslušava lično komandant bataljona, glavni četni SS-vođa Oto Mekelburg (drugi sleva). Ova operacija, čiji je opšti cilj bio uništenje svih oružanih formacija koje ne pripadaju regularnim nemačkim, italijanskim ili hrvatskim oružanim snagama, u posleratnoj jugoslovenskoj istoriografiji predstavljena je u skraćenoj (cenzurisanoj) verziji, koja je isključivala bilo kakve okršaje između osovinskih snaga i formacija koje nisu pripadale partizanskom pokretu. U originalnim nemačkim izveštajima, s druge strane, osim većinom slabog otpora

„Trebalo je spasti ono malo zaostalog blaga i prikupiti retke ostatke, koje je opšta i sudbonosna oluja poštedela. Mi smo to u granicama mogućnosti učinili“ U Arhivu, koji je stigao sa Kolumbija univerziteta, nalazi se veći broj pisama, dokumenata, koja se odnose na interes koji je knez Pavle imao za slikarstvo. On je bio školovan istoričar umetnosti i nijedan od dokumenata se nije slučajno našao u Zbirci. Knez je svaki slobodan trenutak posvećivao izučavanju slikara kao što su bili: Ticijan, Tintoreto, Belini, Mantenja, Rubens, El Greko, Goja, Luka Kranah, Basano, Šarden, Klod Loren, Nikola Pusen… Voleći slikarstvo i, naravno, sve lepe umetnosti, knez Pavle kao da se pridržavao jednog Pusenovog