Intervju novinara Veljka Miladinovića sa episkopom slavonskim Jovanom Ćulibrkom, objavljen pod naslovom „Sto godina našeg stradanja„ u Nedeljniku 27. avgusta 2015, izazvao je brojne komentare i reakcije na raznim Internet sajtovima i u nedeljniku Pečat kao retko koji tekst koji se odnosio na noviju prošlost. Pažljivim iščitavanjem reagovanja lako je ustvrditi da nijedan od komentatora nije istoričar po struci i da su najduže komentare napisali dvojica stomatologa (Dušan Bastašić iz Banjaluke i Vladimir Umeljić iz Nemačke) i jedan psiholog (Aleksandar Aksentijević iz Velike Britanije)! I Srboljub Živanović (iz Velike Britanije), koji takođe pripada medicinskim naukama, imao je „zapažene“ video komentare dok se, kad je reč o pisanoj formi, jednom

Zagreb – Brisel od Hrvatske traži da zakonima precizno predvidi krivično gonjenje onih koji poriču fašističke zločine, prenose hrvatski mediji pozivajući se na izjavu povjerenice EU za pravosuđe Vere Jourove. Vijest je munjevito obišla region, sa akcentom na dio njene izjave da Hrvatska u svoje zakone nije precizno „kriminalizovala negiranje holokasuta“. Evropska komisija želi da se u krivičnom zakonu navede kako je negiranje holokausta i ostalih zločina fašizma kažnjivo. Nakon što je zagrebačko Opštinsko državno tužilaštvo odbacilo krivičnu prijavu protiv autora poruke „Pedere u logore“, jer je autor taj poziv objavio pod uticajem „psihologije mase, zbog čega nije imao namjeru da podstiče na nasilje i mržnju“, Državno tužilaštvo Republike Hrvatske

U Beogradu je večeras predstavljeno prvo ćirilično izdanje knjige „Magnum krimen“ autora Viktora Novaka, koja otkriva zločinačke planove Vatikana i rimokatoličkog sveštenstva nad pravoslavnim Srbima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (NDH) i sadrži dva nova do sada neobjavljena poglavlja. Akademik Vasilije Krestić, čijom su zaslugom dva ranije izostavljena poglavlja ukomponovana u novo izdanje, kaže da djelo „Magnum krimen“ ostaje u temeljima nauke izučavanja genocida koji su ustaše počinile nad Srbima u NDH. On podsjeća da je Vatikan ekskomunicirao Novaka, koji je rođen kao Hrvat rimokatolik, zbog njegovog iscrpnog rada na istini i dokumentacije koja je argumentovano pokazala da je Vatikan godinama prije zločina potpirivao ustaštvo u Hrvatskoj. „Nije čudno što je

Nakon sedam dugih decenija Srbija je dobila film o Jasenovcu. Snimanje ostvarenja koje prati stradanje svetog novomučenika Vukašina iz Klepaca, privedeno je ovih dana kraju. U velikom intervjuu Hazarderu, tvorac filma, erudita Milan Zarić, otkriva detalje vezane za ovo filmsko ostvarenje. Zaključuje da je film koji govori o jasenovačkim mučenicima samo delić poteza koji su nam kao narodu potrebni kako bismo se osvestili. “Ne mislim da će ovaj film baciti papu na kolena, ali da će malo klecati, to očekujem”, poručuje Zarić. Radnja filma prati stradanje Srba u NDH koja je, kako ističe naš sagovornik, bila država čiji su koljači u stvari samo sprovodili zakon te države. Delo nosi i

Pozivamo pravoslavne Srbe i sve ljude dobre volje, kojima je istina važnija od interesa, da Novakov Magnum crimen shvate kao knjigu bez koje se ne može, i da dođu gde god se ova knjiga predstavlja i gde god se zlo ustaštva tumači i objašnjava. U sredu, 14. oktobra, na Pokrov Majke Božje na Kolarčevom narodnom univerzitetu u Beogradu, s početkom u 19.30, biće predstavljeno novo, prvo ćirilično, i celovito izdanje studije o vezama Vatikana i ustaštva, koju je napisao Hrvat jugoslovenske orijentacije, čuveni istoričar Viktor Novak. Knjiga se pojavila u pravi čas, baš u trenucima kad Vatikan namerava da Stepinca proglasi za svog univerzalnog sveca, i nastoji da „omekša“ stav

(Iz knjige „Protiv zaborava i tabua /Jasenovac 1941 – 1991/ Vladimira Dedijera i Antuna Miletića, izdavači: I. P. Pregres Sarajevo i Udruženje za istraživanje genocida i ratnih zločina, Beograd, Sarajevo, 1991.) Koncentracioni logor Jasenovac prestao je da postoji kad su logoraši 22. aprila 1945. godine izvršili proboj. Više od 90% logoraša je poginulo u tom jurišu. U porušeni Jasenovac 2. maja 1945. godine ušle su jedinice Jugoslovenske armije. Opravdano se postavlja pitanje kako je ova fabrika smrti radila tako dugo posle oslobođenja Beograda 20. oktobra 1944. godine i pola teritorije Jugoslavije. Kad su jedinice JA ušle u Jasenovac zatekli su, pored stravičnog prizora, razrušene objekte… Dosta od toga bilo je