Ustaškom poglavniku, čiji je beg plaćen otetim srpskim i jevrejskim blagom, nije suđeno ni u odsustvu. Ozna znala gde se u Austriji nalazio zločinac. Nestalo 27 sanduka sa dragocenostima. Katolički sveštenik Krunoslav Draganović bio je ključna ličnost „pacovskih kanala“ za evakuisanje ustaša i nacista u Južnu Ameriku. Zbog basnoslovne zarade na tom poslu od hrvatske emigracije dobio je nadimak Zlatni Pop. On je rukovodio Papskim hrvatskim zavodom Svetog Jeronima, vatikanskom eksteritorijom u koju nisu imali pristup lovci na naciste. Tu je, po svedočenjima aganata američkog kontraobaveštajnog korpusa, čuvan i ustaški poglavnik Ante Pavelić, koji ne samo što do smrti nije izručen Jugoslaviji, već mu nikada nije suđeno.  – Iako je rukovodio genocidom

Mnogo toga je „isplivalo“ 1967. godine, kada je Vatikan učinio ustupak Josipu Brozu, dozvolivši da sveštenik Krunoslav Draganović, koji je bio kreator Zakona o pokrštavanju Srba u Nezavisnoj državi Hrvatskoj, bude vraćen u Jugoslaviju, navodi vršilac dužnosti direktora Muzeja žrtava genocida u Beogradu Veljko Đurić. Hrvatska nikada nije riješila problem opljačkanog zlata i drugih dragocjenosti koje su ustaše u NDH oduzele od Srba i Jevreja – upozorava vršilac dužnosti direktora Muzeja žrtava genocida u Beogradu Veljko Đurić. „Poznato je da su Srbima prije dovođenja u sabirne logore dozvoljavali da ponesu stvari do 50 kilograma težine, da su ih na ulazu u logor pretresali i oduzimali sve ono što su željeli,

Kako je počela saradnja boljševika i Pavelićevih sledbenika. Jugoslovenski komunisti u ustaškom pokretu prepoznali “revolucionarni karakter” koji se bori protiv Beograda Josif Visarionovič Staljin  Među prvim zemljama s kojima je Sovjetski Savez uspostavio diplomatske odnose bila je fašistička Italija. Rim i Moskva, iako su im ideologije bile suprotne, jedno vreme imale su istovetan cilj: uništenje evropskog poretka utvrđenog međunarodnim mirovnim ugovorima. U okviru tog cilja poklopio se zajednički interes da je neophodno rasturiti Jugoslaviju kao “veštačku versajsku tvorevinu”. Sprovodeći svoju politiku i preko Kominterne, Staljin je loše procenjivao da mu od fašizma ne preti nikakva opasnost, jer je okrenut protiv zemalja zapadne demokratije. Bio je ubeđen da će se ta