Partizani, četnici, Srbi, Jugosloveni, otimačine kroz zajmove za preporod, prevare, mito i korupcija – sve to stalo je kao zid između matice i dijaspore. Umesto da se razvijaju zajedno, na obostranu korist, brojna i darežljiva srpska dijaspora dospela je u poziciju nerazumevanja s maticom rekla je dr Slavka Drašković u svom autorskom tekstu za dnevni list Danas. Srbija bi želela da su „oni tamo“ organizovaniji i složniji, svi redom bogati, ili bar bogatiji i uticajniji nego što jesu, i da svoj novac ulažu u otadžbinu. Dijaspora traži da „mi ovde“ budemo uređena, jaka i moćna država, da se s njima radi transparentno i po pravilima… Poverenje je izgubljeno, a razjedinjenost i podele

Kako su se zajedno našli potonji General NKVD-a i četnički vojvoda, crnorukac i književnik nobelovac? Ne žaleći se i primajući hod događaja i red stvari u ljudskoj sudbini, ne tražeći od novog naraštaja više razumevanja nego što on može da ga ima, mi, iz 1914. godine, upiremo danas jedan drugom pogled u oči i sa žarom, ali i sa tom dubokom melanholijom, tražimo ono naše iz 1914. godine, što je izgledalo strašno, divno i veliko, kao međa vekova i razdoblja, a što polako nestaje i bledi kao pesma koja se više ne peva ili jezik koji se sve manje govori. Ali, između sebe, gledajući jedan drugom u zenice koje su videle čuda,

Upotrebu fašističkih pozdrava i pozive na gaženje prava manjina u Hrvatskoj kritikuje tek skromna manjina medijskih poslenika TUMAČENJE USTAŠKOG POZDRAVA ZA “USTAŠKE JUNAKE”     I sad kad su se toliki političari, sportisti i priličan deo intelektualne elite podigli na noge ne samo zato da bi poništili mnjenja poput ovog koje je objavio politički portal Objektiv, nego da prvenstveno ubede javnost u nepravdu počinjenu Šimuniću i Hrvatskoj, isprečilo se pitanje – kako to najefikasnije postići? Onda su se dosetili objašnjenja “starodavnih” korena pozdrava koji je skandiran usred hrvatske prestonice, ali je uprkos tome nad Maksimirom ostalo da visi pitanje: ko je u pravu? Šta je tu istina, a šta obmana? Nema tu naročite tajne,

Beograd – Savez jevrejskih opština Srbije reagovao saopšenjem na vest o formiranju Komisije za Staro sajmiše, istakavši da o tome nisu bili obavešteni ni konsultovani.   U saopštenju se navodi da je prethodna uprava grada, takođe, imenovala Komisiju za utvrđivanje programskih sadržaja i modela upravljanja memorijalom na Starom sajmištu, u čijem je sastavu bio zvanični predstavnik Saveza jevrejskih opština Srbije, kao i da informaciju o ukidanju, rasformiranju ili zameni te Komisije – nisu dobili. Kako se navodi, Savez jevrejskih opština Srbije, imenovanjem nove Komisije u kojoj nema zvaničnog predstavnika, prikraćen je za mogućnost da izloži svoje stavove i da se za njih zauzme. Ovim putem Savez jevrejskih opština Srbije izlaže javno svoje stavove i

O šuckorima i njihovim zločinima pisao je Ivo Andrić: Vlast je obrazovala Šuckor od nevaljalih ljudi.     Austro-Ugarska okupaciona uprava u Bosni i Hercegovini je kao najveće neprijatelje poretka smatrala Srbe iz Bosne i Hercegovine. Ćesarska vlast ih je videla kao nož u leđima invazionih trupa okrenutih ka Srbiji. Da bi invazija uspjela, trebalo je zauzdati Srbe s lijeve strane Drine. Računajući da može doći do srpske narodne revolucije u BiH,  Austro-Ugarski stratezi su od 1906. izabrali da se napad na Srbiju izvede nepovoljnim putem, preko Drine. Nakon aneksione krize, 1908. godine, počeo je rad na stvaranju šuckora (šuckorps). To su bile specijalne vojne jedinice, određene za održavanje reda

Da li su tekovine NDH konstitutivni deo današnje hrvatske nacionalne svesti ?  UVOD Poslednjih meseci su u Republici Hrvatskoj eskalirali incidenti u kojima su na meti nasilnika bili manjinski narodi i njihova prava, a pre svega pripadnici srpske manjine. Zajednički imenitelj tih incidenata je javna i masovna demonstracija ustaških pozdrava i, uopšte, simbola režima Nezavisne države Hrvatske (NDH). Neki od tih događaja su u međunarodnoj javnosti ali i u Hrvatskoj podstakli rasprave o njihovim uzrocima i posledicama. Indikativno je da je pri tom veliki broj građana ali i istaknutih ličnosti u Hrvatskoj branio ustašku ikonografiju služeći se najrazličitijim argumentima, od pozivanja na pravo “većine” (u slučaju sakaćenja upotrebe jezika narodnih

BEOGRAD, 4. MARTA /SRNA/ – Srpski istoričar Veljko Đurić Mišina izjavio je da se veličina jednog naroda ogleda u odnosu prema mrtvim precima, te ocijenio da su Srbi u tom pogledu podbacili, jer ne samo da ne znaju tačan broj stradalih u Balkanskim i Prvom svjetskom ratu, nego ni koliko ih je manje nakon NATO agresije nad Srbijom 1999. godine. Đurić, koji je direktor Muzeja žrtava genocida, rekao je Srni da, ipak, očekuje da će kompletiranje jedinstvene baze podataka o žrtvama koje je podnio srpski narod u 20. vijeku “donekle popraviti stvari”.  On je podsjetio da je inicijativu za formiranje jedinstvene baze podataka Muzej žrtava genocida pokrenuo u decembru, da su ga prihvatile