Ovo je tekst referata pripremljen za okrugli sto „Šesta međunarodna konferencija o Jasenovcu“ čije je početak planiran za 19. maj 2014. godine. Nisam putovao jer sam procenio da u danima nacionalne tragedije treba i taj skup odložiti. Ako je 1900. godine na kongresu u Zagrebu Rimokatolička crkva programirala da na teritorijama Balkana gde su izmešani pripadnici istočnog i zapadnog dela hrišćanstva, da do kraja 20. veka svi katolici postanu Hrvati a svi Hrvati katolici, onda je to i ostvareno! Deo tog programa ostvarila je i ustaška organizacija u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj 1941-1945. godine kroz plan koji je 31. maja na skupu u selu pored Gospića objasnio Mile Budak: jednu trećinu pobiti, drugu

Nema, dakle, u srpskoj kulturi prostora za odanost srpskoj istoriji, uprkos toj istoriji Veština zaboravljanja nije samo nešto što omogućava život, premda je baš to u velikom stepenu, nego je – možda i u isti mah – i neprocenjiva priprema za smrt, samo iskušavanje smrti. Ona pripada mreži koju tka svaka kultura. Prirodu kulture kojoj pripadamo strukturu, svesti koju nam ta kultura osnažuje i čini delotvornom, određuje – ne manje od onog što smo upamtili – i ono što smo zaboravili. U godinama koje su se neprimetno, ali bolno primakle posle velike predstave ispunjene nasiljem, ubistvima, pokličima narodnih prvaka, plamtećim ludilom evropskih naroda i bakljama sijajućih varoši i gradova, posle

Buduća pokoljenja moraju znati šta se u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj /NDH/ desilo Srbima, Jevrejima i Romima, a danas je potrebno posvetiti pažnju najnovijoj pojavi fašizma u nekim evropskim zemljama, izjavio je šef Predstavništva Republike Srpske u Izraelu Arie Livne.  Livne je, otvarajući u Banjaluci Šestu međunarodnu konferenciju o Jasenovcu, rekao da je ona još jedan pokušaj da se mladima prenese kakvo je zlo učinjeno Srbima, Jevrejima i Romima u ovom logoru i da se to nikad ne zaboravi. On je ukazao na dužnost sprečavanja najnovije pojave fašizma u nekim evropskim zemljama. “Sve naše misli i osjećanja posvećene su srpskom narodu koji strada od poplava i uvjereni smo da će i ova katastrofa proći”, rekao je Livne. Vladimir Lukić, predsjednik

Logorašima su rezali kožu, a onda su te rane posipali solju, mučili ih glađu i žeđu, izlagali niskoj temperaturi i teškim fizičkim radovima – navodi ruski akademik i istoričar Jelena Guskova Ruski akademik i istoričar Jelena Guskova ocjenjuje da ustaški logor Jasenovac, po mučenjima i ubistvima, nije imao premca među koncentracionim logorima u Drugom svjetskom ratu. “Ljudi su ubijani noževima, kamama, sjekirama, čekićima, drvenim maljevima, metalnim šipkama, motikama, kočevima, kaiševima, vješanjem, spaljivanjem mrtvih u specijalnim pećima, a živih u gasnim komorama” – napominje Guskova u intervjuu Srni. One koji su izgubili svijest i koji su bili izranjavani – gazili su nogama, gušili i davili u Uni i Savi. Logorašima su

Šef Odjeljenja za centralnu Evropu Međunarodne škole “Jad Vašem” u Izraelu Hava Baruh izjavila je da se u zapadnom svijetu veoma malo zna o stradanju na stratištu Donja Gradina i logoru Jasenovac tokom Drugog svjetskog rata. Baruhova je danas u Kozarskoj Dubici održala predavanje za profesore istorije i srpskog jezika u srednjim školama, na kojem je predstavljen interdisciplinarni pristup učenju o holokaustu i čuvanju sjećanja na žrtve. Predavanje je održano u okviru dvodnevnog seminara o temi “Pedagoški pristup izučavanju holokausta u srednjim školama u Republici Srpskoj”, koji organizuje Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske. Baruhova je istakla da interdisciplinarni pristup izučavanja holokausta ujedinjuje komemoraciju, kolektivno sjećanje, osjećanja, istorijski pristup, umjetnost

Sestra mi je s nepune dve godine umrla od gladi. Četvoroške je puzila preko logora i govorila “Mama kuva, mama kuva”. Jednog jutra je umrla, dva brata, tek nešto stariji, sedela su pored nje i milovala joj kosu i govorili “naša seja je umrla”. Kad su naišli grobari, uzeli su sestru i za nogu je bacili na mrtve. Majka je gledala dok kola nisu zamakla, i onda je pala od slabosti, jedna je od potresnih priča jasenovačkih žrtava. U koloni s vijencima bila je i bivša logorašica Jelena Radojčić, rođena Buhač, rodom iz Jablanca, srpskog sela na hrvatskoj obali Save, nizvodno od Jasenovca. – Trebali smo da budemo pogubljeni, ali su došli

Direktor beogradskog Instituta za istraživanje srpskih stradanja, Milivoje Ivanišević, upozorava da se decenijama pokušava zataškati genocid u Nezavisnoj Državi Hrvatsko i Jasenovcu, te da je najčešća primjedba – da nisu poznata sva imena pobijenih. Ivanišević tvrdi je tihi poslijeratni bojkot hrvatskog, muslimanskog, a dijelom i jugoslovenskog državnog rukovodstva decenijama bio prisutan u svim, pogotovo međunarodnim zbivanjima u vezi sa jasenovačkim logorom. Milioni ljudi su ubijeni u brojnim koncentracionim logorima širom Evrope. Od koga su traženi spiskovi za Aušvic i desetine drugih koncentracionih logora? Ta suluda ideja nije prisutna u Evropi, već samo na prostorima bivše NDH kod potomaka bivših gospodara jasenovačkog logora, upozorava Ivanišević u intervjuu Srni. On kao primjer

Najvažnije je da kažemo da smo kao narod u NDH bili osuđeni na istrebljenje i da smo preživjeli samo zahvaljujući oružanom otporu tom genocidu koji je odnio ogromne žrtve, poručuje predsjednik Upravnog odbora Srpskog nacionalnog društva /SND/ “Prebilovci” Milenko Jahura. Postoji samo jedan zvaničan akt o broju ubijenih u Jasenovcu, a to su podaci Komisije za utvrđivanje ratnih zločina SR Hrvatske iz 1946. u kome se navodi 600.000 žrtava – sve drugo su proizvoljni podaci, ističe predsjednik Upravnog odbora Srpskog nacionalnog društva /SND/ “Prebilovci” Milenko Jahura. “Do sada je utvrđeno nešto više od 83.000 imena stradalih, što je daleko ispod stvarnog broja žrtava. Ako se ne otkrije ustaška evidencija žrtava

In 1942, in the village of Vojnic, Croatia where my father was born, 99 Serbians were locked inside their church and burned to the ground by Nazi Croatians and their Catholic priests—17 of those victims were my relatives. An Open Letter April 21, 2014 His Holiness Pope Francis Apostolic Palace Vatican City 00120 Your Holiness: As a double victim of Balkan genocide, I write this Open Letter to appeal to your humanitarian nature exhibited in recent public appearances. In 1941, in the village of Vojnic , Croatia where my father was born, 99 Serbians were locked inside their church and burned to the ground by Nazi Croatians and their Catholic priests—17 of