Svečana sala Kolarčevog univerziteta je bila mala da primi sve zainteresovane za svečanu akademiju povodom izlaska iz štampe prvog celovitog, necenzurisanog izdanja čuvene knjige akademika Viktora Novaka, Magnum crimen. Redakcija Srbin.info je tim povodom iskoristila priliku da od poznatih javnih ličnosti, koji su bili gosti ove svečene akademije, dobije mišljenje na pitanje: Da li je moguće biti Srbin u 21. vek bez sećanja na zločine koje su nad srpskim narodom učinjeni u 20. veku? Evo, koje smo odogovore dobili, na to pitanje: Dragoslav Bokan – srpski režiser, književnik, kolumnista i publicista Najvažnije od svega kome postaviti to pitanje. Smanjuje se broj onih kojima se može postaviti to pitanje, a da oni

Poštovani gospodine prof. dr Đurić Mišina, Povodom Vašeg autorskog teksta, objavljenog u “Večernjim novinama“ 19.08.2015. u kojem ste vidno revoltirani zbog moje inicijative za formiranjem Muzeja genocida nad srpskim narodom, pokušali da uvjerite javnost da je dug put do memorijala, a moju pokretačku inicijativu omalovažite i prikažete  kao ličnu promociju bogatog Srbina iz dijaspore, obraćam Vam se ovim otvorenim pismom, pod motom: „Prvo ispeci pa onda reci“, – sledećim argumentima: Vašim početnim pasusom u tekstu navodite da je malo poznato da u Beogradu već dvije decenije postoji Muzej žrtava genocida, a koji se bavi prikupljanjem, obradom i prezentacijom muzejskog, arhivskog i drugih vrsta materijala koji čine jednu muzejsku ustanovu, i

Dana 9. oktobra 2015. godine u velikoj sali zgrade SPKD “PROSVJETA“ u Tesliću održano je predavanje na temu „Stradanje Srba u Drugom svjetskom ratu – kultura sjećanja“. Predavanje je, po blagoslovu Preosvećenog Vladike zvorničko-tuzlanskog Gospodina G. Hrizostoma, održala gospođa Mira Jovanović, doktorant Univerziteta u Cirihu i dugogodišnji saradnik međunarodnih organizacija koje se bave pitanjem holokausta. Nakon uopštenog izlaganja o kulturi sjećanja kao preduslovu kulturi pamćenja koje je gospođa Jovanović preporučila, pažnja prisutnih je usmjerena na stradanje Srba teslićkog kraja. Malobrojni preživjeli svjedoci ustaškog zločina u kući Nikole Dolića u Vlajićima, budući prisutni u publici, živo su posvjedočili strašne i mučne trenutke koje su doživjeli o Jovandanu 1943. godine. Ovim predavanjem

  Intervju novinara Veljka Miladinovića sa episkopom slavonskim Jovanom Ćulibrkom, objavljen pod naslovom „Sto godina našeg stradanja„ u Nedeljniku 27. avgusta 2015, izazvao je brojne komentare i reakcije na raznim Internet sajtovima i u nedeljniku Pečat kao retko koji tekst koji se odnosio na noviju prošlost. Pažljivim iščitavanjem reagovanja lako je ustvrditi da nijedan od komentatora nije istoričar po struci i da su najduže komentare napisali dvojica stomatologa (Dušan Bastašić iz Banjaluke i Vladimir Umeljić iz Nemačke) i jedan psiholog (Aleksandar Aksentijević iz Velike Britanije)! I Srboljub Živanović (iz Velike Britanije), koji takođe pripada medicinskim naukama, imao je „zapažene“ video komentare dok se, kad je reč o pisanoj formi, jednom

Zagreb – Brisel od Hrvatske traži da zakonima precizno predvidi krivično gonjenje onih koji poriču fašističke zločine, prenose hrvatski mediji pozivajući se na izjavu povjerenice EU za pravosuđe Vere Jourove. Vijest je munjevito obišla region, sa akcentom na dio njene izjave da Hrvatska u svoje zakone nije precizno „kriminalizovala negiranje holokasuta“. Evropska komisija želi da se u krivičnom zakonu navede kako je negiranje holokausta i ostalih zločina fašizma kažnjivo. Nakon što je zagrebačko Opštinsko državno tužilaštvo odbacilo krivičnu prijavu protiv autora poruke „Pedere u logore“, jer je autor taj poziv objavio pod uticajem „psihologije mase, zbog čega nije imao namjeru da podstiče na nasilje i mržnju“, Državno tužilaštvo Republike Hrvatske

U Beogradu je večeras predstavljeno prvo ćirilično izdanje knjige „Magnum krimen“ autora Viktora Novaka, koja otkriva zločinačke planove Vatikana i rimokatoličkog sveštenstva nad pravoslavnim Srbima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (NDH) i sadrži dva nova do sada neobjavljena poglavlja. Akademik Vasilije Krestić, čijom su zaslugom dva ranije izostavljena poglavlja ukomponovana u novo izdanje, kaže da djelo „Magnum krimen“ ostaje u temeljima nauke izučavanja genocida koji su ustaše počinile nad Srbima u NDH. On podsjeća da je Vatikan ekskomunicirao Novaka, koji je rođen kao Hrvat rimokatolik, zbog njegovog iscrpnog rada na istini i dokumentacije koja je argumentovano pokazala da je Vatikan godinama prije zločina potpirivao ustaštvo u Hrvatskoj. „Nije čudno što je

Nakon sedam dugih decenija Srbija je dobila film o Jasenovcu. Snimanje ostvarenja koje prati stradanje svetog novomučenika Vukašina iz Klepaca, privedeno je ovih dana kraju. U velikom intervjuu Hazarderu, tvorac filma, erudita Milan Zarić, otkriva detalje vezane za ovo filmsko ostvarenje. Zaključuje da je film koji govori o jasenovačkim mučenicima samo delić poteza koji su nam kao narodu potrebni kako bismo se osvestili. “Ne mislim da će ovaj film baciti papu na kolena, ali da će malo klecati, to očekujem”, poručuje Zarić. Radnja filma prati stradanje Srba u NDH koja je, kako ističe naš sagovornik, bila država čiji su koljači u stvari samo sprovodili zakon te države. Delo nosi i

Pozivamo pravoslavne Srbe i sve ljude dobre volje, kojima je istina važnija od interesa, da Novakov Magnum crimen shvate kao knjigu bez koje se ne može, i da dođu gde god se ova knjiga predstavlja i gde god se zlo ustaštva tumači i objašnjava. U sredu, 14. oktobra, na Pokrov Majke Božje na Kolarčevom narodnom univerzitetu u Beogradu, s početkom u 19.30, biće predstavljeno novo, prvo ćirilično, i celovito izdanje studije o vezama Vatikana i ustaštva, koju je napisao Hrvat jugoslovenske orijentacije, čuveni istoričar Viktor Novak. Knjiga se pojavila u pravi čas, baš u trenucima kad Vatikan namerava da Stepinca proglasi za svog univerzalnog sveca, i nastoji da „omekša“ stav

(Iz knjige „Protiv zaborava i tabua /Jasenovac 1941 – 1991/ Vladimira Dedijera i Antuna Miletića, izdavači: I. P. Pregres Sarajevo i Udruženje za istraživanje genocida i ratnih zločina, Beograd, Sarajevo, 1991.) Koncentracioni logor Jasenovac prestao je da postoji kad su logoraši 22. aprila 1945. godine izvršili proboj. Više od 90% logoraša je poginulo u tom jurišu. U porušeni Jasenovac 2. maja 1945. godine ušle su jedinice Jugoslovenske armije. Opravdano se postavlja pitanje kako je ova fabrika smrti radila tako dugo posle oslobođenja Beograda 20. oktobra 1944. godine i pola teritorije Jugoslavije. Kad su jedinice JA ušle u Jasenovac zatekli su, pored stravičnog prizora, razrušene objekte… Dosta od toga bilo je

Moskovska Patrijaršija najavila je prekid kontakata sa Prezviterijanskom crkvom Škotske i Ujedinjenom protestantskom crkvom Francuske, koje su odlučile da rukopolažu homoseksualce i da blagosiljaju istopolne “brakove”. Taj korak predstavlja samo još jednu potvrdu degenerizacije bivših hrišćanskih konfesija i denominacija na Zapadu. A šta je sa katoličanstvom, čija glava – papa Francisko – danas upućuje nežne gestove prema “pravoslavnoj braći”, predlažući čak i da se istog dana zajednički proslavlja Vaskrsenje Hristovo? O opasnostima isuviše bliskog zbližavanja RPC (a time i sve Rusije) sa Vatikanom govori nam docent MGIMO na katedri za istoriju i politiku zemalja Evrope i Amerike, filozof i stručnjak za religiju, Olga Četverikova. Današnji jaz sa protestantima svakako nije

U Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“ u Banjaluci sinoć je otvorena izložba „Anatomija zaborava“, na kojoj je predstavljena muzejska građa posvećena stradanju civila na prostoru takozvane Nezavisne Države Hrvatske. Autori ove izložbe, koju su organizovali Jevrejski kulturni centar i Narodna i univerzitetska biblioteka Republike Srpske, su Vanja Šmulja, Spomenka Kuzmanović i Ljubica Milekić. Izložba je nastala na osnovu građe Muzeja žrtava genocida iz Beograda, Muzeja revolucije na Mrakovici, Muzeja „Kozara“ iz Prijedora, Muzeja i Arhiva Republike Srpske, Srpskog nacionalnog društva Prebilovci iz Beograda, Udruženja potomaka i poštovalaca žrtava logora smrti NDH Gospić-Jadovno-Pag, banjalučkog gradskog Udruženja bivših logoraša Drugog svjetskog rata i Narodne biblioteke Srbije. Šmulja je rekla da je ova