U hramu u Srpskoj Tišini, kod Šamca, danas je služena liturgija, nakon čega je kod zajedničkog spomenika služen parastos za borce poginule u posljednjem otadžbinskom i Drugom svjetskom ratu, te položeni vijenci i cvijeće. U otadžbinskom ratu u ovom mjestu poginulo je 10 boraca i troje civila. U Drugom svjetskom ratu poginulo je 128 mještana Srpske Tišine, od kojih su 1. decembra 1944. godine ustaše iz NDH svirepo ubile 59 Srba, među kojima i desetoro djece. “Apelujem na sve da ne zaboravljaju istoriju, da osudimo zlo koje je neko bio spreman da učini. Ne želimo nikom zlo, a treba da njegujemo svoju kulturu i tradiciju”, rekao je načelnik opštine Šamac

Piše: Dragiša Vulin Zašto se Hrvati tako grčevito protive Velikoj Srbiji? Šta je to što smeta Hrvatskoj u Šešeljovoj (srpskoj) ideologiji? Odgovor je prost, ne žele da izgube ono što su okupirali i dobili, a nije nikada bilo njihovo. Puštanjem na slobodu Vojislava Šešelja, Hrvatska se zabrinula nekakvom reinkarnacijom tkz. velikosrpskog sna o Velikoj Srbiji, kako to Šešelj kaže do Karlovca i Karlobaga. Ono što posebno iritira je politički istup hrvatskih zvaničnika, o nekom vraćanju u ratne 90-te i zapaljiva nacionalistička retorika, koja je usmjerena prema Srbima, Srbiji i  Šešelju. Hrvatska je uspjela u EU, da nametne rezoluciju o Šešelju, koja vjerovatno nije kreirana u Hrvatskoj, već u Njemačkoj, a

U Memorijalnom centru“Stara voda“ u naselju Pukiš, na razmeđi opština Brčko, Čelić i Lopare, u ponedjeljak 24. novembra 2014. godine služen je molitveni pomen za 104 nevine srpske žrtve iz sela Mirosavaca u opštini Lopare koje su 27. novembra 1941. godine na zvjerski način likvidirale muslimanske ustaše iz susjednih Čelića i Koraja. Među uklesanim imenima žrtava je 64-oro Jovanovića, a 68-godišnji Radivoje, danas najstariji potomak ove porodice pamti i prenosi, kako kaže, naučeno iz bakine priče. „Pokupili su ih 26. novembra pod izgovorom da ih sa ratnog područja vode na sigurno. Prenoćili su u Čeliću, a sutradan poklani na „Staroj vodi“. Jedan od zarobljenih, tada dječak, uspio je pobjeći, a umro

Na mjesnom groblju u Ravnicama kod Novog Grada juče je služen parastos i prislužene su svijeće za 168 mještana ovog srpskog sela koje su ustaše ubile 25. novembra 1943. godine. Parastos je služio pravoslavni sveštenik Nebojša Nježić, a potom su delegacije opštinske Boračke organizacije i Mjesnog odbora SUBNOR-a položile vijence kod spomen-obilježja žrtvama fašističkog terora i spomen-obilježja poginulim u proteklom odbrambeno-otadžbinskom ratu. Predsjednik odbora SUBNOR-a Ljubiša Pauković rekao je da su 25. novembra 1943. godine ustaše pobile 168 civila – žena, djece i staraca. “Ovaj zločin počinila je ustaška kaznena ekspedicija čiji je krvavi pir zaustavio mrak. Pobili su sve što su našli živo – klali su, a neke su

Režiser Emir Kusturica ocijenio je da bošnjački intelektualci uporno nastoje da djecu boraca protiv nacista „reformišu“ u fašiste, a da genocid u Andrićgradu vide samo oni čiji su se djedovi borili na strani nacista u redovima ustaša i Handžar-divizije. „Najglasniji borac protiv prosvjetne i kulturne funkcije Andrićgrada je moralno insuficijantni Sidran /tako ga naziva jedan sarajevski hegelijanac/, koji ne dokumentuje genocid o kome tako često govori nego ga ističe kao opšte mjesto, maše njime i srozava ga kao i vlastiti život“, napisao je Kusturica u autorskom tekstu objavljenom u beogradskoj „Politici“. Navodeći kako je „ovaj duhovni beskućnik“ sugerisao da se Republika Srpska ogradi kao Aušvic i da se Andrićgrad pretvori

Ne moramo propagirati bratstvo i jedinstvo, simbole Francuske revolucije, ne moramo se pretjerano ni voljeti, ali moramo surađivati –to je uslov našeg opstanka. Imamo materijalnu, historijsku i intelektualnu odgovornost da opravdavamo naše bivanje na ovom tlu, da opravdavamo historijski hod po ovoj zemlji i da živimo evanđelje, ističe Danilo Ljubotina, arhimandrit rođen u Peroju, koji se nakon deset godina izbivanja vratio vjerno služiti svojoj crkvenoj zajednici u Hrvatskoj Na istarsko se tlo davnoga 26. jula 1657. iskrcalo 13 porodica, predvođenih sveštenikom Mihajlom Ljubotinom; 77 pravoslavnih duša barkama je doplovilo iz Crne Gore i nastanilo se u opustošenom Peroju. I četiri vijeka poslije, tamošnja zajednica čuva svoje ime i porijeklo, a

Epilog incidenta na utakmici Srbija-Albanija je očekivan. Srpska reprezentacija je nagrađena, pa kažnjena. Ispada da su strane podjednako odgovorne. Šiptarski političari, igrači, ambasador i javnost učestvovali su u organizaciji i zloupotrebi incidenta na Partizanovom stadionu. Šiptarski premijer i njegov brat pokazali su se kakvi zaista jesu – kao aktivni šovinisti. Srpski igrači trebalo je valjda da pobegnu kada su ih albanski aktivisti preobučeni u reprezentativce napali na stadionu. Srpska policija nije bila u stanju da zaustavi letilicu koja je mogla da ubije šefa države, ali je valjda trebalo da uspešno spreči sukob koji nije prerastao pojedinačne incidente. Kao i obično, u istoriji šiptarske borbe za državu, prvo su napali Škije

Stanovnike nekadašnje Partizanske Drežnice najviše ljuti što su im državne institucije otele dobar dio društvene imovine Drežnica, srpsko naselje u masivu Male Kapele, na tromeđi Like, Gorskog Kotara i Hrvatskog Primorja, samo je jedno u nizu krajeva koji će za dvadesetak godina opustiti i ostati bez domicilnog stanovništva, usprkos brojnim resursima i prednostima koje ima u odnosu na druge hrvatske krajeve. Bogata je šumom, kamenom, čista je zemlja za proizvodnju prirodne i ekološke hrane, čist je zrak. Blizu je Bjelolasica što je šansa za seoski turizam, naravno, da se HOC-u nije dogodilo sve ono, od požara pa nadalje, a sada i stečaj. Blizu su Begovo Razdolje i Samarske stijene… Promijenjeno

Beograd – U subotu će se u KC Reks pdržati seminar o razumevanju i praktikovanju antifašizma, kroz razmatranje procesa denacifikacije u posleratnoj Nemačkoj. Na seminaru će izlagati istoričari i aktivisti koji se bave ovim temama, radeći na razvijanju svesti o istoriji antifašizma kao i samog procesa denacifikacije, njegovog sprovođenja i ishoda, posebno u cilju sprečavanja relativizacije naučno utvrđenih izvora nastanka, razvitka i prakse kako istorijske tako i aktuelnih fašistoidnih i fašističkih ideologija. “Zvanična priča o “uskrsnuću” Nemačke posle potpunog poraza u Drugom svetskom ratu kaže da su šok izgubljenog rata, totalno razaranje čak i vlastite zemlje, gnusni zločini nacista – koji su naknadno samovoljno odvojeni od nemačkog naroda – zemlju

Njeni članovi biće predstavnici Vlade Srbije, glavnog grada, Srpske pravoslavne crkve, SANU, Muzeja Nikole Tesle… FORMALNU odluku o prenosu posmrtnih ostataka Nikole Tesle iz Muzeja u portu Hrama Svetog Save doneće Skupština grada Beograda. Konačno mišljenje o preseljenju urne sa njegovom pepelom, međutim, daće komisija koja bi trebalo da bude formirana do kraja godine. Njeni članovi biće predstavnici Vlade Srbije, glavnog grada, Srpske pravoslavne crkve, SANU, Muzeja Nikole Tesle… Glavni zadatak ovog tela biće da još jednom odmeri težinu svih argumenata za i protiv prenosa pepela velikog naučnika. Komisija bi trebalo i da formuliše zvanični predlog i prosledi ga odbornicima na usvajanje. Paralelno sa tim, biće sprovedena procedura prikupljanja urbanističke

U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice u Malom Palančištu kod Prijedora danas je služena Sveta liturgija i parastos za Srbe ovog kraja koje su prije 72 godine ubile ustaše. Jerej Vladislav Vučanović rekao je da je na ovaj način obilježena 72 godine od pokolja u selima Veliko i Malo Palančište i okolini gdje su ustaše za samo jednu noć zvjerski ubile 464 mještanina. “Ovaj zločin je izuzetno monstruozan i jedan od najvećih u Drugom svjetskom ratu i, nažalost, neopravdano predat zaboravu, imajući u vidu da je među ubijenim bilo 226 djece – od novorođenčeta do 17 godina starosti”, kaže Vučanović. On je dodao da su se ovdje okupile porodice i poštovaoci

U Palančištu kod Prijedora u nedjelju, 26. oktobra, biće obilježeno 72 godine od pokolja u ovom selu, u kome su ustaše za samo jednu noć na zvjerski način ubile 342 stanovnika srpske nacionalnosti, među kojima 226 djece. U crkvi u Malom Palančištu biće služena sveta liturgija u 9.00 časova, a parastos za nevino postradali narod u 10.00 časova. Jerej Srpske pravoslavne crkve Vladislav Vučanović pozvao je porodice i poštovaoce postradalog naroda i sve ljude dobre volje da svojim prisustvom doprinesu da se tragični događaji nikad ne zaborave. U noći između 22. i 23. oktobra 1942. godine, grupa ustaša, pripadnika Druge ustaške satnije Osme ustaške bojne, predvođena poručnikom Batinićem, izvršila je

Veliko Palančište kod Prijedora. U noći između 22/23. oktobra 1942. godine ustaše su na zvjerski način ubile 342 srpska stanovnika Velikog Palančišta, među kojima 226 djece. Zločin su izvršili pripadnici Druge ustaške satnije, Osme ustaške bojne predvođena poručnikom Batinićem.    Vezane vijesti: Ustaški pokolj u Velikom Palančištu oktobra 1942.god. Dara Banović SJEĆANJE KAO ZADATAK Metak nije ispaljen. Sve su radili kama, nož i tupa sredstva poput palije  

BEOGRAD/KRAGUJEVAC, 21. OKTOBRA /SRNA/ – U kragujevačkim Šumaricama danas je održana tradicionalna antiratna manifestacija Veliki školski čas u znak sjećanja na strijeljanje đaka, profesora i građana Kragujevca u Drugom svjetskom ratu. Predsjednik Srbije Tomislav Nikolić rekao je da mu je drago što odavanju pomena prisustvuje veliki broj djece koja su došla da saznaju istinu i tešku prošlost. “Koliko god godina da prođe od streljanja, svaki put kada je Veliki školski čas kao da se tog časa tragedija dešava”, rekao je Nikolić novinarima poslije muzičko scenskog prikaza u Šumaricama. Na Velikom školskom času, beogradski i kragujevački glumci izveli su muzičko-scenski program sačinjen od dijelova iz više od 30 poema i drama

KRAGUJEVAC, 21. OKTOBRA /SRNA/ – U Kragujevcu će danas biti održan “Veliki školski čas” u znak sjećanja na nekoliko hiljada đaka u profesora koje su njemačke okupacione snage strijeljale za odmazdu 20. i 21. oktobra 1941. godine. “Veliki školski čas” svake godine bude održan kraj spomenika strijeljanim đacima i profesorima gimnazije. Pjesnikinja Desanka Maksimović stradanju kragujavačkih đaka i profesora posvetila je poemu “Krvava bajka” koja počinje stihovima: “Bilo je to u nekoj zemlji seljaka na brdovitom Balkanu, umrla je mučeničkom smrću četa đaka u jednom danu”. Uoči Velikog školskog časa, tradicionalno, u Prvoj kragujevačkoj gimnaziji održava se komemorativna akademija. Njemačke okupacione snage su 20. i 21. oktobra 1941. godine u