Broj javnih ličnosti u Hrvatskoj koje negiraju genocid ustaša nad Srbima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj /NDH/ ubrzano raste, pa tako “splitski istoričar” Stjepan Lozo tvrdi da su, zapravo, Srbi izvršili genocid nad Hrvatima u NDH. Lozo u svojoj knjizi, o kojoj piše tiražna “Slobodna Dalmacija”, navodi da su Srbi prvi napali Hrvate 1941. godine. On tvrdi da “ustaše do ljeta 1941. i `srpske pobune` nisu činile nikakve posebne zločine prema Srbima”, već da su sprovodile “narodnu samoodbranu od velikosrpskog genocida”. Lozo kao vrlinu NDH navodi da je afirmisala “hrvatsku naciju kao zajednicu ravnopravnih katolika, muslimana i pravoslavaca”, kao i pristup “odbrani hrvatske granice na Drini”. “I jedno i drugo je

Apstrakt: Najveći jasenovački logor nosio je naziv logor 3 Ciglana. Ime je dobio po postojećoj fabrici za izradu cigle i crepova. Sama ciglana, osim što je proizvodila pomenute proizvode, u jednom periodu logora se navodi i kao stratište. U pojedinim izjavama logoraša, kao i kasnijim memoarskim djelima, ova fabrika se pominje i kao mjesto gdje su ustaše vršile kremiranje ubijenih logoraša, pa čak i kao mjesto gdje su žrtve žive spaljivane. Autor je odlučio da u ovom radu analizira postojeće izvore kao i memoaristiku i literaturu u kojoj se spominje kremiranje tijela kao i spaljivanje živih ljudi. Iako preživjeli logoraši spominju i gradnju krematorijuma u selu Donja Gradina, zbog činjenice da

Kardinal Alojzije Stepinac bio je duhovni vođa eliminacije srpskog naroda u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, koja je bila najmračnija varijanta nacizma, rekao je Srni autor knjige “Pokušaj kanonizacije Alojzija Stepinca” Momčilo Diklić. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 6. juna 2016. godine. Diklić, koji je je u sredu govorio na skupu u Beogradu posvećenom stradanju Srba na prostoru Hrvatske tokom prošlog veka, naveo je da postoje brojni dokazi o ulozi Stepinca u NDH, od kojih su neki dokumenti u Italiji i Engleskoj. On je upitao da li pokušaj kanonizacije takvog čoveka kao što je Stepinac treba Hrvatima, ali i Vatikanu i ocenio da se u Hrvatskoj

Nije prošlo ni nedelju dana otkada je HRT promovisao film u kome se negira genocid u Jasenovcu, a kustos ovog Spomen-područja, Andriana Benčić je izjednačila žrtve logora sa ustašama koje su partizani ubili 1945. u Blajburgu. Navela je u stručnom časopisu “Polemos” da je “konfliktno ratno nasleđe Jasenovca bazirano na politici selektivnog sećanja jugoslovenskog režima, koja je isticala Jasenovac, a prećutkivala masovne zločine poput Blajburga i Križnog puta”, što je za rezultat imalo “manipulaciju brojem žrtava Jasenovca”. “To je deo ‘ratova sećanja – na jugoistoku Evrope koji traju od Drugog svetskog rata”, navela je Benčićeva i objasnila da je uz takav pristup “potpuno izostavljen spomen na civilne žrtve međuetničkog nasilja,

Vizuelizacija stradanja u Jasenovcu je neophodna, jer većina ljudi ima fotografsko pamćenje. Važno da se snimaju filmovi na osnovu svedočenja preživelih, da se objavljuju tekstovi i fotografije, zato što jedan snimak ili sekvenca filma može da zameni 10.000 reči, navodi u ekskluzivnom razgovoru za „Politiku” svetski priznati ekspert za Aušvic. Ponosan sam i srećan, sada sam još više uveren da je nagrada 63. Međunarodnog sajma knjiga u Beogradu, dodeljena mojoj knjizi „Jasenovac – Aušvic Balkana. Ustaška imperija okrutnosti”, za poseban doprinos u nauci, u stvari priznanje Međunarodnoj grupi istoričara GH7, mojim kolegama iz sedam zemalja. To je priznanje našim naporima i nastojanjima, borbi, našoj misiji da očuvamo istorijske činjenice o

Po završetku Drugog svjetskog rata, pobjedom antifašističke koalicije, na mjestima masovnih zločina genocida, u koncentracionim logorima sačuvani su autentični objekti i dokumenti i osnovani memorijalni muzeji i spomen područja (Aušvic, Dahau, Treblinka, Mauthauzen i dr) i to ne samo u zemljama antifašističke koalicije, već i u zemljama agresorima u Drugom svjetskom ratu. Ove značajne muzejske institucije, cijenjene i posjećene, svojom tematikom i originalnom građom, ne samo da podsjećaju i upozoravaju, nego i objašnjavaju uzroke i posljedice genocida totalitarističkih režima. Zahvaljujući kroatocentričnoj politici bivšeg komunističkog režima, na teritoriji bivše SR Hrvatske poslije Drugog svjetskog rata uništeni su autentični objekti i lokaliteti ustaškog genocida nad srpskim narodom, pa je takva sudbina zadesila