To je priča o Diani Budisavljević i deci koju je spasla iz logora. Sve što sam radio do sada radio sam da bih se osposobio za ovaj film Tihomir Tika Stanić, jedan od najpoznatijih srpskih glumaca, u poslednje vreme i producent, počinje snimanje filma o Jasenovcu, zloglasnom logoru iz Drugog svetskog rata. Ne krije da se nada da će ostvarenje biti kruna njegove karijere, a inspiraciju je pronašao u pričama koje je tokom detinjstva slušao od preživelih logoraša. – To će biti priča o Diani Budisavljević i deci koju je spasla. Dijana je rođena i sahranjena u gradu Inzbruku. Na njenom grobu sutra ćemo s Brigitom Knežević i Jelenom Radojčić,

Da li je za Alojzija Stepinca veće zlo bio Brozov komunizam ili Pavelićev ustaški režim? Ove jeseni Vatikan će verovatno doneti konačnu odluku da li će najpoznatiji, ali i najkontroverzniji hrvatski kardinal Alojzije Stepinac biti proglašen za sveca. Kako je Alojzije Stepinac prešao put od srpskog vojnika, koji je bio na Solunskom frontu, do čoveka koji je bio oduševljen stvaranjem Nezavisne države Hrvatske, da li je digao glas protiv zločina u logoru Jasenovac, da li je ustao protiv Ante Pavelića onako kako će kasnije ustati protiv Tita? Da li je on samo bio verni sluga svog pape Pija 12, koga su neki zapadni autori zvali Hitlerov papa? Da li je

Muk. Tišina nas je dočekala na plavnoj jasenovačkoj poljani, toliko ozbiljna i teška, da smo u trenutku zaboravili i celonoćno putovanje autobusom, i kišu, i kontrolu pri prelasku hrvatske granice; zaboravili smo i koliko je bilo potrebno truda da se organizuje jedno ovakvo putovanje, za mnoge koji nisu imali (ne)sreću da potiču baš iz tih krajeva, zapravo putovanje u nepoznato – u stradalnu Eparhiju Slavonsku. Ako bi se čovek i našao na nekom od geografskih polova Zemlje, onih koji definišu njenu osu i obrtanje i predstavljaju najvažnije njene tačke, on to uopšte ne bi mogao spoznati samo svojim čulima bez nekih pomoćnih aparata. Dva naša „pola“, dve ključne tačke koje

Srpska pravoslavna crkva sutra će molitveno proslaviti Sabor svetih novomučenika jasenovačkih. Više od sedam stotina hiljada ljudi stradalo je od ustaške ruke za vrijeme Drugog svjetskog rata u logorima u Jasenovcu, Donjoj Gradini i Glini. Zajedno sa ovim mučenicima Srpska pravoslavna crkva proslavlja i mnoge druge mučenike postradale u jamama i drugim mjestima samo Bogu poznatim. Sveti Arhijerejski Sabor odredio je 13. septembar kao fiksni datum proslave Novomučenika jasenovačkih. Izvor: Vezane vijesti: Jasenovac SVETI SRPSKI NOVOMUČENICI JASENOVAČKI MOLITE BOGA ZA NAS Proslavljeni Novomučenici jasenovački Večan Spomen Svetim Mučenicima Jasenovačkim (Beseda)  

Rimokatolička „crkva“ neprekidno pokušava da opovrgne postojanje rimokatoličkog hrvatskog genocida protiv Srba, Jevreja i Roma u toku II svetskog rata. Na sednici Međunarodne komisije za istinu o Jasenovcu (u kojoj nema predstavnika ni Hrvata ni Srba) koja je održana u Njujorku pod predsedništvom američkog profesora Bernarda Klajna, sudsko medicinski stručnjaci iz SAD su izjavili da poseduju dokumenta koja govore da je preko 1400 rimokatoličkih sveštenika, časnih sestara i katoličkih aktivista u Nezavisnoj državi Hrvatskoj lično klalo, ubijalo, pljačkalo, mučilo, silovalo devojčice, devojke i žene, nasilno pokrštavalo pravoslavne Srbe, Jevreje i Rome. Nasilno su vađena nerođena deca iz utroba trudnih majki. Italijanski vojni izveštaji govore o užasnom razbijanju dečjih glava o

U selu Sokolovići kod Rudog danas su osveštani temelji hrama posvećenog  elikomučenicima jasenovačkim, koji se nalazi na mjestu crkve koju je u 16. vijeku sagradio veliki vezir Otomanske imperije Mehmed-paša Sokolović. Hram će biti podignut na mjestu gdje je vezir, srpsko dijete po imenu Bajica, odvedeno u danku u krvi u Stambol, sagradio crkvu svojoj majci koja je ostala u pravoslavlju, a sagradio je i džamiju ocu, koji je otišao u Tursku i prešao na islam. Muslimani su pet puta obnavljali džamiju u Sokolovićima, ali nikad nije obnavljana crkva koja je srušena kada je veliki vezir Mehmed-paša ubijen u Stambolu. Jerej Vasilije Cvjetković rekao je da će do jeseni u Sokolovićima, pored “lune”,

Zašto se Srbi odriču Jasenovca i ko je uistinu kriv što je usred stratišta posađeno cvijeće u obliku slova U, sve od crveno-bijelih kockica? Kada i kako ćemo ove godine na Jadovno? Odgovore na ta i mnoga druga pitanja, poslušajte u emisiji BIG radija, emitovanoj jutros. Gost: Dušan Bastašić, predsjednik UG Jadovno 1941.   Poslušajte ili preuzmite emisiju na sljedećem linku. Flash music player. Preuzmite fajl : Jasenovac: Kućica u (kockastom) cvijeću, trava oko nje.. – INTERVJU DR. DUŠANA BASTAŠIĆA ZA BIG RADIO (audio)   Vezane vijesti: Kakav je naš odnos prema stradanju predaka – INTERVJU DR DUŠANA BASTAŠIĆA ZA BIG RADIO (audio)  Dr Bastašić o ”Jadovnu” Na Jadovnu, dan po Vidovdanu DUŠAN J. BASTAŠIĆ ZA

Samo mesec dana nakon obeležavanja proboja logoraša u Jasenovcu i poslatih poruka pokajanja iz Hrvatske, grupa istoričara iz ove zemlje pokrenula je inicijativu za istraživanje tzv. trostrukog logora na području najvećeg srpskog stratišta! Plan profesora i nastavnika istorije iz Hrvatske je da prikažu Jasenovac kao radno i privremeno sabirno polje u kojem su najveći zločini, prema njihovim rečima, bili počinjeni nakon rata, i to nad ustašama koji su radili u tom logoru! Ovim projektom sva istina o logoru Jasenovac i monstruozni zločini koji su počinjeni nad Srbima, Jevrejima i Romima žele se prikazati kao, kako su to nazvali, velikosrpski jasenovački mit! Direktor Javne ustanove Spomen-područja “Donja Gradina” Milorad Bukva naglašava

Predsjednik Asocijacije izbjegličkih i drugih udruženja Srba iz Hrvatske Milojko Budimir smatra da posađeno cvijeće u logoru Jasenovac u bojama šahovnice i u obliku ustaškog simbola, latiničnog slova U, predstavlja nastavak bolesnog i opasnog ponašanja koje veliča genocidni režim koji, nažalost, u raznim pojavnim oblicima iznova oživljava. “Moglo se i očekivati da se pojavi ovakvo `cvijeće`, jer je na prostoru logora Jasenovac već uništeno sve ono što je moglo podsjećati na to vrijeme. Sada velika zelena poljana sa `Kamenim cvijetom` na neupućene djeluje kao travnati teren za golf”, rekao je Budimir za Srnu. On je podsjetio da je ovdje do 1948. godine bila ciglarska peć – krematorijum, ali je i

Na mestu gde su bili zatvarani, mučeni i ubijani ljudi zbog toga što su bili “krive” nacionalnosti, vere ili svetonazora. Dogodio se zločin koji su počini oni čije su oznake bile slovo U i beli/crveni kvadrati. Mnoga udruženja i antifašističke grupe na Fejsbuku oštro su reagovale su nakon što se pojavila fotografija iz Jasenovca na kojoj se slavi ustaštvo – cveće u boju šahovnice i u obliku slova U. Udruženje antfašista sa Korčule upitalo je : Da li tamo neko ima motku. „Kada vidite na prostoru Spomen-područja Jasenovac da je posađeno cveće u belim i crvenim kvadratima, složeno u obliku slova U, niste sigurni jeste li budni ili u nekoj

Piše: Salamon Jazbec[1]: Povijest interneta predstavlja kratku povijest manipulacije javnim mnijenjem. Koliko god pružao korisnih, značajnih i konkretnih podataka, toliko ujedno sadrži laži, obmana, opasnih i štetnih izobličavanja činjenica, pri čemu je historija omiljena meta iživljavanja mnoštva anonimnih pojedinaca i grupa.  Čini se da gotovo i nije potrebno elaborirati taj fenomen, jer svatko intuitivno osjeća kako je u nekom dijelu svojeg korištenja weba bivao žrtvom internetske podvale, ili pak svjedočio iskrivljavanju povijesne istine elektronskim putem. Povijesni je revizionizam u internetu pronašao svoj hram.  Svakog se dana na oltaru tog hrama obavlja pogansko žrtvovanje Mnemozine, majke muza i božice pamćenja. Mnemozina u grčkoj mitologiji bje božanstvo, no u ovom slučaju antičkog prokletstva za XXI. stoljeće lišena

Ovo je tekst referata pripremljen za okrugli sto „Šesta međunarodna konferencija o Jasenovcu“ čije je početak planiran za 19. maj 2014. godine. Nisam putovao jer sam procenio da u danima nacionalne tragedije treba i taj skup odložiti. Ako je 1900. godine na kongresu u Zagrebu Rimokatolička crkva programirala da na teritorijama Balkana gde su izmešani pripadnici istočnog i zapadnog dela hrišćanstva, da do kraja 20. veka svi katolici postanu Hrvati a svi Hrvati katolici, onda je to i ostvareno! Deo tog programa ostvarila je i ustaška organizacija u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj 1941-1945. godine kroz plan koji je 31. maja na skupu u selu pored Gospića objasnio Mile Budak: jednu trećinu pobiti, drugu

Nema, dakle, u srpskoj kulturi prostora za odanost srpskoj istoriji, uprkos toj istoriji Veština zaboravljanja nije samo nešto što omogućava život, premda je baš to u velikom stepenu, nego je – možda i u isti mah – i neprocenjiva priprema za smrt, samo iskušavanje smrti. Ona pripada mreži koju tka svaka kultura. Prirodu kulture kojoj pripadamo strukturu, svesti koju nam ta kultura osnažuje i čini delotvornom, određuje – ne manje od onog što smo upamtili – i ono što smo zaboravili. U godinama koje su se neprimetno, ali bolno primakle posle velike predstave ispunjene nasiljem, ubistvima, pokličima narodnih prvaka, plamtećim ludilom evropskih naroda i bakljama sijajućih varoši i gradova, posle

Buduća pokoljenja moraju znati šta se u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj /NDH/ desilo Srbima, Jevrejima i Romima, a danas je potrebno posvetiti pažnju najnovijoj pojavi fašizma u nekim evropskim zemljama, izjavio je šef Predstavništva Republike Srpske u Izraelu Arie Livne.  Livne je, otvarajući u Banjaluci Šestu međunarodnu konferenciju o Jasenovcu, rekao da je ona još jedan pokušaj da se mladima prenese kakvo je zlo učinjeno Srbima, Jevrejima i Romima u ovom logoru i da se to nikad ne zaboravi. On je ukazao na dužnost sprečavanja najnovije pojave fašizma u nekim evropskim zemljama. “Sve naše misli i osjećanja posvećene su srpskom narodu koji strada od poplava i uvjereni smo da će i ova katastrofa proći”, rekao je Livne. Vladimir Lukić, predsjednik

Logorašima su rezali kožu, a onda su te rane posipali solju, mučili ih glađu i žeđu, izlagali niskoj temperaturi i teškim fizičkim radovima – navodi ruski akademik i istoričar Jelena Guskova Ruski akademik i istoričar Jelena Guskova ocjenjuje da ustaški logor Jasenovac, po mučenjima i ubistvima, nije imao premca među koncentracionim logorima u Drugom svjetskom ratu. “Ljudi su ubijani noževima, kamama, sjekirama, čekićima, drvenim maljevima, metalnim šipkama, motikama, kočevima, kaiševima, vješanjem, spaljivanjem mrtvih u specijalnim pećima, a živih u gasnim komorama” – napominje Guskova u intervjuu Srni. One koji su izgubili svijest i koji su bili izranjavani – gazili su nogama, gušili i davili u Uni i Savi. Logorašima su