Na današnji dan 1918. godine proglašena je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, prva zajednička država Južnih Slovena. Stvaranje nove države u palati Krsmanović na Terazijama u Beogradu proglasio je regent Aleksandar Karađorđević, koji je 1921. godine postao kralj. Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca zauzimala je teritoriju današnje Srbije, BiH, Makedonije i Crne Gore, te najveći dio današnje Hrvatske i Slovenije. Na čelu monarhije bila je dinastija Karađorđevića. Kraljevina Srbija je još početkom Prvog svjetskog rata zvanično objavila da su njeni ratni ciljevi ujedinjenje Srba, Hrvata i Slovenaca, što je potvrđeno Niškom deklaracijom Skupštine Kraljevine Srbije 7. decembra 1914. godine. Formiranje Jugoslovenskog odbora uslijedilo je 1915. godine, a sačinjavali su ga

„Slomili smo svaki otpor neprijatelja, a onda krenuli u juriš koji nijedna sila nije mogla da zaustavi… “ „Svi komandanti, komandiri i vojnici treba da budu nošeni idejom – od brzine prodiranja zavisi ceo uspeh ofanzive. Treba drsko prodirati – bez počinka do krajnjih granica mogućnosti ljudske i konjske snage. Sa nepokolebivom voljom i nadom u boga – junaci, napred u otadžbinu“. Ovako je glasila naredba srpske Vrhovne komande izdata uoči početka jedne od najvećih operacija u Prvom svetskom ratu – proboja Solunskog fronta. Rezultat te operacije, koja je počela u zoru 14. septembra 1918. godine, bili su kapitulacija Bugarske, Austro-Ugarske i Nemačke, oslobođenje Srbije, prelazak srpske vojske u prekodrinske

Ministar za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Srbije Aleksandar Vulin rekao je danas u Banjaluci da je srpska vojska u ovaj grad 1918. godine ušla kao pobjednička, a ne kao osvetnička. Vulin je istakao da su Srbi uvijek bili i da će uvijek biti pobjednici, a ne osvetnici, jer slobodu cijene više od svega i drže do nje iznad svega. „Traži Srbinu šta god hoćeš i dobićeš i više nego što tražiš i misliš, samo mu nikada i nipošto ne traži da ti preda svoju slobodu. Samo tada ćeš osetiti odgovor i videti da to nije samo narod pesnika, slikara, pastira, već narod upornih, tvrdoglavih i nepobedivih boraca“, istakao

Predsjednik Udruženja potomaka i poštovalaca ratnih dobrovoljaca od 1912. do 1918. godine Banjaluka Nebojša Kuštrinović rekao je večeras u Banjaluci da ne smije biti zaboravljeno 156 Srba koji su stradali u Veleizdajničkom procesu 1915. i 1916. godine. „U Veleizdajničkom procesu tadašnja austrougarska vlast progonila je Srbe, a pogotovo intelektualce i trgovce. O istorijskim činjenicama ne smije se ćutati“, rekao je Kuštrinović na okruglom stolu o temi „Sto godina od sudskih procesa u BiH i Veleizdajnički proces u Banjaluci“. Prema njegovom mišljenju, veoma je bitno što je u obilježavanje značajnih istorijskih datuma u Republici Srpskoj uvršten i ulazak srpske vojske u Banjaluku. „I Srbija ovaj datum obilježava kao jedan od značajnijih

Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Milenko Savanović istakao je da je Banjaluka 21. novembra 1918. godine doživjela da Srpska Krajina prvi put bude pod čizmom srpskog vojnika, nakon 500 godina tuđinske vlasti. Zbog te činjenice, tvrdi Savanović, posebno je značajan Dan ulaska srpske vojske u Banjaluku 1981. godine, koji će Vlada Republike Srpske i Vlada Srbije zajedno obilježiti u petak, 20. novembra. On je podsjetio da je tokom Prvog svjetskog rata trebao riješiti srpsko pitanje u vremenu kad su brojni neprijatelji htjeli da unište srpski korpus ili da ga svedu na minimum. „U Prvom svjetskom ratu stradalo je 1,3 miliona Srba, od čega 28 odsto ukupnog stanovništva Srbije,

Rusija je barem u Velikom ratu na delu, bez rezerve, pokazala naklonost Srbiji, pružajući joj ključnu vojnu i materijalnu pomoć bez obaveze nadoknade, te primoravajući ucenom zapadne saveznike da preduzmu akciju evakuacije njene vojske iz Albanije. To je besprimeran dokaz prijateljstva u politici, koja danas, o stogodišnjici prispeća prvih ruskih konvoja, nije kadra ni da oda dužnu poštu njihovom komandantu, kontra-admiralu Mihailu Mihailoviču Vesjolkinu, za kog su srpski oficiri verovali da je brat po ocu cara Nikolaja Drugog. U danima kada Srbija, skromnije nego što se očekivalo, proslavlja stogodišnjicu početka Velikog rata i nedavno, iznenađujuće slabo posećano, otkrivanje Spomenika caru Nikolaju Drugom Romanovu u Beogradu, jedan drugi ruski heroj ostaje

Stručnjaci Zavoda za zaštitu spomenika u Kraljevu rade na konzervaciji i restauraciji rodne kuće Milunke Savić (1890-1973) u Koprivnici kod Jošaničke Banje. Rekonstrukcija doma gde je rođena slavna srpska heroina odvija se u brdovitom pejzažu planine Жeljin, a kuća je sagrađena još u prvoj polovini 19. veka kao tipičan objekat tradicionalnog, narodnog graditeljstva tog perioda. Obnova kuće Milunke Savić, koja je sve donedavno bila u očajnom stanju, predstavlja ideju vraćanja njenog kulta u srpski narod. Ime ratnice i humanitarke, napominju sagovornici „Novosti“ koji vode ovaj ambiciozan projekat od prvoklasnog značaja, dovoljno je veliko za pokretanje priče o revitalizaciji njenog rodnog kraja. Projekat „Sociokulturna revitalizacija Jošaničke Banje“, autorke dr Marije Marić,

Ministar rada boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Milenko Savanović danas će, povodom potpisivanja primirja u Prvom svjetskom ratu, na groblju Sveti Pantelija u Banjaluci položiti vijenac na spomenik žrtvama Banjalučkog veleizdajničkog procesa. Polaganje vijenca predviđeno u 11.00 časova, saopšteno je iz resornog ministarstva. Banjalučki veleizdajnički proces bio je najveći od 17 koje su vlasti Austrougarske vodile protiv Srba. Tim procesom tokom 1915. i 1916. godine bilo je obuhvaćeno 156 osoba, od kojih je 16 osuđeno na smrtnu kaznu. Izvor: Vezane vijesti: Godišnjica oslobođenja grada u Prvom svjetskom ratu… Polaganje vijenaca povodom Dana primirja u Prvom svjetskom ratu Čas istorije