Na današnji dan 1996. godine zatvoren je koncentracioni logor “Silos” u Tarčinu kod Sarajeva, u kojem je bilo zatočeno više od 600 srpskih civila, od kojih su 24 umrla zbog posljedica fizičkog zlostavljanja, prebijanja, torture i mučenja glađu. “Silos”, kao koncentracioni logor za Srbe, kojim je upravljala takozvana Armija BiH, otvoren je 11. maja 1992. u objektu u kojem se prije rata čuvala pšenica, a zatvoren je 27. januara 1996. godine na Svetog Savu, odnosno dva mjeseca nakon što je potpisan Dejtonski mirovni sporazum. Prema svjedočenju bivših zatočenika, “Silos” je imao sve elemente zloglasnog logora iz Drugog svjetskog rata Aušvic. U “Silosu” je bilo zatočeno 600 srpskih civila, od čega

Veterani službi bezbjednosti Republike Srpske, pripadnici Policijske uprave Istočno Sarajevo, borci Vojske Republike Srpske /VRS/ i predstavnici grada i opština Istočnog Sarajeva položili su danas vijence kod spomen-obilježja Zoranu Cvijetiću, prvom ministru unutrašnjih poslova nekadašnje Srpske autonomne oblasti /SAO/ Romanija, koji je poginuo prije 24 godine u Lukavici od snajperskog hica ispaljenog sa brda Mojmilo. Ruže je na spomen-obilježje položio i Cvijetićev sin Sergej, koji je imao četiri godine kada mu je ubijen otac. Pomenu su prisustvovale delegacije MUP-a Republike Srpske, Policijske uprave Istočno Sarajevo, saborci, kao i predstavnici grada i opština Istočnog Sarajeva, te boračkih organizacija i Udruženja veterana službi bezbjednosti Republike Srpske. Predsjednik Udruženja veterana službi bezbjednosti Republike

Članovi porodice Abazović iz Bjelogoraca kod Rogatice danas su prislužili svijeće na grobu Rade Abazović koju su 2006. godine pripadnici italijanskog kontingenta Sfora ubili na kućnom pragu i tom prilikom teško ranili njenog tada maloljetnog sina Dragoljuba i supruga Dragomira. Načelnik opštine Milorad Jagodić rekao je novinarima da je zločin koji je zadesio porodicu Abazović jedinstven na području Rogatice, istakavaši da je ovoj porodici učinjeno veliko zlo, ali da, uprkos tome, još niko nije odgovarao. Iako se kasnije ispostavilo da je Sfor greškom napao Abazoviće, jer su tražili sasvim drugu osobu, Jagodić kaže da je na neki način trebalo tu grešku ispraviti, te da se pomenutoj porodici bar pruži pomoć.

U nastavku suđenja za ratni zločin nad srpskim civilima u naselju Alipašino polje u Sarajevu, svjedok Tužilaštva BiH Nikola Čarapić govorio je o saznanjima o stradanju oca, kojeg još nije pronašao, a za čije tijelo su mu rekli da je “završilo u rijeci Miljacki”. Za zatvaranje, nečovječno postupanje i ubistva civila u sarajevskom naselju Alipašino polje, Tužilaštvo BiH optužilo je nekadašnje pripadnike Teritorijalne odbrane “Stela” i specijalnih jedinica takozvane Armije BiH Senada Džananovića, Edina Gadžu i Jasmina Erovića. Čarapić, tada petogodišnjak, Sarajevo napušta u aprilu 1992. godine sa majkom i bratom, dok otac ostaje u porodičnoj kući u naselju Stup. “Djed i baka su dobili informaciju da je otac nestao,

Bivši komandir Policijske stanice sarajevske opštine Novi Grad Malik Krivić izjavio je da je nakon zarobljavanja pripadnika JNA 22. aprila 1992. godine na Dobrinji, poslije svega što je učinio da njihova bezbjednost ne bude ugrožena, te večeri saznao da su vojnici ubijeni. U nastavku suđenja komandantu Specijalne jedinice Ministarstva unutrašnjih poslova /MUP/ takozvane Republike BiH Draganu Vikiću i još trojici optuženih za ubistvo zarobljenih pripadnika JNA 1992. godine u Sarajevu, Krivić je na poziv Tužilaštva BiH svjedočio o dovođenju zarobljenih vojnika u Policijsku stanicu i njihovom odvođenju u Dom policije u Sarajevu. On je rekao da je dobio informaciju da je na Dobrinji uhvaćena grupa rezervista JNA koji su sa

Vještak sudske medicine Zoran Stanković na suđenju za zločine počinjene nad srpskim civilima u Trnovu rekao da je u oktobru 2001. godine uradio obdukcije na 12 posmrtnih ostataka koji su ekshumirani na Javorskoj kosi i da je kod djevojčice Dragane Sekulić na lijevoj tjemenoj kosti pronašao prelomni defekt za koji se sa sigurnošću može reći da je nastao ispaljivanjem projektila. Stanković je rekao da su kosti lobanje kod Save Kenjića bile su očuvane gdje postoji prostrelna rana i da se može reći da je smrt nastala oštećenjem vitalnih organa, kao posljedica dejstva projektila. On je naveo da su svi leševi bili u stanju truleža, uz nedostatak dijelova kostiju, i konstatovao

Svjedok Tužilaštva BiH i bivši policajac Ivica Branković izjavio je danas da su njegove kolege u Policijskoj stanici u sarajevskoj opštini Novi Grad pričale da je Davor Mišo Matić u Velikom parku ubio vojnike JNA koji su 22. aprila 1992. godine zarobljeni na Dobrinji. Branković je u nastavku suđenja komandantu Specijalne jedinice Ministarstva unutrašnjih poslova /MUP/ takozvane Republike BiH Draganu Vikiću i još trojici optuženih za ubistvo zarobljenih pripadnika JNA 1992. godine u Sarajevu, rekao da je u tom periodu bio stariji dežurni u Policijskoj stanici, te da je iz svoje kancelarije vidio kada je Matić priveo nekoliko vojnika. On je pojasnio da ga je prije toga komandir stanice Malik

Svjedok Tužilaštva BiH Bajro Kulovac izjavio je u nastavku suđenja komandantu Specijalne jedinice Ministarstva unutrašnjih poslova /MUP/ takozvane Republike BiH Draganu Vikiću i još trojici optuženih za ubistvo zarobljenih pripadnika JNA 1992. godine u Sarajevu, da je čuo da su u izvršenju tog zločina učestvovali Nedžad Herenda i Davor Matić. Kulovac je rekao da je kao inspektor Federalne uprave policije oko 2000. godine obrađivao predmet o događaju u Velikom parku po naredbi Kantonalnog tužilaštva Sarajevo, te da je u svojstvu svjedoka saslušao deset lica čija su imena bila navedena u toj naredbi. Svjedok se nije mogao sjetiti imena svih saslušanih, ali je potvrdio da je uzeo izjavu od Dragana Vikića

Na lokalitetu Kazani, na Trebeviću iznad Sarajeva, danas je obeležena 24. godišnjica zločina na tom mestu, gde su ubijani uglavnom sarajevski Srbi. Na Kazanima su cveće položili i odali poštu stradalima delegacija Grada Sarajeva, potpredsednik Federacije BiH Milan Dunović, predstavnici Ministarstva za prava boraca Federacije BiH i Srpskog građanskog veća. Nikada nije utvrđen tačan broj Srba čija su tela bačena u duboku jamu na lokaciji Kazani. Do sada su na tom mestu ekshumirani posmrtni ostaci 23 žrtve, od kojih je 15 identifikovano. Radi se o pet žrtava muškog pola i pet žrtava ženskog pola. Za zločine na Kazanima na kazne od deset meseci do šest godina zatvora osuđeno je 14

Direktor Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih Milorad Kojić izjavio je Srni da političko Sarajevo ne želi da budu procesuirani Bošnjaci koji su činili ratne zločine, ne samo na lokaciji Kazani, gdje su ubijeni brojni srpski civili, već i u drugim slučajevima u ovom gradu. Ističući da svi koji su počinili zločine tokom rata u BiH treba da odgovaraju, Kojić je napomenuo da jama Kazani nije jedino mjesto zločina počinjenih nad Srbima u Sarajevu i okolini i da bi u ovom gradu trebalo da se obilježe sva stratišta. On je podsjetio da je prošle godine i lider SDA Bakir Izetbegović obišao Kazane, ali isključivo iz političkih

Na suđenju bivšim pripadnicima takozvane Armije BiH Elviru Muminoviću, Samiru Kešmeru i Mirsadu Menziloviću za silovanje maloljetne Srpkinje 1993. godine u sarajevskom naselju Velešići, svjedok Tužilaštva BiH Faruk Zubčević, koji je tada radio u Centru službi bezbjednosti Sarajevo, rekao je da mu je u maju te godine došla maloljetna djevojka sa majkom da prijavi silovanje i da je poslije identifikovala počinioce. Zubčević je ispričao da je sredinom maja 1993. godine u Centar došla starija žena i rekla da su njenu kćerku silovala trojica pripadnika Armije BiH. “Potom je ušla djevojka sva izbezumljena i objasnila da su je tri osobe, uz prijetnju oružjem, primorale da ode u stambeni objekat i silovale.