Oliver Frljić uoči večerašnje premijere predstave „Aleksandra Zec“ u riječkom HKD: Kao u „Antigoni“, još se spotičemo o leševe koji nisu dobili pravo da budu ukopani TOKOM jedne ratne decembarske noći, pripadnici hrvatskog MUP-a (takozvani „merčepovci“) upali su u kuću srpske porodice Zec. Oca Mihajla ubili su pred kućom, a majku Mariju i dvanaestogodišnju kći Aleksandru odveli na Sljeme i izvršili egzekuciju. Na izmaku te 1991. godine petnaest hitaca je završilo u glavama žrtava, koje su potom bačene u jamu u blizini Planinarskog doma Adolfovac. Dvoje mlađe dece, Dušan i Gordana, sklonili su se kod komšija. Za ovaj zločin niko još nije odgovarao. Jednog od egzekutora Franjo Tuđman je odlikovao

SARAJEVO – U selu Kološići kod Visokog u junu 1992. godine na pragu kuće ubijeno je šest članova porodice Vuković, a za ovaj zločin i 22 godine kasnije još niko nije odgovarao.   Jedini preživjeli svjedok zločina Neđo Vuković ispričao je da je 20. juna 1992. godine bio skriven u štali, odakle je gledao ubistvo majke, oca, brata i tri rođaka. Uspio je da preživi i prve dane, nakon što su mu ubijeni najbliži, proveo je kod komšije koji ga je sakrivao, piše Birn. U isto vrijeme kada je stradala porodica Vuković, u još jednom selu visočke opštine – Hlapčevićima, ubijeno je četvoro ljudi srpske nacionalnosti. U istom mjesecu je oko 3.000

Istoričari negiraju navode predsednice Helsinškog odbora da je Srbija pocepala bivšu SFRJ. Da je suđenje ozbiljno, za svedoke poput Sonje Biserko ne bi bilo mesta, kaže Krestić Nije Srbija započela cepanje Jugoslavije. U momentu kada je Slobodan Milošević došao na vlast, ekonomska razmena između republika pala je na dva odsto, što je bio rezultat raspada zemlje koji je počeo još šezdesetih i intenzivirao se posle Titove smrti – kaže za „Novosti“ istoričar Ljubodrag Dimić, prof. beogradskog Filozofskog fakulteta. Time je, praktično, demantovao svedočenje Sonje Biserko pred Međunarodni sudom pravde u Hagu da se Srbija prva otcepila, kao i da to otcepljenje počinje donošenjem „secesionističkog Ustava 1990“. Pripreme za rasturanje zemlje traju mnogo

Obilježavanje 15. godišnjice NATO agresije na SRJ u organizaciji Bratstva pravoslavne omladine i Matice Boke, tradicionalno je održano u manastiru Miholjska Prevlaka.     Tom prilikom održan je parastos žrtvama NATO bombardovanja, a na tivatskom groblju Brdišta opojani su grobovi Tivćanina Marka Avramovića, pripadnika 63. padobranske brigade VJ i Dragana Bjelanovića policajca iz Peći. Osim organizatora, obilježavanju godišnjice su prisustvovali predstavnici mirovnog pokreta „Ne u rat – ne u NATO“, boračke organizacije NOR-a 1941.-1945., Miholjskog zbora i Crkvene opštine Grbalj. Pomen su služili iguman manastira Miholjska Prevlaka, otac Benedikt i predsjednik Bratstva pravoslavne omladine Miajlo Backović. Po završetku pomena, kao što je i običaj, organizovano je posluženje u manastirskoj trpezariji,

BEOGRAD, 22. MARTA /SRNA/ – Njegovo preosveštenstvo vladika bački Irinej rekao je na međunarodnoj konferenciji povodom obilježavanja 15 godina od NATO bombardovanja SRJ 1999. godine, da njegovanje nezaborava nije poziv na revanšizam, nego dužnost svakog pravdoljubivog čovjeka da se pamte nevine žrtve.   „Kada nekom silnom dođe na um neka ideja, mali to ne mogu sprečiti, ali bar možemo osuditi i ponavljati da se ne zaboravi kako lažno moralisanje ne može prikriti njihove imperijalističke ciljeve“, poručio je vladika Irinej. Na konferenciji „Globalnim mirom protiv globalnog intervencionizma i imperijalizma“, koja je održana danas u „Sava centru“, vladika Irinej je rekao da obilježavanje 15 godina od NATO bombardovanja Srbije treba da podsjeti svijet kako je

Glavni sekretar HDZ-a Milijan Brkić svjedoči pred sudom o tome zašto je svojevremeno, kao zamjenik direktor policije Hrvatske, nazvao jednog od osumnjičenih za ubistva srpskih civila u selu Grubori 1995. godine i obavijestio ga o dolasku policije.Za masakr nad pet srpskih civila i paljenje 20 kuća u selu Grubori kod Knina, 25. avgusta 1995. godine, osumnjičeni su hrvatski policijski specijalci. Zločin se desio pred dolazak u Knin voza u kome su bili Franjo Tuđman i drugi hrvatski rukovodioci.Na suđenju bivšim policijskim specijalcima Frani Drlji i Boži Krajini, Brkić će morati da objasni zašto je pokušao da obavijesti jednog od osumnjičenih da ga traži policija. Pred sudskim vijećem preslušavane su snimke teleFonskih razgovora, tajno snimljenih u istrazi

Ništa nije davalo ni naslutiti da taj jesenji dan 16.novembra 1991.g. neće biti kao i drugi obični jesenji-mada su linije povučene i živjelo se  ni u ratu ni u miru. Iako je moja kuća na Raskrižju od kuće mog tasta, Bogde Bajina i tašte Savke, pod Točkom bila udaljena manje od kilometra, noć uoči tog dana žena Mica i ja prenoćili smo kod njih.  Planirali smo ujutro klati prase. Kad sam ustao, Bogde reče da danas nećemo klati prase, jer kiša od 6 sati neprekidno pada. Savka je spremila doručak-pršutu i jaja. U to vreme dotrči snaja Ise Ćejina-Anka i kaže  „Eto ustaša-tenkovima od Gospića!“. Ja sam odmah skočio i

BEOGRAD – Danas se navršavaju 22 godine od još nekažnjenog zločina u bjelovarskoj kasarni nad vojnicima JNA, koji su se predali hrvatskoj vojsci, saopšteno je iz Informaciono-dokumentacionog centra „Veritas“. Hrvatske snage su po ulasku u kasarnu ubile komandanta kasarne „Božidar Adžija“ u Bjelovaru i dvojicu njegovih pomoćnika, a četiri dana kasnije strijeljale su još šestoricu pripadnika JNA. Trojicu oficira hicima u glavu iz pištolja ubio je predsjednik Kriznog štaba Bjelovara Jure Šimić, ali Haško tužilaštvo nikada nije otvorilo istragu protiv njega, iako je porodica jednog od ubijenih oficira to zatražila još u julu 1998. godine, navodi se u saopštenju „Veritasa“. Sud u Bjelovaru je 2006. godine pokrenuo istragu protiv Šimića, nakon

FOČA 25. MAJA /SRNA/ – U Foči je počelo obilježavanje 21 godine od zločina u Jošanici, kada su pripadnici takozvane Armije BiH 1992. godine, nakon mučenja, ubili 56 mještana ovog fočanskog sela koji su slavili Nikoljdan.Dvodnevno „Majsko sjećanje na Jošaničko stradanje“, počelo je sinoć kod centralnog spomenika u Foči majskim zadušnim predvečerjem. Učenici Bogoslovije izveli su alegorijsku predstavu „Tražim pravdu za nevine žrtve“, a položeno je cvijeće i prislužene svijeće za 56 žrtava. Prema riječima predsjednika Organizacionog odbora obilježavanja ove tragedije Slavka Đorđevića rekao je da je cilj programa „Majsko sjećanje na Jošaničko stradanje“ da se ukaže na nepravdu zbog nekažnjenih počinilaca i naredbodavaca. U zločinu u Jošanici, najmlađa žrtava imala je dvije

Nakon istrage i prikupljenih dokaza nepobitno je utvrđeno da su pripadnici muslimanskih oružanih snaga planirali, organizovali i izveli akciju u kojoj su Bradina i okolna sela uništena i etnički očišćena od srpskog stanovništva. Priredio: Ognjen BEGOVIĆ Pravoslavna crkvena opština Konjic obilježiće u subotu, 25. maja, u Bradini 21 godinu od uništenja i spaljivanja ovog i okolnih sela, kada je brutalno ubijeno 48 srpskih civila, veliki broj protjeran i odveden u logore, a crkva Vaznesenja Gospodnjeg zapaljena i srušena. „Doček episkopa i gostiju u porti crkve Vaznesenja Gospodnjeg u Bradini predviđen je za 9.30 časova, u 10.00 časova biće održana Sveta arhijerejska liturgija, dok je za 11.30 časova planiran parastos srpskim žrtvama

DOBOJ, /SRNA/ – Članovi Udruženja ratnih zarobljenika „Vijenac, Vozuća i ostali“ sa sjedištem u Doboju obilježili su jučer 17 godina od izlaska posljednje grupe Srba iz muslimanskih logora u Tuzli i Zenici. „Na današnji dan 1996. godine iz muslimanskih logora u Zenici i Tuzli oslobođena je posljednja grupa od 200 Srba, zarobljenih u septembru 1995. godine na prostoru Vozuće i tog dijela Ozrena, od kojih 130 samo iz tuzlanskog zatvora“, rekao je Srni predsjednik Udruženja „Vijenac, Vozuća i ostali“ Ninko Đurić. Đurić, koji je u muslimanskom zarobljeništvu proveo sedam mjeseci, od čega 139 dana u samicama u sedam logora na području Tuzle, kaže da su zarobljeni Srbi bili podvrgnuti teškim

Uprkos svim apelima da se u Banjaluku dopremi neophodni kiseonik – svijet je ostao nijem…Nehumanost svjetskih moćnika uzrokovala je gašenje jednog po jednog života…. Veliki zločin, koji je rezultirao smrću 12 beba u Banjaluci, u vremenu od 22. maja do 19. juna 1992. godine, još čeka pravdu. U banjalučkom Kliničkom centru tada je rođeno 14 beba kojima je bio neophodan kiseonik, ali im, nažalost, nije mogao biti dopremljen. Kiseonik nije dostavljen uprkos brojnim apelima javnosti i činjenici da su svi zvaničnici Unicefa i međunarodnih humanitarnih organizacija bili upoznati o teškoj situaciji u kojoj se nalazila banjalučka Klinika za dječije bolesti. Avion sa kiseonikom koji je tih dana čekao na aerodromu

Ciljevi Udruženja žena žrtava rata Republike Srpske su: da bude sačinjena kompletna i tačna evidencija žena žrtava, te da se potpuno obezbijede i unaprijede njihova materijalna, socijalna, zdravstvena i druga prava, kao i naknada predviđena zakonima….  Priredio: Milomir SAVIĆ U Republici Srpskoj postoji nekoliko hiljada žena srpske nacionalnosti koje su tokom rata u muslimanskim i hrvatskim zatvorima i logorima bile izložene stravičnom mučenju, silovanju, te neviđenim vrstama psiho-fizičkih trotura, ističe predsjednik Udruženja žena žrtava rata Srpske Božica Živković – Rajilić. „Sedamnaest godina nakon završetka rata na stotine srpskih žena kontaktiralo je i učlanilo se u naše udruženje s namjerom da konačno kažu istinu i javno progovore o stravičnim mučenjima i