Vladimir Jagar, prvi operativac KOS u virovitičkom delu operacije „Štit“ : Prva kuća minirana u Hrvatskoj 1991. – bila je Jagarova. Problemi u Beogradu     KOLIKO je poverenje u „svog čoveka“ iz KOS, Vladimira Jagara imao Špegelj i svi njegovi najbliži saradnici Đuro Dečak, Antun Habijanec, Franjo Kovač, najbolje svedoči podatak da je odmah po prikazivanju filma na televiziji, general Špegelj poslao svog čoveka od poverenja Franju Paradinovića u rano jutro 26. januara 1991. u Staro Gradsko da Jagarovoj tašti javi da se ovaj sklanja i da su provaljeni. Iako je sve što je emitovano na TV snimano u njegovom prisustvu i u kući kapetana KOS, generalu nije palo

Vladimir Jagar, prvi operativac KOS u virovitčkom delu operacije „Štit“: U sedam dana oktobra 1990. dva puta nasamario Špegelja. Šala sa Vasiljevićem dobro završila   KAPETAN Vladimir Jagar bio je „prvi“ operativac KOS u operaciji „Štit“. Mladi kapetan, još polovinom septembra 1990. prijavio je da je general Špegelj s njim kontaktirao na Bilogori u reprezentativnom objektu „Kinkovo“ kod Virovitice gde mu je izneo tezu da postoje „naši“ i „tuđi“ oficiri JNA. Kapetan je obavestio „svog“ pukovnika Boška Kelečevića u Zagrebu i posle provere informacija je došla do generala Vasiljevića. Kada je operacija „Štit“ počela početkom oktobra Jagar je bio kod Špegelja notiran kao poverljiv čovek. Danas je penzioner. Na prvo

Već duže vremena sam se spremao da posetim svoga prijatelja generala Ratka Mladića u istražnom zatvoru u Ševeningenu (Hagu), gde čeka svoje suđenje (koje sada krajem maja 2014. počinje) posle hapšenja i izručenja u Hag (2011) ondašnjom vladom Srbije. Naravno, ako mi to Međunarodni Krivični Tribunal za Bivšu Jugoslaviju MKTBJ (ICTY – International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia) u Hagu dozvoli. General me je pozvao preko svoga sina Darka, sa kojim se viđam, kada dolazim u Beograd. Poslednji put sam sa Darkom govorio kada sam bio u Beogradu na međunarodnoj konferenciji Globalan mir protiv globalnog intervencionalizma i imperijalizma (22. i 23.mart 2014), gde sam diskutovao o raznim vidovima kriminalne agresije NATO

BIJELjINA, 15. MAJA /SRNA/ – Ministar rada i boračko–invalidske zaštite Republike Srpske Petar Đokić izjavio je Srni da je stradanje pripadnika JNA u „Tuzlanskoj koloni“ na današnji dan 1992. godine jedan od najtežih ratnih zločina u BiH za koji još niko nije odgovarao. „Bilo je određenih procesa, nijedan od njih nije završen presudom za one koji su taj zločin planirali, organizovali i izvršili“, rekao je Đokić. On je izrazio žaljenje što danas zbog loših vremenskih uslova nije moglo biti obilježeno stradanje pripadnika JNA u Tuzli, napomenuvši da je to prilika da se još jednom zahtijeva pravda. „Pravda je da za zločine nad pripadnicima JNA, za tako mučki zločin, moraju odgovarati

BEOGRAD, 14. MAJA /SRNA/ – Direktor Dokumentaciono informacionog centra „Veritas“ Savo Štrbac izjavio je Srni da ovaj centar nije imao namjeru da stavljanjem Hrvatice Marije Eraković na spisak imena 19 Srba koji su identifikovani manipuliše istinom, već da su okolnosti njenog života uslovile da se nađe među srpskim žrtvama. Štrbac je naglasio da za razliku od „Veritasa“, nadležno hrvatsko ministarstvo na svom zvaničnom sajtu ni uz jedno od 19 identifikovanih lica nije naznačio nacionalnost, a nepobitna činjenica je da su svi, osim Marije Eraković, rođeni kao Srbi, a ona je udajom za Srbina Dušana, provela i okončala život u pravoslavnoj srpskoj porodici. Reagujući na pisanu primjedbu Damira Fotića, bliskog rođaka

BIJELjINA, 14. MAJA /SRNA/ – Istina je jedna, ali pravde još nema za žrtve stravičnog muslimanskog zločina u Tuzli gdje su 15. maja 1992. godine ubijeni i spaljeni srpski mladići u tadašnjoj JNA, koja se po dogovoru mirno povlačila iz grada, rekao je danas preživjeli učesnik tuzlanske kolone Radojica Ilić. „Porodice ubijenih, obogaljeni, ali preživjeli iz `Tuzlanske kolone` neće stati dok se zločinci ne pronađu i ne kazne“, poručio je Ilić na konferenciji za novinare gradske Boračke organizacije u Bijeljini. Ilić je u dogovorenom povlačenju JNA iz Tuzle ranjen sa pet metaka, živi u Bijeljini kao invalid i živjeće, kaže, dok zločince ne stigne pravda. Svjedočio je, kaže Ilić, o

U Zagrebu je identifikovano 19 Srba, čiji su posmrtni ostaci ekshumirani na području Dvora, Zadra, Šibenika i Mašićke Šagovine, saopštila je Komisija za nestala lica Vlade Srbije. Identifikacija metodom analize DNK obavljena je u Zavodu za sudsku medicinu i kriminalistiku Medicinskog fakulteta u Zagrebu. Posmrtni ostaci biće sahranjeni na mjestima koja su ranije dogovorena sa njihovim najbližima. Među tijelima koji su u zadnjih 13 godina eshumirani iz masovnih, zajedničkih i pojedinačnih grobnica identifikovani su Marija Eraković (1931) iz Kričaka kod Drniša, Predrag Cindrić (1968) iz Mašićke Šagovine u Novskoj, supružnici Ljubica (1925) i Petar (1927) Šašo iz Ljeskovca u Dvoru, kao i Darinka Popović (1935) iz Čiste Male kod Knina,

Zločin nad vojnicima JNA u Tuzli, koji su prije 22 godine izvršili pripadnici tadašnjih muslimanskih paravojnih snaga, još čeka svoj sudski epilog, a porodice i dalje traže posmrtne ostatke najmilijih kako bi ih sahranile?!  Najmanje 54 vojnika i oficira nekadašnje JNA ubijeno je na Brčanskoj malti, a 44. su ranjena, kada su tadašnje tuzlanske vlasti prekršile dogovor o mirnom povlačenju vojnika iz ovog grada. Zločin u Tuzli rasplamsao je spiralu sukoba u tadašnjoj BiH, a preživjeli učesnici kolone i porodice ubijenih kažu da je do sada utvrđen identitet nekoliko desetina mladića, iako ih je bilo nekoliko puta više. Zahvaljujući Odboru za obilježavanje značajnih istorijskih događaja, koji je formirala Vlada Republike

Možda postoji neko ko sme i može, neko u kome je još ostala trunka časti, morala i dostojanstva, kao i razumevanja za ovaj napaćeni narod i njegove potrebe.  Sada već davne 1998 godine a u vreme mirne reintagracije podunavlja u ustavno-pravni poredak Republike Hrvatske i isto tako mirnog, tihog i prećutnog egzodusa kompletnih srpskih porodica sa ovog područja, shvativši važnost očuvanja nacionalnog identiteta Srba, tadašnja direktorica dečjeg vrtića kreće u tada nemoguću misiju registracije ove ustanave za rad na srpskom jeziku i pismu. Dvojezični odnosno dvopismeni statut ove ustanove, kao i dvojezična tabla, trebali su biti smernica i primer na koji način Srbi mogu konzumirati svoja prava, garantovana Ustavnim zakonom

Dan vojske i Dan boraca Republike Srpske biće, prvi put, zajedno obilježeni u Banjaluci danas i sutra. U Hramu Hrista Spasitelja danas će biti služen parastos poginulim borcima i civilnim žrtvama Odbrambeno-otadžbinskog rata i položeni vijenci na groblju Sveti Pantelija i na Spomen-kosturnici na Novom groblju. U Banskom dvoru biće održana svečana akademija. Vojska Republike Srpske formirana je u okolnostima rušenja SFRJ, kao izraz potrebe da se srpski narod zaštiti od uništenja i odbrane prostora u BiH gdje živi srpski narod. Najznačajnije operacije VRS su „Koridor 1992“, „Prijedor 1992“, „Podrinje 1993“, „Lukavac 1993“, „Protivudar na Bihać 1994“, „Krivaja 1995“, „Odbrana sarajevsko-romanijske oblasti 1995“, „Odbrana zapadnih granica Republike Srpske 1995“, kao

BIJELjINA, 10. MAJA /SRNA/ – Na području Semberije i Majevice do sada su pronađena tijela 293 srpska borca i civila koji su nestali tokom rata, a nakon 22 godine još se traga za posmrtnim ostacima 66 žrtava, podaci su Udruženja porodica nestalih bijeljinske regije. Predsjednik ovog udruženja Smilja Mitrović je, nakon današnjeg parastosa u manastiru Svete Trojice u Tavni pozvala tužilaštva da ubrzaju proces traženja, a apel za pomoć upućen je svima koji imaju bilo kakve informacije o nestalima. Prema njenim riječima, od kraja rata u Republici Srpskoj je pronađeno 3600 posmrtnih ostataka, a još se traga za 1.450 nestalih boraca i civila. Mitrovićeva je u ratu izgubila devetnaestogodišnjeg sina

Prelepljivanje nalepnica potvrđuje da su Srbi u Hrvatskoj građani drugog reda i da zakon za njih ne važi, ocenio predsednik Koalicije udruženja izbeglica Miodrag Linta. Predstavnici udruženja branitelja su juče prelepili nalepnice s hrvatskom zastavom preko dvojezičnih tabli na državnim institucijama u Vukovaru. Linta je istakao da posebno zabrinjava to što je hrvatska policija mirno posmatrala protivustavnu i protivzakonitu akciju predstavnika braniteljskih udruženja, prenosi Tanjug. Smatra da Srbi u Hrvatskoj nisu mogli ništa drugo ni da očekuju, s obzirom da su najviši hrvatski zvaničnici, pre dva dana u Okučanima, na obeležavanju 19. godišnjice akcije „Bljesak“, rekli da je to „veliki dan za Hrvatsku i dan pobede i dan odbrane njene slobode

Predsjedništvo Republičke organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila uputiće zahtjev Vladi Republike Srpske da povuče odluku kojom je zakonom predviđeno postojanje Instituta za traženje nestalih lica BiH, jer do sada, kažu, nije ispunio razlog svog postojanja.   Srpska mora dobro da razmisli da li Institut, ovakav kakav jeste, treba da postoji, istakli su članovi republičke organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca. Upućene su kritike na rad srpskih predstavnika u Institutu „Ne sprovodi se zakon o nestalim, odredba da nema diskrimanacije,a ona je izrazito dokazana i statistika to pokazuje. Nema plaćanja iz baze iz sredstava budžeta institucija entiteta”, rekao je Nedeljko Mitrović,  predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih i

Polaganjem venaca i paljenjem sveća kod spomenika „Zašto?“, noćas u dva sata i šest minuta, porodice, kolege i prijatelji odali su poštu radnicima RTS-a poginulim u bombardovanju 1999. godine.     U napadu NATO-a ubijeno je 16 radnika Radio Televizije Srbije. Tačno u dva sata i šest minuta navršilo se 15 godina od pogibije 16 radnika Radio-televizije Srbije. NATO je 23. aprila 1999. godine bombardovao RTS sa dva razorna projektila. Porodice, kolege i prijatelji položili su vence i upalili sveće kod spomenika „Zašto?“ u Aberdarevoj ulici. Sećanje na žrtve bombardovanja RTS-a Obraćajući se okupljenima u ime porodica nastradalih Miroslav Medić, brat poginulog Siniše Medića, rekao je da su radnici RTS-a poginuli kada

U čemu je izvor mržnje sa kojom se suočavaju Srbi u Hrvatskoj? Zašto ni Beograd ni međunarodna zajednica adekvatno ne reaguju? Hrvatska je danas, poput drugih balkanskih zemalja, osiromašena država sa velikom nezaposlenošću. Njen javni dug konstantno raste, a ostalo je još vrlo malo mogućnosti za privatizaciju preostalih ekonomskih kapaciteta. Situacija je takva da će uskoro svi glavni autoputevi u Hrvatskoj biti pod zajmom Nemačke i Austrije, kao nekadašnji drumovi Habzburške monarhije. Velika brodogradilišta su uveliko pod stečajem, a njihov značaj za hrvatsku industriju se može meriti sa Sartidom i Zastavom u Srbiji. Alarmantni su i podaci da sve više fizičkih lica, običnih ljudi, ne može da otplaćuje kredite uzete