Iz „Knjige o Draži“ pročitajte drugi deo čuvenog memoranduma dr Živka Topalovića „Situacija u Jugoslaviji maja 1944“. Između dva dela narodne revolucije Već od početka 1943. godine svi razumni Jugosloveni bili su zabrinuti činjenicom da naša velika narodna oslobodilačka borba protiv okupatora ide sve više ka opasnoj stranputici. […] Nestajalo je sve više narodnooslobodilačkog rata, a rastao je u ogromnim razmerama građanski rat. Borba se razvijala i podela vršila na unutrašnjim socijalnim i političkim problemima, oko toga: kakav će biti budući ekonomski i socijalni poredak Jugoslavije, kakav njen unutrašnji politički i narodnosni uređaj, kakva njena međunarodna orijentacija budućnosti posle rata. Izvesna snaga Titovog pokreta, organizaciona snaga koja ga drži i

Hitlerovo mišljenje o slovenskim narodima generalno nije bilo dobro, a u tom animozitetu posebno su zauzimali čak i Hrvati, koji su tokom II svetskog rata formirali marionetsku državu, saveznika Trećeg rajha. Knjiga „Hitler’s Table Talk“ izdata je još pedesetih godina, a 2000. doživela je reizdanje. U pitanju je zbirka monologa Adolfa Hitlera, kao i razgovora koje je vodio s bliskim saradnicima u razdoblju od 1941. do 1944. godine.  Sve njegove reči zabeležili su Hajnrih Hajm, Henri Piker i martin Borman. Hitler je govorio o religiji, filozofiji, politici i brojnim drugim temama, piše magazin „Express“. Među ostalima, na nekoliko mesta spominje Hrvate, i to u ne naročito laskavom kontekstu. Iako nikada nije

Iz „Knjige o Draži“ pročitajte odabrane delove čuvenog memoranduma dr Živka Topalovića „Situacija u Jugoslaviji maja 1944.“. Napustio sam jugoslovensku teritoriju poslednjeg dana maja 1944. godine. Tada je stanje bilo ovako: Akcija Nemaca, nedićevaca i ljotićevaca protiv đenerala Mihailovića Tokom meseca marta [1944] Nemci su vršili gonjenje odreda đenerala Mihailovića na prostoru između gradova Beograda, Smedereva, Kragujevca i Čačka. Poginulo je ili pohvatano oko trista četnika u zaštitničkim borbama, dok su se glavne snage izvukle ka zapadnoj i istočnoj Srbiji. Neprijatelju je zadano mnogo gubitaka. Na železnicama i transportnim kamionima opljačkano je dosta novog oružja. Očekivala se velika akcija protiv svih trupa đenerala Mihailovića u Srbiji. Nedić i Ljotić, i

Predstavljanje knjige „Kada bog zažmuri“, profesorke sociologije iz Novog Sada Marije Vasić, održava se u danas, 23. januara s početkom u 19:30 časova u Svečanoj sali Jovine gimnazije. Ovu knjigu čini zbirka kratkih priča nastalih na osnovu arhivske građe i svedočenja o sudbinama Novosađana, Srba i Jevreja, za vreme okupacije Novog Sada tokom tri stravična dana Racije i deportacije. Opisana su stradanja na različitim mestima u gradu, mestima kojima svakodnevno prolazimo, koja su ostala neobeležena i zaboravljena – Miletićeva ulica, Uspensko groblje, Štrand, NAK-ovo igralište,… – Knjiga je napisana u povodu 75 godina od Racije kao spomen nevinim žrtvama, da se prenese generacijama, da se ne zaboravi i ne ponovi

U Novom Sadu danas će, povodom 75 godina od Novosadske racije, biti odata pošta za 2.000 Srba, Jevreja, Roma i pripadnika drugih nacija koje su ubili mađarski fašisti u januaru 1942. godine. Pomen će služiti Njegova svetost patrijarh srpski Irinej i vrhovni rabin Srbije Isak Asiel, a predviđeno je obraćanje predsjednika Srbije Tomislava Nikolića. Predviđeno je da o zločinu mađarskih fašista nad nedužnim ljudima u Novom Sadu govori i gradonačelnik ovog grada Miloš Vučević, saopšteno je iz Pokrajinske vlade. Program obilježavanja počeće u 12.00 časova kod spomenika „Porodica“ na novosadskom Keju žrtava racije. Pomenu žrtvama Novosadske racije prisustvovaće i delegacije Skupštine Autonomne pokrajine Vojvodina koju će predvoditi predsjednik Ištvan Pastor

Malo poznati detalji iz života kontroverznog generala Dragoljuba Mihailovića. Bio je najodlikovaniji, ali i najsatanizovaniji oficir General Dragoljub Draža Mihailović bio je i ostao jedan od najkontroverznijih, a istovremeno i najtragičnijih ličnosti novije, ne samo srpske, odnosno jugoslovenske, već i evropske istorije. Njegov životni opus istovremeno podseća na sve ono što smo kao nacionalni kolektivitet preživeli, a možda još preživljavamo u ovom sumornom modernom dobu koje nam ni najmanje nije naklonjeno. Gotovo pola veka njegova sudbina, iz ideoloških i sebičnih razloga ratnog pobednika, koji je pisao svoju istoriju, predstavljala je najveću tajnu bivše Jugoslavije. Tajna njegove likvidacije, i mesta gde je pokopan, preživela je Josipa Broza i njegovu partiju i

Programom „Ledena tišina“ biće obeležena 75. godišnjica racije Nizom događaja Kulturni centar Novog Sada obeležiće narednih dana jedan od najtragičnijih događaja u istoriji Novog Sada – 75. godišnjicu Novosadske racije. U okviru programa „Ledena tišina“, Novosađani će imati priliku da se od 24. do 26. januara na izložbama i predavanjima bliže upoznaju sa tragičnim događajima 1942. godine pod mađarskom okupacijom. Među žrtvama pogroma našli su se i izuzetni umetnici, čiji se rad i dan-danas pamti. – Program „Ledena tišina“ biće u znaku edukativnih i značajnih predavanja. Posetioci će imati priliku da saznaju više o Novosadskoj raciji i drugim događajima, koji su ostavili neizbrisiv trag u istoriji grada – najavljuju iz

Sećanje na komandira 104. borbene eskadrile Borivoja Markovića Farmu i sudbinu vazduhoplovaca branilaca Beograda Neki ljudi ulaze u istoriju na velika vrata, drugi takođe dobiju svoje mesto, ali ulaze „s leđa“, zapamćeni po zlu, lopovluku i političarenju, a treće istorija ne bi nikad zabeležila, iako su velikani i patriote u svakom pogledu. Da bismo sačuvali sećanje na prave, velike uzore, brinu retki entuzijasti, koji ne daju da ugasnu pripovesti o podvizima, herojstvu i patriotizmu naših predaka. Verovatno se nikada neće saznati zašto je Borivoje Marković, stasiti pilot lovac i komandir 104. eskadrile Šestog lovačkog puka Vazduhoplovstva Vojske Kraljevine Jugoslavije dobio neobični nadimak – Farma. Ono što se zasigurno zna jeste

Dr Ignjat Pavlas, danas zaboravljeni velikan Novog Sada, živeo je boreći se za svoj grad i svoj narod. Na današnji dan cenu te borbe je platio svojim životom. Danas se navršava sedamdeset i dve godine od smrti dr Ignjata Pavlasa i njegove žene Olge, rođ. Kozjak. Ubijeni su u toku Racije u Novom Sadu, održane u vreme okupacije, od 21. do  23. januara 1942. godine. Dr Pavlas je u svom srcu nosio Srbe i Srbiju. Život je posvetio napretku svog naroda i svog grada, Novog Sada. Srbija mu se do danas nije na pravi način odužila. Neka ovaj tekst bude mali doprinost tome, kao i moj lični doprinos, jer je

Novi Sad – U Čurugu je juče obeležena 75. godišnjica Racije, zločina koji su mađarski fašisti započeli u tom mestu 4. januara 1942. i u kome je sve do pred kraj tog meseca u čitavoj južnoj Bačkoj na surovi način ubijeno oko četiri hiljade Srba, Jevreja, Roma. Taj zločin, kako je to istakao mitropolit SPC Porfirije u svojoj besedi nakon parastosa nevinim žrtvama, učinili su oni koji zapravo nisu ljudi, ne pripadaju nekom narodu i crkvi, već su „zverovi”. Mitropolit je parastos služio u čuruškoj Crkvi Vaznesenja Gospodnjeg, u prisustvu vladike bačkog Irineja, sveštenstva, predstavnika AP Vojvodine, opštine Žabalj, grada Novog Sada i građana, kojima je poručio da se nisu