Istorija je skrila Lijevče polje u zaborav. Malo ko zna da je ono, poput Kosova, jedno od  srpskih polja krvlju natopljenih. Lijevče polje se nalazi na sjeveru Republike Srpske, u blizini Banja Luke. Omeđeno je planinom Kozarom i rijekama Savom i Vrbasom. Zahvaljujući odličnom geografskom položaju, ova plodna ravnica, izuzetene prirodne ljepote, dom je velikom broju stanovnika. Stanovništvo Lijevče polja se u većoj mjeri naselio nakon Prvog svjetskog rata i sloma Austrougarske. Spustili su se sa gudura i vrleti planina Manjače i Kozare. Nakon odbrambeno-otadžbinskog rata u Lijevče se naselio veliki broj izbjeglih Srba sa prostora Srpske Krajine. U Lijevče polju novi dom su našli Krajišnici, Ličani, Sanjani i mnogi

Kosovska Mitrovica – U okviru obeležavanja Dana pobede nad fašizmom u amfiteatru Filozofskog fakulteta u Kosovskoj Mitrovici predstavljen zbornik „Kosovo i Metohija u Drugom svetskom ratu, sedam decenija kasnije“. Izvor: TV Most Na promociji zbornika govorili su prof. dr Vladan Virijević, dr Božica Slavković, dr Nenad Antonijević i Dušan Kozarev, zamenik direktora Kancelarije za Kosovo i Metohiju. Prof. dr Vladan Virijević je naglasio da se zbornikom pokazuje „ko je bio ko“ u Drugom svetskom ratu na prostoru Kosova i Metohije. „Da li će ta istorijska istina dopreti do dnevno-političkih faktora koji odlučuju, mi to ne možemo reći, ali svakako je naša naučna potvrda istorijskih procesa i zbivanja u Drugom svetskom

Operacija „Crno“ [Schwarz]. U Stocu, pripadnici III bataljona 2. puka Dobrovoljačke SS-divizije „Princ Eugen“ ispituju zarobljenog četnika (pripadnika Trebinjskog korpusa), u potrazi za štabom generala Draže Mihailovića, čije je uništenje bilo primarni cilj nemačke operacije. Uz pomoć prevodioca (sasvim desno), zarobljenika saslušava lično komandant bataljona, glavni četni SS-vođa Oto Mekelburg (drugi sleva). Ova operacija, čiji je opšti cilj bio uništenje svih oružanih formacija koje ne pripadaju regularnim nemačkim, italijanskim ili hrvatskim oružanim snagama, u posleratnoj jugoslovenskoj istoriografiji predstavljena je u skraćenoj (cenzurisanoj) verziji, koja je isključivala bilo kakve okršaje između osovinskih snaga i formacija koje nisu pripadale partizanskom pokretu. U originalnim nemačkim izveštajima, s druge strane, osim većinom slabog otpora

„Trebalo je spasti ono malo zaostalog blaga i prikupiti retke ostatke, koje je opšta i sudbonosna oluja poštedela. Mi smo to u granicama mogućnosti učinili“ U Arhivu, koji je stigao sa Kolumbija univerziteta, nalazi se veći broj pisama, dokumenata, koja se odnose na interes koji je knez Pavle imao za slikarstvo. On je bio školovan istoričar umetnosti i nijedan od dokumenata se nije slučajno našao u Zbirci. Knez je svaki slobodan trenutak posvećivao izučavanju slikara kao što su bili: Ticijan, Tintoreto, Belini, Mantenja, Rubens, El Greko, Goja, Luka Kranah, Basano, Šarden, Klod Loren, Nikola Pusen… Voleći slikarstvo i, naravno, sve lepe umetnosti, knez Pavle kao da se pridržavao jednog Pusenovog

Beograd — U Beogradu je, povodom 9. maja, Dana pobede nad fašizmom, drugi put organizovana manifestacija „Besmrtni puk“- šetnja potomaka poginulih u Drugom svetskom ratu. Oni su izašli na ulice prestonice sa portretima svojih bližnjih. Svečani marš „Besmrtnog puka“ počeo je ispred Spomen-parka oslobodiocima Beograda i kretao se Ruzveltovom ulicom i Bulevarom kralja Aleksandra, sve do Skupštine Grada Beograda, gde je održana svečana manifestacija. U organizaciji Medijskog centra „Ruski ekspres“ i Fondacije za očuvanje kulturno-istorijskog nasleđa i obnovu spomenika kulture „Sveti Aleksandar Nevski“, šetnja je počela od Groblja oslobodilaca Beograda 1944. godine, a nastavljena je preko Ruzveltove ulice, Bulevara kralja Aleksandra do Skupštine grada Beograda. Učesnici šetnje, među kojima je

Banjaluka je Maršom „Besmrtnog puka“ obilježila 9. maj – Dana pobjede nad fašizmom u Drugom svjetskom ratu. Banjaluka je sa još više od 500 gradova u svijetu uključila u manifestaciju „Besmrtni puk“ povodom Dana pobjede nad fašizmom. Kolona sa učesnicima koji nose fotografije svojih predaka koji su učestvovali u antifašističkoj borbi krenula je od Parka „Petar Kočić“ do Trga Palih boraca. Učesnici Marša su nosili zastave Republike Srpske, bivše SFRJ sa petokrakom, slike narodnih heroja i boraca Narodnooslobodilačkog rata. Obilježavanju koje je organizovao Odbor Vlade Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova, prisustvovali su  predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nedeljko Čubrilović, ministar rada i boračko-invalidske zaštite Milenko Savanović, koji je i predsjednik Odbora, te ministar

Maršom „Besmrtnog puka“ danas je u Banjaluci počelo centralno obilježavanje 9. maja – Dana pobjede nad fašizmom u Drugom svjetskom ratu. Obilježavanju koji organizuje Odbor Vlade Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova, prisustvuju predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nedeljko Čubrilović, ministar rada i boračko-invalidske zaštite Srpske Milenko Savanović, koji je i predsjednik Odbora, te ministar industrije, energetike i rudarstva Republike Srpske Petar Đokić. Svečanosti prisustvuju i potpredsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić, pripadnici Trećeg pješadijskog /Republika Srpska/ puka, generalni konzul Srbije u Banjaluci Vladimir Nikolić, zamjenik ruskog ambasadora u BiH Petar Frolov i mnogobrojni građani Banjaluke. U Parku „Petar Kočić“ formirana je kolona Marša „Besmrtnog puka“, koja je zatim

Knez Pavle i Milan Kašanin su osnovali Muzej savremene umetnosti u Beogradu, u Konaku kneginje Ljubice, početkom 1929. godine. Još 1925, knez zamišlja svoj muzej i piše svojim bogatim prijateljma i rođacima: „Moja zemlja Srbija nema nijednu umetničku galeriju…“ U Arhivu kneza Pavla nalaze se sva pisma koja mu je uputio gospodin Milan Kašanin. Godine 1939, Kašanin je, u izdanju Muzeja kneza Pavla objavio izvanredno lepu knjigu (na francuskom jeziku) „Umetnost Jugoslavije“ i prvi primerak poslao knezu Pavlu, čijeg Muzeja je bio direktor. „Beograd, 16. IV 1939. Vaše kraljevsko visočanstvo, Istinski sam srećan što Vam se svidela knjiga o našoj umetnosti. Dozvolite da Vam toplo blagodarim na laskavom mišljenju i

Gering je između ostalog, rekao i ovo: ‘Za nas je bolje što se to sada desilo, nego kasnije, u daljem toku rata. Ovako smo sa neznatnim žrtvama eliminisali Jugoslaviju kao vojnog faktora, i možemo samo biti zahvalni generalu Simoviću što nam je na vreme otvorio oči’ Doktor prava, poreklom Slovenac, Danilo Gregorić je bio novinar, saradnik Dimitrija Ljotića, glavni urednik Stojadinovićevog „Vremena“, akter u sudbonosnim događajima i tragični svedok. Ostavio je knjigu o svojim pogledima na „poslednji čin jugoslovenske tragedije“ sa naslovom „Samoubistvo Jugoslavije“, Izdavačko i prometno a.d. Jugoistok, Beograd, 1942. Bio je tajni emisar Dragiše Cvetkovića tokom pregovora sa Nemcima o pristupanju Paktu, održavao tesne veze sa nemačkim poslanstvom

U Beogradu će sutra biti održana druga memorijalna manifestacija „Besmrtni puk“ povodom Dana pobjede nad fašizmom, saopšteno je iz Ambasade Rusije. Učesnici manifestacije izaći će na ulice Beograda sa portretima svojih bližnjih koji su učestvovali u odbrani otadžbine u Prvom i Drugom svjetskom ratu, kao i u odbrani od agresije NATO na Jugoslaviju 1999. godine. „Srbi, Rusi i predstavnici drugih bratskih naroda imaće mogućnost da prošetaju Beogradom u zajedničkoj koloni sa portretima svojih heroja-boraca za slobodu i nezavisnost. Zajedno smo ratovali i moramo zajedno da sačuvamo sjećanje o tome radi našeg prijateljstva“, navedeno je u saopštenju. Iz Ambasade Rusije poručili su da je srpska istorija tijesno povezana sa ruskom, posebno