Sa osećajem poštovanja i ljubavi juče sam bio deo “Besmrtnog puka” koji je marširao Beogradom SA osećajem poštovanja i ljubavi juče sam bio deo “Besmrtnog puka” koji je marširao Beogradom. Nosio sam fotografije svoje bake koja je, tokom izvršenja zadatka, zarobljena i mučki ubijena u Jasenovcu i dede, koji je poginuo u borbi pred sam kraj Drugog svetskog rata. Oboje su dali svoje živote za slobodu. Oni su bili među milionima žrtava koje su porazile najveće zlo u istoriji čovečanstva. Porazili su nacizam. Zato je Dan pobede, 9. maj, tako poseban i važan dan. To je dan kada su Rusija i Srbija, marširajući rame uz rame na pravoj strani istorije,

Tito je 27. jula 1952. u Glini odgovornost za genocid izvršen u NDH, umesto ovoj zločinačkoj državi, pripisao pojedincima “koji su htjeli da se bogate i da vladaju na račun naroda” PREMA nemačkim izvorima, nacionalna struktura stanovništva nacističko-fašističke Nezavisne Države Hrvatske 1941. bila je: 52,51 odsto Hrvata, 30,63 odsto Srba, 11,14 odsto muslimana, 2,39 odsto Nemaca, 1,19 Mađara, 0,64 odsto Jevreja, 0,48 odsto Slovenaca i nepoznat broj Roma. Odnose Srba i Hrvata pred kraj Drugog svetskog rata još više su narušavali nesporazumi oko Jasenovca. Ustaše su 22. aprila i 1. maja 1945. do temelja srušili jasenovački logor i spalili arhivu, a jedino nisu uspeli da spale sve tek pobijene logoraše

Tito je u proleće 1944. tvrdio da je započeo građanski rat u Srbiji, da je bio u pravu što je ustanak digao na vreme, kada su Nemci i ustaše za “tri mjeseca uništili preko pola miliona Srba” U PROLEĆE 1944, Tito je u jednom svom opširnom članku, poslatom u Moskvu, nelegitimno drugo zasedanje AVNOJ-a u Jajcu, na kome nije učestvovala ni polovina izabranih delegata, pretvorio u legitimno. Tvrdio je da je “na plenumu”, kako je nazvao ovaj skup, “učestvovalo 240 delegata iz svih krajeva naše zemlje”, a ne 142, koliko ih je stvarno bilo. Njegovi moskovski sponzori su ovaj članak sa srpskohrvatskog preveli na engleski, ruski, bugarski, albanski i niz

Obećanje jasenovačkim zatočenicima da će ih uskoro osloboditi i spasti od ustaškog noža, Tito i njegovi borci nisu ispunili, iako je logor čuvalo samo 1.500 Pavelićevih bojnika MEĐU brojnim pozdravnim telegramima koje su većnici Titovog AVNOJ-a krajem 1943. poslali iz Jajca, bio je i onaj koji je upućen “zatočenicima fašističkih tamnica i logora” u porobljenoj Jugoslaviji. Već u prvoj rečenici ovog dokumenta napravljen je previd. Rečeno je da se AVNOJ obraća onim Jugoslovenima koji su “pali u tamnice i koncentracione logore njemačkih zločinaca i njihovih ustaških i četničkih sudionika”, a četnici ni tad ni u bilo kom drugom periodu rata nisu imali nijedan koncentracioni logor. Nemci su u Jugoslaviji vodili

Za vreme primirja, marta 1943, Tito je Nemcima poručivao da su njegovi borci spremni da sa oružjem u ruci istupe protiv svakog neprijatelja na kojeg Nemci ukažu, pa i protiv Engleza U NEKIM proklamacijama s prvog zasedanja Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije, održanog krajem 1942. u Bihaću, teško je naći bar zrno principijelnosti u Titovom odnosu prema Srbima i Hrvatima. AVNOJ je tada pozvao Hrvate da ustanu “protiv četnika, ustaša i okupatora”, a Srbe da “odlučno, snažno i složno udare protiv fašističkih osvajača, protiv četničkih i ustaških izdajica”. Da ova formulacija nije bila slučajna, vidi se i iz Titovog poziva Srbima i Hrvatima iz februara 1943, da još više rasplamsavaju

Pošto sam prikupio sve ove podatke i izjave neposrednih svedoka, saboraca i savremenika tih događaja, ponovo sam se obratio parohu podgoričkom, protojereju-stavroforu dr Veliboru Džomiću, koji je izgovorio ovu optužbu, da proverim da li je i gde u međuvremenu, možda, objavio priču o partizanki “Purićkoj iz Nove Varoši”, koja je, po njegovoj priči, počinila tako stravičan, nečuven bratoubilački zločin. Odgovorio mi je da je tu priču bio predvideo za četvrti još neobjavljeni tom svoje “istorije” o stradanju srpske crkve od komunista, ali da on nije još štampan, i uputio me da podrobnije podatke o tome potražim u drugom tomu knjige “General Milan Nedić”, koju je Nedićev sestrić Stanislav Krakov objavio