VUKOVAR, 12. APRILA – Haški optuženik, hrvatski general Ante Gotovina predložen je za počasnog građanina Vukovara, prenose hrvatski mediji. Prijedlog je Odboru za dodjelu javnih priznanja, podnio bivši funkcioner desničarske Hrvatske stranke prava Petar Macut, obrazlažući ga “izuzetnim zaslugama Gotovine za uspostavljanje i očuvanje samostalne Hrvatske”. “Smatram da bi ovo priznanje grada heroja heroju Domovinskog rata bilo prikladno, jer bi se istakle one vrijednosti na kojima je i naš grad stekao slavu”, napisao je Macut u prijedlogu. Prijedlog je podnesen na osnovu javnog poziva za predlaganje dodele javnih priznanja grada Vukovara, koja se dodjeljuje povodom Dana grada, 3 maja. Hrvatski mediji podsećaju da titulu počasnog građanina Vukovara nose prvi hrvatski predsjednik Franjo Tuđman, bivši prelazni upravnik UNTAES-a general Жak

“Novosti” su došle do podataka o osam nacionalno prioritetnih predmeta, od kojih se pet odnosi na zločine počinjene na vukovarskom području. Ostali se tiču zločina nad Srbima u Sisku, u Gošiću i Varivodama, te zločina nad Hrvatima u Novom Selu Glinskom Kada je Državno odvjetništvo RH nakon haške presude hrvatskim generalima objavilo analizu “Postupanje u predmetima ratnih zločina”, mediji su se u svojim izvještajima koncentrirali na statistike o procesuiranju zločina, no posve je nezapaženo prošla informacija o postojanju operativnog programa s listom zločina čije je istraživanje i procesuiranje DORH sebi postavio kao prioritet. Kako stoji u navedenoj analizi, DORH je, nakon što je od županijskih državnih odvjetništava dobio izvješća o

Sudeći po uobičajenom kič- nacionalnom dramoletu koji se odvijao na ulicama hrvatskih gradova proteklih dana sa svrhom iskazivanja podrške “nedužnim” hrvatskim generalima, podsjećajući vizualno na materijalizaciju Thompsonovih davorija, lako je izvesti opći poučak: do časti i statusa heroja dospijeva se zločinom “Jako mi je žao što moram suditi pripadnicima Hrvatske vojske, pogotovo sada kada palimo svijeće za Vukovar i kada smo navikli da je ovakve okrutne zločine činila suprotna strana”, rekla je sutkinja Жupanijskoga suda u Sisku Snježana Mrkoci pošto je izrekla ponovnu oslobađajuću presudu HV-ovcima koji su priznali zločin nad trima ženama civilima u Novskoj 1992. godine. Iskoristivši nečasno svoj sudački autoritet, Mrkoci je ubila nesretne, nevine žrtve po

Mješovitom bračnom paru Zelić-Gavranović nakon “Oluje” dogodilo se sve najgore osim smrti: Jovanka je silovana, a Ante prozvan četnikom jer je u ratno doba ostao u Obrovcu. Oboje su dobili otkaze. Zlostavljanje je prošlo bez kazne i sudskog pravorijeka Za Jovanku Joku Zelić-Gavranović sve je krenulo po zlu početkom rata 1991. godine. Ona Srpkinja iz Жegara, suprug Ante Gavranović Hrvat iz Prijedora: loša kombinacija u sredini poput obrovačke. Ante je bio podvornik u srednjoj školi, a Jovanka referentica u općini. U prijelomnim događajima 1991, ovaj mješoviti bračni par odlučuje ostati u Obrovcu, mjestu u kojem su imali i stan i posao. Ratni dani u Krajini za Jovanku i Antu nisu

Priredila: Svetlana PAVLOVIĆ ŠAMAC, 13. MAJA – Lazar Blagojević, predsjednik Boračke organizacije Šamac – ratni invalid sa 90 odsto oštećenja organizma hodočastio je u Jerusalim i o onom što je tamo vidio svjedoči za Srnu. “Motiva za put je bilo više. Prije dvadesetak godina slušao sam kazivanja dr Ruzmira Jusufovića o njegovom odlasku u Jerusalim i prisustvu silaska Blagodatnog (Svetog) ognja, o plamenu koji se sam upali i koji izvjesno vrijeme ne peče, od koga se ljudska brada i kosa ne zapale. Duboko su mi se urezale njegove rijiči: `Da vi, Srbi, zanate šta tamo imate svi biste nastojali da barem jednom u životu odete i to doživite’. Možda sam

Autor: mr Vladimir Dimitrijević Miloslav Samardžić: „Krvavi Vaskrs 1944“ (Saveznička bombardovanja srpskih gradova,UNA Pres, Beograd 2011.) To da je srpski narod „jauk i groblje“ znao je, u „Lirici Itake“, Miloš Crnjanski, a u „Drugoj knjizi Seoba“ zapisao je da su i drugi narodi stradali, a ne samo Srbi, ali da je drugim narodima bilo dato da predahnu, a da Srbima nije bilo dato čak ni to. Zablude i zaborav Najstrašnije od svega je to što sve, svagda, stalno zaboravljali. I dopuštali sebi da verujemo u iluzije, što se naročito dešavalo našim intelektualcima, zaslepljenim raznim vrstama kosmpopolitskih (a kasnije i komunističkih) zabluda. Jedan od najtragičnijih primera je svakako onaj koji opisuje

BANJALUKA, 13. MAJA – Njegova svetost patrijarh srpski Irinej rekao je da je proces vraćanja crkvene imovine u BiH neophodnost i da bi vraćanje zgrade Bogoslovije u Sarajevu mnogo značilo i za Srpsku pravoslavnu crkvu i za BiH. Patrijarh Irinej je rekao da se ovaj proces u Srbiji odvijao dosta sporo, ali da se bez toga ne može u Evropu, jer će na taj način i Crkva iz svojih izvora moći da obezbijedi svoju misiju. Srpski patrijarh istakao je da pitanje Kosova i Metohije danas predstavlja veliki problem i da “oni koji kroje kapu ne shvataju vezanost srpskog naroda za taj prostor”. “Mi se nikad ne možemo složiti ni prihvatiti

BANJALUKA, 12. MAJA – Obaveza svih u Republici Srpskoj, a prevashodno bivših pripadnika Vojske RS, jeste da se baštine tekovine proteklih ratova, naročito posljednjeg koji je se dogodio na prostoru BiH, ocijenio je zamjenik ministra odbrane BiH Жivko Marjanac. “Mislim da će ovakva tradicija, koja se njeguje u RS i BiH dovesti do zbližavanja naroda na ovim prostorima”, rekao je Marjanac novinarima na centralnoj svečanosti obilježavanja 12. maja – Dana Vojske RS i šeste godine od formiranja Trećeg pješadijskog Republika Srpska puka Oružanih snaga BiH. Komandant Trećeg pješadijskog RS puka Oružanih snaga BiH Rajko Knežević istakao je da je veoma teško njegovati tradicije jednog naroda kroz Treći pješadijski puk, naglasivši

FOČA , 12. MAJA – Njegova svetost patrijarh srpski Irinej danas je u Foči služio svetu arhijerejsku liturgiju povodom krsne slave Bogoslovskog fakulteta i Bogoslovske škole “Svetog Vasilija Ostroškog”. Patrijarh Irinej je svetu arhijerejsku liturgiju služio u hramu u krugu ove visokoškolske institucije, uz sasluženje više arhijereja i sveštenstva Srpske pravoslavne crkve /SPC/. “Naš blagosloveni srpski narod u BiH nosi Boga u srcu svome, nosi Hrista u duši svojoj i okuplja se i sabira oko svetih hramova svojih. To su činili preci naši, sveti Nemanjići i njihovi potomci. Daj, Bože, da i mi to činimo i u našem vremenu i da se na taj način pokažemo dostojnim sledbenicima njihovim ne

Sud u Minhenu danas bi trebalo da izrekne presudu Džonu Demjanjuku (91), koji je optužen za učešće u ubistvu najmanje 29 000 Jevreja u koncentracionom logoru Sobibor u Poljskoj 1943. godine. Tužilaštvo traži šestogodišnju zatvorsku kaznu za Demjanjuka, protiv koga je proces počeo prije 19 mjeseci. Proces protiv Demjanjuka vodi se već 19 mjeseci i periodično je prekidan, pošto je optuženi povremeno odbijao da prisustvuje zasjedanjima zbog lošeg zdravlja, čak i u slučajevima kada su ljekari govorili da je sposoban za suđenje. Izvor: Frontal Vezane vijesti: Sudski proces protiv Džon Demjanjuka, čuvara u nacističkom logoru Sobibor  

BEOGRAD, 12. MAJA – Vijest da se vode pregovori o stupanju Srbije u Organizaciju ugovora o kolektivnoj bezbjednosti (OUKB), u kojoj je i Ruska Federacija, obradovala je većinu građana Srbije – navodi “Glas Rusije” i objašnjava da “ljudi u Srbiji osjećaju da se nalaze na geopolitičkoj vjetrometini, bez realne institucionalne zaštite međunarodnog prava, i to u trenutku kada evroatlantska zajednica pokušava da ostvari finalno rješenje za Republiku Srpsku i Kosovo i Metohiju”. Vijest agencije “Interfaks” da Srbija vodi intenzivne pregovore o pristupanju OUKB-u, srpska internet zajednica proširila je planetom za svega nekoliko sati. Za to vrijeme srpski mediji i politika ovoj informaciji nisu poklonili pažnju. Ali, jedan uticajni dnevni list

U trećem dijelu feljtona o udžbenicima iz kojih istoriju uče djeca u Federaciji BiH, Goran Latinović se bavi svim imenima kojima je sebe nazivalo stanovništvo BiH muslimanske vjeroispovjesti. Bosanskohercegovački muslimani su u periodu od 1868. do 1995. godine, po zvaničnim propisima, devet puta mijenjali naziv svog nacionalnog identiteta (osmanski, turski, bosanski, srpski, hrvatski, jugoslovenski, neopredijeljeni, mu-slimanski i bošnjački). Ove česte promjene ostavile su trag i na savremene istoričare kod kojih je takođe prisutna izvjesna kolebljivost, odnosno nejasnoća šta u stvari označava pojam ”Bošnjak”. Tako su autori muslimanskog udžbenika za sedmi razred osnovne škole iz 1994. napisali: ”Iako je izraz Bošnjak u Bosni i Her-cegovini za vrijeme osmanske vladavine uglavnom upotrebljavan

Prve srpske seobe na teritoriju današnje Eparhije gornjokarlovačke, obavljene u prvoj polovini XVI veka, nisu prolazile bez učešća sveštenstva. Tako se zna da je sa grupom koja je sa Tromeđe išla ka granici Hrvatske i Slovenije u Жumberak, oko 1538. godine, bio i „pop Radoje“. Pravoslavnih Srba u Lici i na Baniji je bilo još od sredine XV veka, kada se međe Krbave i Bosne u papskoj prepisci smatraju „šizmatičkim“, a i kada su pojedine tvrđave i zamkovi na teritoriji današnje Banije bili pod vlašću srpskog Despota Vuka Grgurevića, u epskoj tradiciji proslavljenog i Turcima omraženog Zmaj-Ognjenog Vuka. Kada smo već u epskim vodama, nije zgoreg pomenuti da tradicija bosansko-hercegovačkih