Haški tribunal je  04.12., bosanskom Srbinu, Milanu Lukiću potvrdio dođivotnu robiju, a njegovom rođaku Sredoju, presudio 27 godina robije. Povodom ovog događaja ali i izricanja oslobađajućih presuda generalima Markaču i Gotovini i bivšem pripadniku OVK Ramušu Haradinaju, obratili smo se gospodinu Veselinu Londroviću i zamolili za komentar o kompetentnosti Haškog tribunala. Ne ulazeći u raspravu da li su braća Lukić krivi ili ne, pitanje stoji da li je i koliko pravedno to što su oni osuđeni pred Haškim sudom, nakon tri oslobađajuće presude dvojici Hrvata i jednom Albancu sa Kosova. Gospodin Londrović, advokat sa višegodišnjim iskustvom zastupanja u Hagu je našoj koleginici Jovani Vukotić na ovu temu rekao: Suštinski problem

Mark Tven je bio prvi turistički vodič koji je osnovao memorijalni turizam. On je samo nekoliko godina posle Krimskog rata vodio turiste u obilazak Sevastopolja, pa im je čak savetovao da ponesu šrapnel kao suvenir. Od tada posle svakog rata ostanu bolne uspomene, ali i spomenici koji predstavljaju mesta hodočašća. Više od 20 miliona turista godišnje poseti lokacije na kojima su održane važne bitke. Očekuje se da će taj broj s vremenom biti sve veći, jer će 2014. godine biti obeležena 100-godišnjica Prvog svetskog rata i 70 godina od “dana D”, zbog čega su u jeku obnove urušenih spomenika i organizovanje novih tematskih tura. Ratni, memorijalni ili turizam sećanja u

Mi smo očevidno u velikim nevoljama, u višestrukoj strukturalnoj krizi – nacionalnoj, političkoj, ekonomskoj, duhovnoj i svakoj drugoj. A u tu krizu smo zapali ne samo krivicom velikih sila koje su režirale sve što nam se događalo kroz istoriju, i što nam se do danas događa, nego i zato što razbijeni i rasrbljeni ne vodimo računa o vitalnim nacionalnim i državnim interesima, što smo nesložni, veoma nemoralni i nestručni, korumpirani i kriminalizovani, i što nas ne vode najbolji ljudi.       Akademik Vasilije Krestić je čovek i naučnik od posebnog moralnog i stručnog integriteta i autoriteta. Najveću pažnju u naučnom radu posvetio je istoriji Srbije, analizama kompleksnih srpsko-hrvatskih odnosa,

U Odesi je rumunska vojska 1941. u dva dana ubila 24.000 Jevreja. Rumunski reditelj Ijepan svojim je dokumentarnim filmom suočio javnost s tim događajem. Reakcije se kreću od ignorisanja do uvreda na račun autora.     Ime grada Odese, smatra Florin Ijepan, trebalo bi jednog dana da postane sinonim. Bilo bi dobro, kaže taj filmski umetnik, da građani Rumunije kada spomenu Odesu više ne bi mislili samo na ukrajinsku luku na Crnom moru, nego i na mračno poglavlje u istoriji svoje zemlje. „Ako to ime bude ostalo zabeleženo u savesti javnosti, onda je moja misija ispunjena“, ističe Ijepan. Odesa je tokom Drugog svetskog rata bila poprište jednog od najvećih zločina

U okviru ciklusa predavanja „Sjećanje na stradanje Srba u 20. vijeku.“ u organizaciji Svetosavske omladinska zajednice Banjaluka u saradnji sa Udruženjem studenata istorije „Dr. Milan Vasić“, 16. novembra održano je predavnje na temu: „ Holokaust i genocid NDH na teritoriji sreza Sanski Most (1941-1943)”     Predavač Dragoslav Ilić prezentovanjem podataka  o ovom užem lokalitetu stradanja pokušao ujedno objasniti neke od osnovnih pojmova bitnih za izučavanje stradanja Srba u Drugom svjetskom ratu. Dragoslav Ilić je apsolvent na odsjeku za Istoriju filozofskog fakulteta u Banjoj Luci i član Udruženja studenata istorije „Dr Milan Vasić“ koje se, između ostalog, aktivno bavi i temama  iz oblasti memorijalizacije i uspostavljanja kriterijuma za naučno ali opštedruštveno

U novoj  knjizi Drage Mastilovića „IZMEĐU SRPSTVA I JUGOSLOVENSTVA – srpska elita iz Bosne i Hercegovine i stvaranje Jugoslavije“ možemo pročitati ovu izuzetno obrađenu  temu, značajno čvorište različitih istorijskih procesa i njihovih posljedica.  Opisujući rezigniranost, apatiju kao i bezidejnost i bezidealnost srpskih političkih predstavnika nakon Aneksije Bosne i Hercegovine od strane Austrougraske srpski književnik i nacionalni radnik Vladimir Gaćinović kao da navodi današnje stanje cjelokupnog srpskog naroda  i njegovog sistema vrijednosti rastrganog idejom da EU integracije nemaju alternativu kao ,na žalost, ni haške oslobađajuće presude našim krvnicima. Tako na strani 102. ovog izvanrednog Mastilovićevog djela čitamo:   „Priznanje aneksije od strane Srbije, a posebno prihvatanje srpskih političkih grupa u Bosni i

O proslavi  Dana Ujedinjenja srpska i hrvatska štampa u Dubrovniku pisale su  sasvim različito. Dok je hrvatski list “Dubrava” pisao  najkraće što je mogao  o obeležavanju 1 decembra koji je on nazvao državnim praznikom, dotle je list Srba katolika ,,Dubrovnik” pisao opširno o proslavi Dana oslobođenja, kako u Dubrovniku tako i u okolini. U listu ,,Dubrava” o proslavi 1935. u Dubrovniku navodi se : ,,1 Decembra proslavljen je u našem gradu na uobičajen način. U veče prije državnog praznika koncertirala je Gundulićeva muzika te je nakon koncerta obišla gradom svirajući. Sutradan održane su molitve-zahvalnice po svim bogomoljama poslije kojih je slijedio defile vojske i mornarice. U veče je priređena svečana

Istoričar Жeljko Vujadinović kaže da je cilj haških procesa da se Srbiji i Srbima pripiše odgovornost za izbijanje građanskog rata, da se označe kao agresor na Hrvatsku, BiH i Kosovo i Metohiju, kako bi se pravno i moralno opravdalo angažovanje NATO-a u jugoslovenskom građanskom sukobu. „Načelno, Haški tribunal sudi pojedincu. Ipak, u pozadini nekih optužnica i presuda može se implicitno nazrijeti i kolektivna odgovornost – srpska. Čini mi se da je pomirenje samo u deklarativnom smislu bio primarni zadatak suda“, rekao je Vujanović za “Pres Republike Srpske”. Prema njegovim riječima, procesi Naseru Oriću, Seferu Halilovoću, Rasimu Deliću, Ramušu Haradinaju, Anti Gotovini i Mladenu Markaču omogućili su sudu da se odbrani od kritika da

Mnogi ne znaju da je i Srem bio u sastavu NDH. Večeras sa početkom u 19 časova o stradanju Srba iz Srema  pričaće nam Dr Jovan Babić, koji je, između ostalog, i priređivač knjige “ZLOČINI USTAŠA”. Predavanje se održava u prostorijama Svetosavske omaldinske zajednice Banja Luka u okviru ciklusa predavanja „Mjesec sjećanja na stradanje Srba u XX vijeku“         Iz predgovora knjige “ZLOČINI USTAŠA” izdvajamo:   “Čitav jedan narod, Srbi, bio je proglašen za štetne životinje za čije uništavanje ne postoji lovostaj. Uništavanje Srba je postao glavni cilj čitave jedne državne tvorevine jer, ako pogledamo čime su se Pavelić i njegova vlada bavili od aprila 1941. do maja 1945.

Ponižavanja srpskog naroda, koja se šire iz inostranih političkih, medijskih i pravnih centara, ne prestaju. Namera takvog odnosa prema biću srpskog naroda je ugrađivanje kolektivne krivice u svest i istorijsko pamćenje našeg naroda. Svako ko se oseća odgovornim za opšte brige nacije i države ne treba da bude naivan. Diskriminatorski odnos prema Srbima se na razne načine i raznim postupcima praktikuje u delu evropske i svetske javnosti. Ponižavanje srpskog naroda odvija se uprkos činjenici da je tokom razbijanja SFRJ višestruko upravo on tragično postradao. Više od 200.000 Srba je proterano iz Hrvatske, dejstvom hrvatske vojske i njenih inostranih pomagača. Isti broj Srba je proteran sa Kosova i Metohije zaslugom NATO

VARAJU se oni koji misle da je na priču o generalu Gotovini stavljena tačka. Bojim se da nam se mogu desiti nova iznenađenja. Najviše zbog humanističkog karaktera međunarodne zajednice. Navikavala nas je na humanističke bombe, anđeoska ratovanja, na kraju, ona i njene organizacije su znale da nagrade čuvare svetskog mira.     Ne znamo šta je sve okačio o vrat sudija koji je onomad odrapio generalu Gotovini 24 godine zatvora. Mora da je bilo teško delo, ali ovaj što ga je raskačio sigurno ima viziju. Što je gore, on ništa nije uradio ako se sada čitava stvar zaustavi na oslobađanju. Lako se može desiti da odu dalje rukovodeći se svojim humanističkim idejama.