U Novom Gradu danas će biti odata pošta za više od 6.000 srpskih civila iz ove opštine ubijenih tokom Drugog svjetskog rata. Opštinska Komisija za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova saopštila je da se krajem jula i početkom avgusta 1941. godine na području novogradske opštine jedna ustaška jedinica zadržala dvadesetak dana i za to vrijeme počinila pogorm u kojem je ubijeno čak 106 djece svih uzrasta, od tek rođenih do 14 godina. „Samo u zaseoku Vurune u Donjem Vodičevu u podrumu jedne kuće poklano je 24 djece. Ogromne žrtve pale se i na podrgmečkom dijelu opštine, posebno na području Maslovara, Jošave i Blagaj Rijeke. Ukupan broj civilnih žrtava u Drugom svjetskom

Na današnji dan prije 73 godine, stradali su Srbi u Tješnjaku, Dujić gaju, Bogdaniću, Zablatama, Širokoj kuli, Dubokom i Udbini. Tješnjak 2. avgusta 1942. Tješnjak, na putu od Mlinoge prema Petrinji, 2. avgusta ustaše poklale 30 Srba iz Mlinoge i sela Klinca. Romi ih pokopali Dujić gaj kraj Rakovice, Slunj, 2. avgusta 1941. Dujić gaj kraj Rakovice, Slunj, 2. avgusta 1941. ustaše ubile 380 Srba, muškaraca, žena i njihove djece. Selo Bogdanić, Smiljan, Gospić Selo Bogdanić, Smiljan, Gospić. Ustaše noževima i macolama masakrirale 103 srpska civila, 2. avgusta 1941. godine Zablate Selo Zablate, Smiljan, Gospić. 2. avgusta 1941. ustaše zaklale i spalile 62 srpska civila u kući Milkana Katića, Petra

Hrvatski Večernji list donosi novi tekst kojim pokušava objasniti da je Bitka na Sutjesci zapravo bila hrvatska istorijska bitka i da su Srbi tu praktično statistička greška. Objašnjavajući zašto je ovo bila hrvatska bitka, Večernji list navodi da je to stoga što je Pavelić predao Dalmaciju Italiji pa su razočarani Dalmatinci pristupili masovno partizanima. Odnosno, Dalmatinci su se razočarali u Pavelićevu nacionalnu politiku i krenuli u samostalnu borbu za, pre svega, HRVATSKU DRŽAVU! Stoga je ova bitka po tumačenju Večernjeg lista bila pre svega hrvatska nacionalna bitka pa tek potom antifašistička. Ceo tekst sa Večernjeg lista možete pročitat ispod: Brojno stanje cijele partizanske grupacije, zajedno s ranjenicima, iznosilo je ukupno

Pajić je 24. decembra 1941. pisao Paveliću i Kvaterniku, izloživši im prilike u Kotor Varošu i tražeći od njih represivne mjere prema pravoslavnom življu Petar Pajić, župnik u Vrbanjcima, vodio je u toku Drugog svjetskog rata obimnu prepisku sa urednikom sarajevskog klerikalnog „Katoličkog tjednika“ Franom Kralikom. Neka od pisama Kralik je objavljivao kao priloge u tom listu. Pajić je 24. decembra 1941. pisao Paveliću i Kvaterniku, izloživši im prilike u Kotor Varošu i tražeći od njih represivne mjere prema pravoslavnom življu. Dokazano je da moje traženje nije imalo odjeka… Pisao sam to u vrijeme stradanja moje župe, kada sam izgubio živce, napisao je župnik u žalbi na presudu kojom je,

Bombe su pale na Sarajevo, te ne baš tako daleke 1941. godine. Bila je to Strasna sedmica Velikog posta. Mitropolit Petar je vršio svoje svakodnevne bogoslužbene dužnosti, umirivao je narod i vjerovao da će sve biti po mjeri pravednih. Na Veliku Srijedu, po nagovoru prote Stevana Petrovića, mitropolit Petar odlazi iz Sarajeva u manastir Svete Trojice kod Pljevalja. Cijela oblast južne Srbije ali i sjeverne Crne Gore u to vrijeme pa sve do 1992. godine bila je u sastavu mitropolije dabrobosanske. Po kazivanju očevidaca, mitropolit je došavši u manastir bio sjetan, potišten pa čak i ljut na protu Stevana jer je smatrao da je trebao ostati sa svojim narodom u

Opštinska organizacija SUBNOR-a u Prnjavoru danas je polaganjem cvijeća kod bisti narodnih heroja i ispred spomenika palim borcima NOR-a i žrtvama fašističkog terora obilježila Dan oslobođenja opštine u Drugom svjetskom ratu, 10. juli. Potpredsjednik SUBNOR-a Rade Radonjić rekao je da su u svim ratovima na ovim prostorima mnogi borci dali živote za slobodu, zbog čega oni koji su imali sreću da prežive imaju obavezu da ih se sjećaju i poštuju. On je istakao da obilježavanju ovog istorijskog datuma za Prnjavor iz godine u godinu prisustvuje sve više građana, ali i da novim generacijama treba ukazati na njegov istorijski značaj. „Nažalost, sa nama danas nema dosta omladine. Trebalo bi u saradnji

Ovaj Šiđanin je uspeo da pobegne sa streljanja na sremskomitrovačkom groblju 30. avgusta 1942. godine Čovek je koji slavi dva rođendana. Stevan Marijan, 73-godišnji penzioner iz Šida, drugi put „rodio“ se 30. avgusta 1942. godine. Tog dana uoči ponoći on je pobegao sa streljanja na Pravoslavnom groblju u Sremskoj Mitrovici. Ispovest Stevana Marijana je potresna: – U avgustu pre 39 godina Šiđani su pričali da predstoji masovno hapšenje Srba. Ja sam se u to vreme krio nekoliko dana. Ipak, ustaše su me uhvatile u mome stanu u noći između 27. i 28. avgusta. U Sresko načelstvo, gde sam zatekao dvadesetak meštana, doveden sam vezan. Odatle su me odveli u šidski

Polaganjem vijenaca kod spomen-kosturnice poginulim borcima Narodnooslobodilačkog rata /NOR/ u Kotor Varošu je danas obilježen 4. juli – Dan borca, praznik ustanka naroda i narodnosti Jugoslavije protiv fašizma u Drugom svjetskom ratu. Vijence su položile delegacije opštinske organizacije SUBNOR-a opštine Kotor Varoš i opštinskog odbora Socijalističke partije. Nakon odavanja pošte poginulim borcima NOR-a predsjednik opštinske organizacije SUBNOR-a Jovo Trnjak istakao je da imena na spomen-kosturnici govore o hrabrosti i odlučnoj borbi naroda toga vremena. „Pobijedili smo fašizam i ustaštvo, ali ih nismo iskorijenili, jer u pojedinim zemljama bivše Jugoslavije oni i dalje postoje“, rekao je Trnjak. On je dodao da je neophodno urediti spomen-kosturnicu, jer joj prijeti urušavanje. Načelnik opštine

Savez jevrejskih opština Srbije, Centar za istraživanje i edukaciju o Holokaustu i Odsjek za kulturalne studije Filozofskog fakulteta Sveučilišta u Rijeci pokrenuli su projekat o mapiranju mesta stradanja prve faze Holokausta u Srbiji i Hrvatskoj, čiji je naslov Mesta stradanja – prva faza Holokausta u Srbiji i Hrvatskoj (Killing Sites – First Stage of Holocaust in Serbia and Croatia). Rezultati mapiranja će biti javno predstavljeni  na okruglom stolu u subotu 1. jula 2017. u 16 časova u Beogradu u Centru za kulturnu dekontaminaciju, Birčaninova 21. U prvoj fazi Holokausta ubijeno je preko milion evropskih Jevreja, uglavnom u masovnim streljanjima. U Srbiji pod nemačkom okupacijom, tokom jeseni 1941. godine, ubijeni su gotovo svi jevrejski muškarci. Zajedno

U Sabornom hramu, koji su čekali punih sedam decenija, koliko je prošlo od dobijanja dozvole turskih vlasti 1859., do 1929. godine, kad je crkva završena, odnosno osam decenija, ako se računa kad je osvećena, Srbi, nažalost, nisu dugo uživali. Drugi svjetski rat je harao Evropom, a početkom aprila 1941. godine stigao je i na naše prostore. Beograd je bombardovan 6. aprila, a već sutradan, licem na Blagovijesti, prve bombe pale su i na Banju Luku. Desetog aprila proglašena je takozvana Nezavisna država Hrvatska, monstruozna tvorevina koja je uskoro počela da pokazuje zube. Njemački avioni, koji su nekoliko dana kružili iznad grada i mitraljirali stanovništvo, počeše bacati i bombe na grad.