Njegovo preosveštenstvo episkop zvorničko-tuzlanski Hrizostom večeras je u Zvorniku, otvarajući izložbu o temi “Mitropolija zvorničko-tuzlanska uoči i za vrijeme Prvog svjetskog rata /1891-1918/”, rekao da sačuvana dokumenta i fotografije vraćaju stotinu godina unazad i prikazuju muku i patnju srpskog naroda na ovim prostorima. “Dočekali smo da se poslije 100 godina na dostojanstven način sjetimo upravo Zvornika i Podrinja iz tih dana i stradanja Mitropolije zvorničko-tuzlanske za vrijeme austrougarske okupacije i Prvog svjetskog rata”, rekao je episkop Hrizostom. Podsjetivši da je prva ovakva izložba održana u Tuzli, a druga u Doboju, episkop Hrizostom je istakao da se posebno insistiralo da bude održana i u Zvorniku, koji je zajedno sa Tuzlom najviše

Obeležja našim vojnicima i oficirima u ratovima od 1912. do 1918. godine nalaze se u jadnom stanju. Kosturnica srpskih vojnika u Prilepu gotovo zatrta. Od šest betonskih kripti, krst samo na jednoj. Nemačkim soldatima – podignut memorijal Ova hrpa kamenja je sve što je ostalo od spomenika srpskim vojnicima u Prilepu PRILEP je od 1912. do 1918. godine bio središte borbi u balkanskim ratovima i u Pravom svetskom ratu. Ovde je izginulo nekoliko hiljada srpskih vojnika i oficira. Njima su podignuti kosturnice i spomen-piramida, ali su oni danas, zbog namernog nemara makedonskih vlasti, u jadnom stanju – kaže, za „Novosti“, Miloš Meljanac, autor nedavno objavljene knjige „Prilepski kontrasti“, koji je

Savjetodavna tijela Karađorđevića kritikovala su vlast Srbije i državni protokol zbog odnosa prema kraljevskoj porodici Karađorđević tokom obilježavanja 100 godina od početka Prvog svjetskog rata, ocjenjujući ga kao nepristojnost. “Sa velikim žaljenjem konstatujemo da država, na najvišem i visokom nivou, nije propustila priliku da i ovaj put demonstrira privrženost lošoj tradiciji titoističkog nasleđa, koja podrazumeva prećutkivanje uloge i značaja kralja Petra Prvog i Prestolonaslednika, potonjeg kralja Aleksandra Prvog”, navodi se u saopštenju. U saopštenju, koje su potpisali srpski akademici, istoričari, profesori i članovi Krunskog savjeta Karađorđevića, navodi se da “govoriti o bitkama na Ceru i Kolubari, a ne pomenuti velikog i demokratskog vladara Srbije, onoga kome su srpski ratnici položili

Dana 15. decembra 2014. godine povodom 100-godišnjice od završetka Kolubarske bitke i pobede srpske vojske, na Kalemegdanu je ispred Paviljona „Cvijeta Zuzorić“ otvorena izložba Muzeja žrtava genocida „Austrougarski zločini uoči i posle Kolubarske bitke 1914. godine“. Autori izložbe su prof. dr Veljko Đurić Mišina i Nenad Antonijević. Autor likovno-grafičkog rešenja je Izabela Martinov-Tomović. Izložba će biti otvorena do kraja godine i može se pogledati u bilo koje doba dana. Izložba je realizovana u saradnji sa Javnom ustanovom „Beogradska tvrđava“. Povodom izložbe objavljena je i knjiga u izdanju Muzeja žrtava genocida „Izveštaji o Velikom zločinu 2, Dokumenti o austrougarskim zverstvima uoči i posle Kolubarske bitke”, čiji su priređivači Slađana Bojković, Miloje

BEOGRAD/SRNA/ – Dokumentarno-igrani film “Srbija u Velikom ratu” premijerno je sinoć prikazan u Beogradu. Premijeri filma u Domu Garde na Topčideru prisustvovao je i ministar odbrane Srbije Bratislav Gašić, koji je naglasio da je to ostvarenje veoma značajano jer podsjeća na slike stradanja iz četiri godine Prvog svjetskog rata, a koje su i dalje veoma jake. “Podsetiće nas na veliku žrtvu, ali i podvige srpskog vojnika, a zahvaljujući upravo njima Srbija je izašla i tada kao pobednik”, rekao je Gašić. Film “Srbija u Velikom ratu”, autora Slađane Zarić, urađen je u koprodukciji Ministarstva odbrane – Vojnofilmskog centra “Zastava film” i Radio televizije Srbije, podsjećaju beogradski mediji. Geopolitički odnosi uoči Velikog

Umesto u bolnicu, pukovnik Milivoje Stojanović stao je na čelo svog puka i uz poklič „Napred, na neprijatelja!” pao u prvim borbenim redovima. Njemu je Binički posvetio „Marš na Drinu”, a Miloje Popović i Milosav Jelić stihove. Ovih dana, skoro nezapaženo, prošla je čitulja, koju su u „Politici” objavili potomci pukovnika Milivoja Stojanovića, legendarnog komandanta Drugog pešadijskog puka „Knjaz Mihailo”, nazvanog Gvozdeni puk. Čitulja podseća da je prošlo sto godina od junačke pogibije jednog od najslavnijih komandanata ovog puka. O junaštvu Milivoja Stojanovića hroničari su zabeležili mnoga svedočenja, a njih su saželi i u knjige istoričari mr Radoje Kostić („Toplički vitezovi“) i pukovnik Mirko Dobričanin („Toplički Gvozdeni puk ’Knjaz Mihailo’“),

Liturgijom i pomenom srpskim vojnicima koji je u hramu Svetog Dimitrija u Lazarevcu služio Njegova svetost patrijarh srpski Irinej počelo je obilježavanje sto godina od Kolubarske bitke. Državnoj ceremoniji povodom obilježavanja sto godina od Kolubarske bitke prisustvuje predsjednik Srbije Tomislav Nikolić, predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik, prestolonasljednik Aleksandar Karađorđević i brojni predstavnici diplomatskog kora u Srbiji. Nakon liturgije, vijence kraj spomen-kosturnice junacima Kolubarske bitke položili su Nikolić, Dodik i ostali zvaničnici. Pred hramom Svetog Dimitrija u Lazarevcu okupilo se više desetina hiljada građana koje očekuju zvanično obraćanje Nikolića, javio je izvještač Srne. U kripti Spomen-crkve sa kosturnicom Svetog Dimitrija u Lazarevcu počiva 40.000 stradalih srpskih i austrougarskih vojnika. Kolubarska bitka

Istoričar govori za “Novosti” o atentatu u Sarajevu, ucenama nekada i sada, KiM, Rusiji: Zahtevi koje je poslala Austrougarska bili su brutalni, a ovi koji dolaze iz EU su prefinjeni i perfidni. Kosovo je naša Palestina Posle velikih uspeha Srbije u balkanskim ratovima 1912-1913. godine, Kraljevini je bio neophodan dugogodišnji mir da zaleči ratne rane i zavede poredak na oslobođenim teritorijama. Pred Srbijom su bili teško rešivi veliki izazovi na unutrašnjepolitičkom planu, pa je svaki spoljnopolitički zaplet bio suvišan i odlagao je rešenje ovog gorućeg pitanja. Zato je Srbija trebalo da se kloni svakog sukoba, posebno sa Austrougarskom. Istoričar Radoš Ljušić, koji je nadavno objavio knjigu “Princip” u izdanju “Novosti”,

U malom selu kraj Obrenovca pre tačno 100 godina odlučivalo se o sudbini Kolubarske bitke. Neprijateljske trupe zaustavljene 16. novembra, a 20 dana kasnije potpuno slomljene Frankova Peta armija ulazi u Beograd 2. decembra 1914. KONATICE, zaboravljeno selo na granici obrenovačke i lazarevačke opštine, pre ravno 100 godina bile su poprište dva strašna boja Prvog svetskog rata u kojima se rešavala Kolubarska bitka. Na položajima iznad ovog sela jedinice obrenovačkog odreda više od 20 dana vodile su borbe sa austrougarskim trupama u novembru 1914. godine. Na iste položaje srpska vojska je u drugoj fazi bitke 12. i 13. decembra jurišala u konačnom slamanju kičme Poćorekovoj armiji. Sa osvojenih Konatičkih visova

U amfiteatru Osnovne škole “Sveti Sava” Zvornik održana je akademija povodom 100 godina od početka Prvog svjetskog rata i otvorena izložba fotografija i dokumenata legendarne Drinske divizije. Autori izložbe fotografija su istoričari Zoran Tošić i Goran Vilić iz lozničkog Muzeja “Jadar”, dok su učenici Tehničkog školskog centra iz Zvornika sinoć izveli prigodne monologe, recitacije, dramske prikaze i muzičke dijelove, koje su pripremili sa profesorima ove škole. Predsjednik zvorničkog Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva “Prosvjeta” Radosav Perić rekao je su akademija i izložba prilika za zajedničko prisjećanje stradanja miliona nedužnih ljudi i da se tim povodom oda počast borcima slobode. “Veliki rat bio je strašan, a odnio je oko 15 miliona

Njegova svetost patrijarh srpski Irinej rekao je danas da mač rata i dalje visi nad narodima Evrope i apelovao da svi mač zamijene srpom, da svoju pamet upotrijebe za prosperitet čovječanstva i da se čovjek vrati Bogu. “Kada se čovek odvoji od Boga, on prestaje biti čovek drugom čoveku, nije mu brat nego vuk”, naglasio je patrijarh Irinej na otvaranju naučnog skupa “Pravoslavni svet i prvi svetski rat”, koji se održava na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Patrijarh Irinej je ocijenio da Evropa i danas, 100 godina nakon početka Prvog svjetskog rata koji je odnio milione života, ne može da dođe sebi i nađe put dogovora i razgovora. Obraćajući se učesnicima

Sve što je vredelo opljačkalisu i odneli, a mostove, kuće, zgrade i celu, i onako skromnu, infrastrukturu sravnili sa zemljom! Još pre početka Prvog svetskog rata, pravilo koje je vladalo za Srbe i koje je Austrougarska izdala u vidu naređenja, glasilo je: “Bogosluženja su dozvoljena samo pred crkvom, a jedan vod, spreman da puca, treba da se nađe u blizini crkve…”! Potom je došao Veliki rat u kojem su streljali, vešali i to u grupama koje su odjednom brojale i preko 100 Srba, polužive zakopavali, spaljivali, silovali Srpkinje iza oltara, palili  i rušili srpsku zemlju, internirali u logore i širom im Evropu pretvorili u masovne grobnice Srba, a Srbiju opljačkali i devastirali, od kulturnog blaga, knjiga i arhiva, pa

Veljko Čubrilović je u noći pre nego što je pogubljen napisao pismo porodici čije reči moraju biti zapamćene. Veljko Čubrilović, rođen 1886, bio je jedan od  mladobosanaca koji su učestvovali u atentatu na Franca Ferdinanda. Zajedno sa Principom i ostalima drugovima uhapšen je i podvrgnuti ispitivanju i mučenju. Među uhapšenima je bio i njegov mlađi brat, kasnije poznati istoričar i akademik, Vaso Čubrilović. Austrougarski zakon nije predviđao smrtnu kaznu za one koji su bili maloletni, ali nju Veljko, kao najstariji među atentatorima, nije mogao da izbegne. Trećeg februara 1915. godine, nad njim je izvršena smrtna kazna vešanjem. Noć pred smrt Veljko je napisao pismo porodici. Original je spaljen, po naredbi suda,

U organizaciji banjalučkog Gradskog odbora Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva /SPKD/ “Prosvjeta” i Društva članova Matice Srpske u Republici Srpskoj, večeras je u prostorijama Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske u Banjaluci održana promocija tri knjige o Prvom svjetskom ratu izdavačke kuće “Prometej” iz Novog Sada. Promovisane su knjige “Posezanje za svjetskom moći” autora Frica Fišera, “Ratni ciljevi Srbije 1914.” autora Milorada Ekmečića i “Srpska crkva u Velikom ratu 1914-1918. godine” autora Radmile Radić i Momčila Isića. Istoričar Жeljko Vujadinović rekao je da su ove tri knjige veoma poznate i istaknute kada je riječ o tematici o Prvom svjetskom ratu. Vujadinović je rekao da je knjiga “Posezanje za svjetskom moći” značila

Predstava “Solunci govore”, dokumentarna drama Antonija Đurića, predstavljena je publici u Moskvi u okviru festivala “Zlatni vitez”. Mladi glumci iz Republike Srpske i Srbije izveli su predstavu pred punom salom teatra “Modern”, a među publikom je bilo i Srba koji žive i rade u Moskvi, saopšteno je iz Akademije umjetnosti Univerziteta u Banjaluci. Tokom predstave ruska publika se upoznala sa najtežim trenucima srpske istorije 1914. i 1915. godine. Ova istorijska drama rađena je u koprodukciji akademija umjetnosti iz Banjaluke i Beograda i kao takva je i pozvana na festival “Zlatni vitez”, gdje predstavlja i Srbiju i Republiku Srpsku. Komad, nastao povodom obilježavanja 100 godina od početka Prvog svjetskog rata, predstavljao